Uit het Humo-archief: de tornadojagers

In de nacht van maandag op dinsdag raasde een tornado door de Amerikaanse staat Oklahoma. Meer dan 300 huizen werden met de grond gelijk gemaakt en 24 mensen overleefden de noodlottige doortocht niet.

Wij doken in onze Humo-archieven en haalden de turnado hunt van onze redacteur Jan Hertoghs van onder het stof. Hier volgen enkele flarden uit zijn zoektocht naar apocalyptische windhozen.


Uit Humo 3014/25 van 9 juni 1998

‘Cineasten Carl Van Dooren (40) en Roland Robert (36) zijn niet geïnteresseerd in tornado’s, ze zijn erdoor gebeten en bezeten. Ze hebben een stapel videocassettes bij, ‘uren materiaal van amateurs waarin hele series tornado’s te zien waren. Tornado porno, noemt Carl ze.

We gaan naar het noorden, richting Kansas en Nebraska. ‘Met onze gehuurde en espacieuze Ford (model Windstar!) halen we onze gids Vince Miller op.’ Wat kan een tornado eigenlijk écht? ‘Kan-ie een koe door de lucht doen vliegen, ja of nee? ‘Ja, zegt Vince. In Noord-Dakota zag een boer rotsen door de lucht vliegen. Hij dàcht dat het rotsen waren, maar het waren vijfenzestig stuks vee, en toen men ze terugvond, was het pulp, raw meat. Auto’s gaan ook de lucht in en er zijn wagens teruggevonden die eruitzagen alsof ze door een versnipperaar waren gegaan, het grootste stuk dat nog restte was een wielas. Maar het kan ook goed uitdraaien’ ... Zo is ‘er die man die op zijn veranda stond en door de tornado rond zijn huis werd geslingerd en weer heelhuids op de veranda werd afgezet’.

Na het luisteren naar al deze schrikwekkende verhalen vraag ik mij af hoe je je het best beschermt als je midden in een tornado zit. ‘Vince zegt dat we bij een mogelijke tornado meer beducht voor bliksem moeten zijn dan voor een tornado. Wij raden de mensen aan om zich te bukken en met hun gat het hoogste punt te vormen. De bliksem zal dan mogelijk in je aars slaan...maar ik vermoed dat de meeste mensen toch liever pijn in hun gat hebben dan een gat in hun hersenen!’

‘In het weerstation raden ze aan om naar het meer westelijk gelegen McCook te rijden, het zou kunnen dat er daar, in de richting van Kansas, iets gaat broeien. En dat wij bij mogelijk onweer ook maar eens op het vee moeten letten, die voélen als het als een tornado komt. Paarden beginnen zigzag door de wei te lopen, en koeien die troepen bij mekaar, die willen soms zo dicht bij mekaar zijn dat ze over mekaar kruipen.’

Na enkele dagen doelloos rondrijden horen we op de radio dat er zwaar onweer op komst is met mogelijke vorming van tornado’s. ‘De wind is intussen fel toegenomen, hij blaast de jonge tarwe plat. Op de radio volgt nu de ene watch na de andere, en dan komt ook de eerste tornado-WARNING voor het gebied rond Hastings, Nebraska. Een warning wil zeggen dat het menens is. Een warning is het sein dat in dat gebied een tornado effectief is waargenomen op de grond of het radarscherm. Zo’n tornado-warning zet in dat gebied alle hulp- en politiediensten op standby, onderbreekt zonder boe of ba àlle radio- en tv- programma’s en aan de bewoners wordt gevraagd zich naar de (schuil)kelder te begeven. Wie geen schuilkelder heeft, wordt verzocht naar de badkamer of het toilet te gaan en zich daar toe te dekken met dekens, matrassen en metalen platen om het rondvliegend puin tegen te houden’.

‘We zien de wolkenmuur en hoe de wolken rond die uitstulping draaien als een wiel rond een as.’ ‘Carl is de enige van ons vieren die in het open veld staat, ik kijk achterom, geen auto meer te zien, er is alleen de weg en wij onder die loodgrijze draaiende lucht’ ‘Ik wil niet dat Carl nog buiten blijft met die bliksem, zegt Vince. Carl komt binnen, godver jong, voor de eerste keer in mijn leven een mesocycloon gezien; ik zat echt eerlijk met ne stijve in m’n broek!’ ‘Ronald moet van Vince de auto keren dat we onmiddellijk weg kunnen, de wolkenmuur stulpt nu helemaal uit de mesocycloon, er springen enkele kleinere spiraalwoklen weg en... there it is, it’s coming down, it’s coming down! De onzichtbare slurf lucht raakt nu de grond en ineens zien we natte kluiten, gras en aarde een wervel maken en in de lucht draaien tot boven de armen van de telefoonpalen, it’s a touchdown! It’s a touchdown!’ ‘We might be in his path! Roept Vince, terwijl we wegrijden van de plek, maar we zien niks meer van de tornado, hij is helemaal versluierd in bakken en bakken regen’


Uit Humo 3015/26 van 16 juni 1998

In de dagen die volgen blijven we op zoek gaan naar Tornado’s. ‘Vince zit als een monnik uren naar de weerkaarten te kijken ... Om vijf uur sluit hij de computer af met als batig saldo ‘absolutely nothing’. Iedereen is pissig en slechtgezind waardoor de barometer in de auto alsnog lichtjes op onweer staat’.

‘Als we weer in Kansas zijn, meldt de radio zwaar onweer!’ ... ‘Vince gaat slapen, hij verwacht het onweer pas morgenvroeg, maar wij rijden gelijk naar het politiebureau. De twee cops met de grote proppenschieter op de heup zijn één en al bereidwilligheid, jazeker mogen we hen filmen als er een ‘tornado warning’ komt en zij op de uitkijk gaan staan. Kom maar af, zeggen ze, en we zullen het alarm zéker horen, de sirene staat vlak naast ons motel. Als we om vijf uur de wekker horen, wordt er gevloekt: er was geen sirene, geen tornado, geen onweer vannacht’.

Op weg naar Oklahoma City horen we een opgewekte radiostem melden ‘dat het een stralende dag zal worden en dat de mama’s en de papa’s de plonsbadjes moeten buiten zetten. Shoot the plonsbadjes!

‘De volgende dag denkt Vince dat er wat te beleven valt in de Texas Panhandle, het bovenste stuk Texas tussen Oklahoma en New Mexico. We vertrekken gejaagd door de wind...’ ‘Vince ziet het onweer verderop hangen en wil meer naar het wersten, we zoeken de oprit van de snelweg en daar krijgen wee een ‘valwind’ op ons. ‘Microburst!’ roept vince. Carl heeft de zijdeur al opengerukt om te filmen, wolken stof slingeren tussen de auto’s en de vrachtwagens, zand en grind kletsen binnen in de auto, watch out for the camera!’ Microburstst’ zijn harde valwinden die ontstaan als een bel neerslag uit een onweerswolk valt, plots verdampt in de hete lucht eronder en als afgekoelde ‘luchtbel’ naar de grond stoot en daar in alle richtingen uit elkaar spat.’

‘De volgende dag is onze laatste dag om nog een tornado te zien. Na die eerste tornado zitten we al zo’n zes dagen ‘droog’, terwijl er in de maand mei normaal gezien elke dag onweders losbarsten. Vince blijft thuis, maar als bij op The Weather Channel een rood vlekje met solated thunderstroms boven de regio Amarillo zien hangen, zijn we om twee uur ’s middags weer weg en... om elf uur ’s avonds weer terug. We zijn bij wijze van spreken naar Parijs gereden om een halve onweerswolk te zien. Het begint de vormen van een verslaving aan te nemen’. ‘Niemand ging zover te zeggen dat hij een cold turkey had als het een maand stormstil was, nee, dat niet, maar ze hadden het wel over famine en starvation, over van honger omkomen tijdens zo’n stilte’

‘We zijn terug in België. Roland heeft op het journaal een zware tornado gezien en wil gelijk terug naar de States. Carl bekent dat hij met de auto al een onweer heeft gevolgd boven Balen en Dessel. Ik fiets door de stad en kijk meer naar de wolken dan naar het verkeer. We zijn bijlange niet afgekickt’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234