null Beeld

Unkle - War Stories

Let's face it: Unkle zonder DJ Shadow is als Massive Attack zonder Tricky of Queens of the Stone Age zonder Nick Oliveri. Er ontbreekt een ingrediënt: een scheut vitriool, een dosis maniakale gekte of - in het geval van Unkle - een vaste hand die de (soms té) breed uitwaaierende ideeën bij elkaar houdt.

Shadow zorgde er met zijn duistere collagekunsten namelijk voor dat de mayonaise van hiphop, triphop en rock op het eclectische (verschoning, we hebben dat woord altijd al eens willen gebruiken in een cd-bespreking) 'Psyence Fiction' uit 1998 toch niet ging schiften. Maar omdat we u nog wel een kolom of vier kunnen vervelen met onze theorie waarom het groepje van James 'Mo Wax' Lavelle en Richard File beter was toen Shadow nog in hun kleedkamer toegelaten werd: snel over naar onze bespreking van hun nieuwe cd 'War Stories'!

undefined

Anno 2007 klinkt Unkle als Massive Attack meets Queens Of The Stone Age meets Death in Vegas. De Massive Attack van '100th Window', de Queens van 'Era Vulgaris' en de Death in Vegas van 'Scorpio Rising' - geen sléchte platen, maar wij houden ze alleen bij omdat wij nu eenmaal niks kunnen wegsmijten. Lavelle en File gingen dit keer in zee - of liever: ze trokken de woestijn in - met Chris Goss van Masters of Reality, producer van onder anderen de prille Kyuss, de eerste van Soulwax en QOTSA.

Op 'War Stories' steekt hier en daar dan ook een kleine stoftornado op, zoals in het geweldige 'Hold My Hand': met die woeste grom van een baslijn, roestige gitaren en de in een galmbad verdronken stem van Lavelle heeft het nummer veel weg van The Jesus & Mary Chain. Ook in 'Restless', gezongen door opper-Queen Josh Homme, dansen de tumbleweeds vrolijk in het rond; 'Morning Rage' is een prima want vervaarlijk grommende mix tussen stonerrock en electronica.

Van het zotte 'Mayday' (met leden van The Duke Spirit) gingen we nog wel even heupwiegen, maar 'Persons & Machinery' met Autolux strandt ergens in het braakland tussen Sonic Youth en The American Analog Set. Tijdens 'Twilight' (met 3D van Massive Attack) donderden we zelfs pardoes in slaap - één reden, drie woorden: 'boring', 'as' en 'hell'.

Ook al zijn de beats & grooves veelal van uitstekende makelij en krijgen we een paar melodieën op 'War Stories' met geen voorhamer uit ons hoofd gemept (het lijzige 'Broken' bijvoorbeeld, met de stem van Gavin Clark), dat Lavelle en File nooit grote songschrijvers zijn geweest, wordt pijnlijk duidelijk in 'When Things Explode' (de stem is van, zet het gerust op een lopen, Ian Astbury van The Cult): tranentrekkerij meets boerenbombast van het kwalijkste slag. En de Cult-zanger mag ook het sowieso al niet geweldige 'Burn My Shadow' komen versjteren. Alleen die euh, DJ Shadow-achtige pianosample halverwege vonden wij enigszins te pruimen.


'War Stories' gaat volgens Lavelle over zijn scheiding, vandaar dat de cd opent met een gefluisterde hartenkreet ('Please: forgive me') en eindigt met het hoopvolle 'All is forgiven'. Sorry Jim & Rich, maar wij beslissen tot nader order graag zélf of we absolutie schenken als één van onze favoriete groepen een halve kutplaat maakt.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234