TV-review: 'Uit de kast' (vtm)

‘Uit de kast’ betekent voor velen een stapje verder in reality-land, die republiek gebouwd op fundamenten van goede bedoelingen, maar die helaas iets te vaak in zee is gegaan met louche aannemers. Roos Van Acker leidt ons rond in de wereld van de vogelsoort die de Vlaming doorgaans het liefst en op de meest luidruchtige wijze spot: de wilde holebi.


Met

Roos Van Acker

Vooreerst: respect voor de jongeren die zich blootstellen in ‘Uit de kast’. Goede bedoelingen liggen ook hier aan de basis, menen we te herkennen, en wij kunnen ons alleen maar probéren inbeelden hoe het moet zijn om uit de kast te komen tegenover vrienden en familie.

Om te illustreren: de laatste keer dat wíj moeilijkheden hadden om een de kast te komen, was toen we nog kind waren. We waren acht, jong en onbezonnen, en het slachtoffer van een fout gelopen spelletje verstoppertje in de plaatselijke Ikea. Zoiets blijft je bij, geloof ons.

Maar genoeg joligheid.

De eerste aflevering draaide rond Nick. Hij had onlangs beseft dat hij niet zozeer op meisjes viel, maar op jongens. Meer zelfs, hij had een heus dubbelleven op poten (no pun intended, echt waar) gezet uit angst dat vrienden en familie iets te weten zouden komen. Dat dubbelleven leidde tot een alternatieve vriendenkring, die zich klaarblijkelijk iets comfortabeler voelde in hun geaardheid dan Nick, en verdoken avonden op homofuiven.

‘Homofuiven’: waarom komt elk woord met ‘homo-‘ ervoor toch zo stigmatiserend over? In het programma werd er een mouw aangepast door het woord ‘gay’ te gebruiken. Het bracht geen zoden aan de dijk: zinnen als ‘Nick brengt de laatste tijd veel tijd door in de gay-scene met zijn nieuwe gay-vrienden’ waren schering en inslag. Ja, Nick is homo.

Dat dubbelleven had ervoor gezorgd dat niemand in zijn omgeving een vermoeden had van wie Nick écht was. Zo kwam het dat een overijverige collega op zijn werk hem dwangmatig probeerde te koppelen aan elke jonge vrouw die binnenkwam. Niet zo erg, zou u denken, tot u zich probeert in te beelden hoe het zou voelen mochten we u constant proberen te overtuigen die beer van een vent daar in de hoek uit te vragen.

Gelukkig was daar Roos Van Acker, die Nick kwam overtuigen toch maar eerlijk te zijn en klare taal te spreken. Ze sprak daarbij voortdurend op een samenzweerderig toontje, half fluisterend, en sprak af met hem op afgelegen plekjes, alsof ze een plan beraamde om het eerstvolgende moffentransport richting front te dynamiteren. De ‘coming out’ moest nu ook niet té snel gebeuren.

U weet: wij hebben het wel voor Roos (maak een zin met de termen ‘Humo-cover’, ‘meermaals’ en ‘met of zonder kokosnoten’), en het sierde haar dat ze zich tijdens het programma vooral op de achtergrond wist te houden.

Af en toe gaf ze weleens een duwtje richting uitgang van de kast, maar ze leek vooral bezórgd om Nick. Ook bij haar zagen we goede bedoelingen en iets van oprechtheid doorschemeren. Dat is mooi, het had wel eens anders kunnen lopen met zo’n format.

Maar goed, wat gebeuren moest gebeurde, en Nick sprak eindelijk klare taal tegen vrienden en familie. Daarbij tekende zich een patroon af: vrouwen beweerden meestal al iets in de smiezen gehad te hebben, mannen gebaarden dan weer van krommenaas. Nick bleek uiteindelijk nog degene te zijn die het meeste moeite had met zijn geaardheid.

Wereldschokkende televisie werd er dus niet gemaakt donderdag, en maar goed ook. Je wenst niemand een familiekring vol onbegrip toe. Maar ze staan er zeker nog aan te komen, de huilende moeders en de briesende vaders.

Voorts zijn we van mening dat het zonde is dat een programma als ‘Uit de kast’ ook vandaag nog nodig is.


Quote

‘Nu heb ik nóg meer werk’ – De bemoeizuchtige collega, die nu haar markt met potentiële huwelijkskandidaten voor Nick plots omgegooid zag.


Tweet



Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234