null Beeld

Tv-review: 'Via Annemie' op één

Annemie Struyf is al een tijdje terug ‘thuis’ bij de VRT, maar veel laat ze zich niet in de wandelgangen van de Reyerslaan zien: in ‘Via Annemie’ reist ze opnieuw de wereld rond, en daar mogen wij wekelijks jaloers op zijn. Al viel dat in de tweede aflevering nog wel mee. Struyf scheepte in op een gigantisch cruiseschip – the horror! - om te zien of zo’n plezierreisje wel voor iedereen aan boord even leuk is.

mke

undefined

undefined

Annemie Struyf zou Annemie Struyf niet zijn als ze daarbij niet vooral focuste op zij die doorgaans onzichtbaar blijven – de bemanningsleden, de ‘werkmieren’ die het zootje toeristen dat aan de dagelijkse sleur wil ontsnappen het zo veel mogelijk naar hun zin moeten maken. Al was het nu ook weer niet de eerste keer dat we mee achter de schermen van een cruiseschip mochten kijken. Het onderwerp duikt al wel eens op in een nieuwsluwe zomereditie van ‘Koppen’ of ‘Telefacts’. Dankzij de ‘Struyf-aanpak’ woei er toch een frisse wind door wat op het eerste zicht een uitgewoond thema leek.

In tegenstelling tot bijvoorbeeld Phara de Aguirre, die zich in haar reportages zo veel mogelijk op de achtergrond houdt, gebruikt Struyf zichzelf en haar eigen verwonderde blik op de dingen als leidraad. Sommigen ergeren zich aan die centrale rol die de journaliste zich toebedeelt – niet toevallig mensen die ook gevoelig zijn voor stemmen als misthoorns, waarschijnlijk. Bij ons heeft die ‘Struyf-aanpak’ het effect dat we altijd met lichte tegenzin voor de televisie gaan zitten, bang afwachtend hoe hoog het emogehalte en decibelniveau ditmaal zal zijn, maar dat we toch keer op keer mee in de verhalen die ze opdiept worden meegezogen.

En kijk, hetzelfde gebeurde gisterenavond. Tussen de 3000 toeristen en 1500 bemanningsleden van het cruiseschip Liberty of the Seas lagen de mooie kroniekjes dan ook voor het oprapen. Wat daarbij meteen opviel: was Struyfs vorige programma ‘De Bleekweide’ nog bijna voortdurend loodzware kost, dan was de toon van ‘Via Annemie’ bij momenten zowaar licht te noemen. Struyf die bij de kapitein van het schip polste naar de sterrenstatus die hij op zijn boot genoot, de liefdesrelaties tussen bemanningsleden die door de gezonde zeelucht blijkbaar welig bloeiden… Human interest, de lightversie, leek het soms wel bijna.

Al stond de ‘Struyf-aanpak’ natuurlijk ook garant voor enkele diepgaandere, ontroerende ontmoetingen. Zo konden zelfs wij– en dat wil, onze doorgaans stalen hartkamers indachtig, toch iets zeggen – het niet helemaal droog houden toen Struyf aan het eind afscheid nam van het Jamaicaanse kamermeisje Barbara, met wie ze die week goede maatjes was geworden. Love her or hate her, maar de journaliste weet bij iedereen die ze tegenkomt – van kapitein tot washulpje – iets waarachtigs los te peuteren. En dat levert mooie televisie op.

Volgende week trekt Struyf naar Lourdes, ’t mag geen mirakel heten dat wij er dan opnieuw bij zullen zijn.


Quote

'Even on the phone, they can feel your smile.' Annemie krijgt een lesje klantvriendelijkheid van receptiemedewerker Bassim.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234