Tv-review: 'Voor de leeuwen' op Eén

'Een programma waarvan je je gaat afvragen waarom het eigenlijk nog niet bestond': zo omschreef Bart Peeters 'Voor de leeuwen', en nu we de eerste aflevering achter de kiezen hebben, zien we eigenlijk geen enkele reden om 'm ongelijk te geven.

Geen ambacht dat de voorbije decennia niet middels een talentenjacht, afvalrace of één of andere kneuterige mengvorm in de spotlights werd gezet: zingen, dansen, acteren, de perfecte cuisson bereiden, you name it. Maar het moeilijkste van al - comedy - mocht pas op televisie nadat het helemaal uitgekristalliseerd was: programma's zat waarmee, desnoods op aangeven van een gierende lachband, gegniffeld kon worden, maar ze werden bijna uitsluitend bevolkt door voldragen professionals. Begrijpelijke keuze: er is geen ergere afgang denkbaar dan een m/v die in een straal van 500 meter rond zijn of haar stamkroeg als lolbroek bekendstaat, op televisie getrakteerd te zien op een pijnlijke stilte.

Die laatste waren ook niet te zien in de openingsaflevering van 'Voor de leeuwen': 't was een snedige montage van de betere momenten tijdens de audities, alwaar 40 grapjurken naar een finaleplaats meedongen. We zagen lui wier act geheel en al gestoeld was op hun streektaal ('In het A.N. zeggen ze 'in de wei staat een geit', in Turnhout zeggen we 'geit schoën schoenen aan'), anderen puurden grappen uit hun gemengde afkomst ('Ik ben van Pakistaanse origine, dus ze vragen altijd: 'Heeft je pa een nachtwinkel?' Redelijk gênant, want m'n pa hád een nachtwinkel'), nog anderen zetten griezelijk perfecte imitaties neer. Zoals de cabaretstudent Lander Severins, een prille twintiger die stem, frasering en mimiek van zowel Geert Hoste, Joost Vandecasteele als Wim Helsen behoorlijk onder de knie had, en bovendien toonde hij zich meer dan bedreven in stand-up én het brengen van liedjes - hij was één der acht uitverkorenen die de komende weken een volledige show in elkaar mogen boksen, en naar de gunst van beroepskomedianten als Urbanus, Maaike Cafmeyer en Bart De Pauw moeten dingen.

Ook van de andere kandidaten die een bank vooruit mochten, kregen we veelbelovende flarden te zien. Jade Mintjes bijvoorbeeld, met haar achttien de jongste in het gezelschap, die d'r frisse blik over de sprookjes van Grimm liet glijden. Of Pieter Verhelst, die redelijk fabuleus pianospel combineerde met flauwekul van de bovenste plank - z'n uiteenzetting over varkensworst zal ons bij het eerstvolgende bezoek aan de slager helder voor de geest dansen.

Alleszins: vermakelijke eerste aflevering. Meer nog: we hoeven niet eens nieuwsgierigheid naar de volgende te veinzen.

Mocht u overigens benieuwd zijn naar de afvallers, dan kunt u terecht op de website van Eén: u vindt er korte filmpjes van alle kandidaten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234