null Beeld

Tv-review: 'Soundtrack' op Canvas

Of de programmadirecteurs van Canvas hebben overuren gedraaid, of het lot bewees zich nogmaals als de grootste lolbroek. Want net op het moment dat het Midden-Oosten weer als vanouds overkookt, siert ‘Soundtrack’ elke zondag uw beeldbuis: de perikelen tussen Joden en Palestijnen, door het klankgat van een gitaar bekeken.

Met:

Eva De Roovere, Johannes Verschaeve, Dijf Sanders en Jason Dousselaere

Review?

In de eerste lichting van ‘Soundtrack’ begon een kwartet muzikanten aan een reis door het Midden-Oosten: Eva De Roovere, Johannes Verschaeve van The Van Jets en Dijf Sanders en Jason Dousselaere van Teddiedrum. Hun doel: de brandende gemoederen daar proberen te begrijpen. Of toch op zijn minst in beeld te brengen.

De troubles in Israël en Palestina: er hebben er zich al meer aan verbrand. Dat het een delicaat halfuurtje zou worden, bleek al bij de beginbeelden van ‘Soundtrack’. Eva De Roovere speelde ‘Hava Nagila’, dé joodse evergreen bij uitstek - als we even de hele Fiddler On The Roof-catalogus wegdenken. ‘Dat klinkt wel kei-joods’, lachte haar gezel. Waarop zij, maar half grappend: ‘pas op met wat je zegt.’

‘Joods’, het is geen woord dat je dezer dagen nog kan rondgooien zonder plots op verhitte gemoederen te stoten. Net zoals Fiddler On The Roof-grappen, trouwens. Onze excuses daarvoor.

De vier trapten af in Tel Aviv. Stereotype gedachten en clichés bijstellen, dat was de boodschap de eerste aflevering. Het soort joden dat je op een zaterdag wel eens in Antwerpen ziet, kwam het viertal dan ook niet tegen. Het soort joden dat op zaterdag liever de dancings afschuimt des te meer. Tel Aviv was een ‘heel homorijk gebied’, merkte Dijf Sanders op. Hij bedoelde het vast goed.

Het viel al snel op dat Canvas met ‘Soundtrack’ een atypisch programma onder de leden heeft. De beeldvoering is snel en snedig. Flitsend bijna. We zouden het ‘hip’ noemen, maar dat gaat ons net iets te ver voor een programma dat ons voor aanvang aangekondigd werd door de stem van Jan Becaus. Flitsend betekent echter niet slordig: het Beloofde Land is bovenal mooi, dat onthielden we uit ‘Soundtrack’.

Maar het hart van het programma is nog steeds de roadtrip van de muzikanten. Het zou voor de makers verleidelijk kunnen zijn om de reeks te doen draaien rond de band tussen de vier zielsverwanten, maar die valstrik ontwijken ze mooi. ‘Soundtrack’ gaat in de plaats over de onwaarschijnlijke omgeving waarin die reis zich afspeelt, en vooral ook over de muziek die daaruit voortkomt. Het enige moment waarop de vier muzikanten ook echt centraal stonden, was het moment waarop ze gezamenlijk hun instrument ter hand namen, iets uit de lucht grepen en het omzetten in klank. Mooi om te zien.

Ach, muziek: het grote bindmiddel. Iets zegt ons dat de mooiste aller kunstvormen overuren zal mogen draaien om al die gebroken zieltjes te lijmen in het Midden-Oosten. Gelukkig is er ‘Soundtrack’, zo komt er toch nog iets fijns uit dat hele gekletter.

Quote uit het programma?

‘Ik ga een Israëlisch gebaar stellen. Kijk, dit hier is mijn territorium.’– Johannes Verschaeve legt zijn handdoek neer op het strand van Tel Aviv. Of: when in Rome, do as the Romans do.

De beste tweet over het programma?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234