Undercover bij de belspelletjes: Maxime De Winne, de infiltrant van 'Basta'

Tussen 22 september 2010 en 9 januari 2011 verscheen Maxime De Winne 50 keer op uw televisiescherm, goed voor een totale zendtijd van bijna 120 uur, ofte 60 langspeelfilms. Daarmee doet de belspelpresentator qua schermpresentie beter dan Bart Peeters en Marcel Vanthilt samen.

En toch is de kans klein dat u De Winne op straat herkent - 'Ik werd alleen om drie uur 's nachts herkend, door bezopen studenten in frituren.' Althans: tot voor gisteravond, toen de Neveneffecten in 'Basta' onthulden dat De Winne geen échte belspelflurk is, maar een acteur en leraar zedenleer, die maandenlang infiltreerde in het web van Money, Lies and Videotapes, waar slechts één vraag van tel is: hoe kloppen we zoveel mogelijk geld uit zoveel mogelijk zakken?

Maxime De Winne «We hebben Home Games (een dochterbedrijf van Endemol dat de belspellen produceert in opdracht van vtm en 2BE, red.) een cv gestuurd, en daarin stond wel mijn echte naam. Over mijn identiteit kon ik natuurlijk niet liegen, en op het internet zijn redelijk wat sporen te vinden van mijn theaterwerk. En wie mijn naam googelt komt ook te weten dat ik leraar zedenleer ben.»
De Winne «Ik heb me dan twee dagen opgesloten in mijn appartement en geoefend van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. (Veert recht) Ik stond hier, voor mijn webcam. Vaak in mijnen blote en altijd met één oog op de tv gericht. (Knipt in de vingers) Wat zeggen ze? Wanneer zeggen ze iets? Wanneer zwijgen ze? Welke moppen maken ze en wanneer? Mijn grote voorbeeld is Gino, dat geef ik toe. Ik vind nog altijd dat hij dat niet slecht doet, het is hun beste presentator. Enfin: wás (lacht). Ik denk dat ik bij momenten minstens even goed was.»
De Winne «Eerst moest ik een contract ondertekenen, een verfrommeld A4'tje waarop stond dat ik moest zwijgen over de bedrijfsgeheimen (lachje). Ik moest beloven dat ik de magie van het belspel niet zou verbreken. Als ik toch zou praten, zouden ze me op staande voet ontslaan. Wat vreemd is, want ik kreeg geen arbeidscontract: ik werkte als freelancer, ik werd per opdracht betaald. Ik vermoed dat ze zelf liefst zo weinig mogelijk op papier zetten. Ik was zo zenuwachtig dat ik me van dat gesprek niet veel herinner, gelukkig spreken de beelden en de quotes voor zich.»
De Winne «De kansspelcommissie legt de producenten weinig in de weg. Ik heb gehoord dat de eindredacteur zelfs een kerstkaartje heeft gekregen van de commissie: dat ze zich ook in 2011 niet te veel zorgen moeten maken. Ze spelen onder één hoedje. Sla de interviews met Marc Callu (voorzitter van de commissie, red.) erop na: hij neemt het altijd op voor de belspellen. De eindredactie werd zelfs uitgenodigd op het nieuwjaarsfeestje van de commissie; daar zitten ze dan samen aan tafel, overleg plegend over de toekomst van de belspelletjes. Want ze hebben wel een hemelse schrik dat er meer restricties zouden komen. Er is bijvoorbeeld sprake van dat bellers speciale prepaid-telefoonkaarten zouden moeten kopen. Dat zou de doodsteek zijn voor de belspellen.»
De Winne «Gaëtan, een door de Neveneffecten ingeschakelde whizzkid, heeft een computerprogramma geschreven, waarin hij vervolgens een karrenvracht opgaven heeft ingevoerd, met de oplossing - want die wordt op het einde altijd prijsgegeven. Ik ken de sleutel niet, maar zijn computer heeft in totaal 20 of 30 dagen gedraaid, tot de sleutel gebroken was. (Neemt papier) Wat tellen ze mee? Ten eerste: álle zichtbare cijfers. Ten tweede: de verborgen cijfers, zoals de 'acht' uit 'aandacht'. Dan: de Romeinse cijfers, zoals de X en de V in XaVier, samen 15. Maar een 'w' tellen ze als twee v's, in een 'o' zit een c - een Romeinse 100 dus. Ik heb geweten dat ze op de redactie zaten te ruziën over het horizontale streepje in een '4', met een meetlat erbij: bleek dat het dwarsstreepje korter is dan het verticale streepje en dus niet geteld kon worden als een I. Als klap op de vuurpijl tellen ze er ook nog 's de som van de zichtbare getallen bij én - nu wordt het helemaal krankjorum - in uitzonderlijke gevallen ook de faculteiten»
De Winne «De trouwe klanten winnen geregeld mooie sommen, maar ik wil niet weten hoe hoog hun telefoonrekening is op het einde van de maand. Ik voel sympathie voor zo'n dame, ik zou wel 's een pateeke willen gaan halen met haar, maar als we ze aan de lijn kregen mochten we zelfs niet vragen hoe het ging, 'want dan beginnen ze te zagen en zappen de mensen weg'. Het interesseert de makers geen zak wie die mensen zijn, als ze maar geld opbrengen.»
De Winne «Ik sta volledig achter ons project, maar er treedt inderdaad een Stockholmsyndroom op. Ik heb taartjes gegeten met die mensen, over koetjes en kalfjes gepraat en ben dan stilletjes uit beeld gewandeld. Nog 's: ik wil hen niet kapotmaken. Het grootste deel van die mensen is niet slecht, het geld verdwijnt niet in hun zakken. Maar er moest een einde komen aan het bedrog. Omdat de overheid zo lang heeft geaarzeld om in te grijpen hebben wij het gedaan, op een assertieve manier. Dat is het hogere doel. Als het nu niet gedaan is zal ik diep teleurgesteld zijn, maar ik heb dan een troost: ik zal altijd de enige rebelspeldel van het land blijven.»
Het volledige artikel leest u deze week in Humo 3672. Dossier belspelletjes (1) Dossier belspelletjes (2) Dossier belspelletjes (3) Dossier belspelletjes (slot) Humo's Gouden Gids tot belspelpresentatoren

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234