Van Blinker tot bink: Joren Seldeslachts neemt afscheid van 'Beau Séjour'

‘Dit is zeker een vergissing?’ reageert Joren Seldeslachts (30) wanneer ik hem per sms vraag of ik hem kan interviewen. ‘Je bedoelt vast iemand anders.’ Zoveel bescheidenheid, terwijl zo’n anderhalf miljoen mensen zich elke zondag afvragen of hij – of liever: Charlie, zijn personage in de Eén-reeks ‘Beau Séjour’ – Kato een mes tussen de ribben heeft gestoken.

'Borsten signeren, oké. Maar voor de rest heb ik niks met bekend zijn'

Joren Seldeslachts «Weird, hè, al die kijkers? Nu, ik kijk zelf ook: ik vind ‘Beau Séjour’ echt goed.»

HUMO Vind je jezelf ook goed in de rol van Charlie?

Seldeslachts «Ik denk vooral: ‘Manneke, sta toch ’ns een beetje recht!’ En: ‘Kun je niet eens een andere toon kiezen. Het is niet omdat je laag spreekt, dat je geloofwaardig bent.’ Maar kom, ik geloof Charlie. Ik ben best tevreden. Ik zie er wel een beetje moe uit, vind je niet? Ik had net de tweede reeks van ‘Spitsbroers’ opgenomen, en tijdens het draaien van ‘Beau Séjour’ speelde ik ’s avonds ook nog Brick in ‘Cat on a Hot Thin Roof’.

HUMO Zouden we, als we goed hadden opgelet, eigenlijk al moeten kunnen raden wie de moordenaar is?

Seldeslachts «Je weet dat we pas na de opnames van aflevering negen het laatste script kregen, waar iedereen meteen bovenop dook om te zien: ‘Ben ik het? Ben ik het?’ Wel, Lynn (Van Royen, die Kato speelt, red.) en ik hadden na het lezen van de eerste negen scripts de naam van onze verdachte al op een papiertje geschreven en dat – in plakband gewikkeld – aan elkaar gegeven om later open te doen. We hadden het allebei juist, dus...»

HUMO Je reageerde heel bescheiden op onze vraag om een interview. Op je 12de, nadat je de hoofdrol in ‘Blinker’ had gespeeld, heb je nochtans al handtekeningen op de borsten van meisjes moeten zetten. Mooie herinneringen, zeker?

Seldeslachts «Die borsten signeren, dat ging nog. Maar dat iedereen op straat ‘Blinker!’ naar me riep, vond ik heel vervelend. Ik ben in die periode heel onzeker geworden.»

'Tussen mijn 16de en mijn 20ste was ik meestal stoned – op de vlucht voor wat er allemaal in mijn hoofd omging'

HUMO Waarom?

Seldeslachts «Omdat ik me altijd moest verweren. Pubers zijn hard voor elkaar, hè. Als je opeens een zogenaamde bekendheid bent, moet je stevig in je schoenen staan om al dat geplaag te incasseren. Niet dat ik het niet aankon – ik was altijd groter en sterker (lacht) – maar prettig was het niet. Ik kon het ook niet plaatsen. De andere jongens waren in de zomervakantie gaan kajakken en ik had in een film gespeeld, so what? Ik had totaal niet verwacht dat iedereen daarna zo anders naar mij zou kijken. Ik had het gehad met dat bekend zijn. Ik heb nog een paar keer een gastrolletje in een serie gespeeld, maar ik wilde dat acteergedoe eigenlijk laten doodbloeden.»

HUMO Maar ooit moet die wereld je toch hebben aangetrokken? Welke jongen van 9 gaat anders radiospotjes inspreken?

Seldeslachts «Geen enkele. Maar op school was er een Nederlandse kerel langsgekomen die op zoek was naar jonge stemmetjes. Ik werd gekozen en mijn ouders vonden het een goed idee dat ik dat ging doen.»

HUMO Waarom?

Seldeslachts «Om het geld. Ik kom uit een sociale woonwijk. Wij hadden het allesbehalve breed. Ik overdrijf nu, maar toch. Mijn ouders vonden dat we het geld konden gebruiken. Al was het maar om mij later naar de universiteit te kunnen sturen.»

HUMO Waarom ben jij toen uitgekozen, denk je?

Seldeslachts «Ik was de clown van de klas. Volle bak: aandacht krijgen, iedereen aan het lachen brengen... Dan heb ik het naar mijn zin. Ik ben enig kind. Dat betekende dat ik na school altijd boeken aan het lezen was. Ter compensatie gebruikte ik de tijd óp school om uitbundig te zijn en de klas op stelten te zetten.»

HUMO Je had toch ook kunnen gaan voetballen of zo?

Seldeslachts «Mijn ouders vonden dat dat niet ging, omdat ik al zoveel werkte.»

HUMO Werkte?

Seldeslachts «Ja. De man die mij had uitgekozen om spots in te spreken, was een soort coach die kinderen rolletjes en modellenwerk bezorgde. Zo heb ik bijvoorbeeld ook het stemmetje van Andy in ‘Toy Story’ ingesproken. Die agent deed z’n werk goed, alleen bleek hij, wat de financiën betreft, heel oneerlijk te zijn. Hij vroeg véél meer dan wat ik als loon van hem kreeg, letterlijk 33 keer zoveel. Toen we daarachter kwamen, kreeg de vriend van mijn moeder dollartekens in z’n ogen: ‘Als we met Joren z’n werk dertig keer meer kunnen verdienen, dan coach ik hem wel zelf.’ Mijn leven werd er niet beter op. Vooral dat modellenwerk vond ik vreselijk saai. Ik dacht de hele tijd: ‘Kon ik maar met de andere jongens gaan voetballen.’»

HUMO Waarom zei je dan niet dat je ermee wilde stoppen?

Seldeslachts «Omdat de vriend van mijn moeder heel dominant was. Het kwam zelfs niet in ons op om tegen hem in te gaan.»

HUMO In een interviewtje uit de tijd van ‘Blinker’ zei je toenmalige stiefvader dat hij je butler, je chauffeur en je manager was.

Seldeslachts «Zo zag hij het, ja. Maar voor mij was hij de baas. De dingen zijn uiteindelijk ook geëscaleerd. Op mijn 16de begon ik te beseffen wat er eigenlijk gebeurde, en ben ik heel erg boos op hem geworden.

»Ik heb natuurlijk ook wel wat aan die man te danken. Zonder hem was ik wellicht nooit op het idee gekomen om te gaan acteren. Maar de manier waarop hij het aangepakt heeft? Nee, zo voed je een kind niet op. Je kunt een kind voor de camera zetten zolang hij het leuk vindt en er geen enkel gevoel van verplichting aan vast hangt. Als ouder moet je dus geweldig op je hoede zijn, en je steeds weer afvragen: ‘Is dit wat mijn zoon of dochter wil, of is het wat ik wil?’ Het kan niet dat een kind móét werken; een kind moet kunnen spelen en voetballen. Ik ben pas op mijn 16de beginnen te voetballen. Toen pas durfde ik te zeggen: ‘En nu stop ik met dat werk.’»


Paddenstoelentrip

HUMO Je bent marketing gaan studeren. Ik kan me geen vakgebied voorstellen dat verder van de kunstwereld verwijderd is.

Seldeslachts «Dat er ook kunstopleidingen bestonden, hebben mijn ouders angstvallig voor me verborgen gehouden. Mijn stiefvader dacht namelijk: ‘Als kind kan hij met dat spelen geld binnenbrengen, maar later moet hij écht geld verdienen.’ Dus moest ik economie-wiskunde volgen. Ook al had ik meer talent voor talen. Economie-wiskunde interesseerde me geen fluit, en na de humaniora was ik compleet schoolmoe. Ik heb daarna voor de studie gekozen waarvan ik dacht dat ik me er het minst van al voor hoefde in te spannen.»

HUMO Had je geen dromen?

Seldeslachts «Nee. Ik dacht hoogstens: ‘Waar droomt mijn vriendin van?’ Tussen mijn 16de en mijn 25ste had ik een vriendin. Met haar vormde ik een soort gezinnetje nadat ik thuis was weggevlucht. Dat laatste is niet zonder slag of stoot verlopen: de jeugdrechter is er bijna aan te pas gekomen. Mijn biologische vader – met wie ik altijd een goed contact heb gehad – is dan een kot met mij gaan zoeken. Daar bouwde ik een eigen thuis, en verder was ik meestal stoned (lacht). Puur escapisme. Op de vlucht voor wat er allemaal in mijn hoofd omging. Tussen mijn 16de en mijn 20ste heb ik echt mijn tijd verdaan. Ik wist niet wat ik met mijn leven moest aanvangen. Tot, helemaal out of the blue, Kemna Casting uit Nederland mij vroeg om auditie te doen voor een langspeelfilm, ‘Blind’. Mijn tegenspeelster was Halina Reijn en ik zou een blinde moeten spelen. Dat was te spannend om te laten liggen. Voor die film ben ik een jaar met mijn studie marketing gestopt.

»Ik heb echt van die opnames genoten. Ik zal nooit vergeten dat de regisseur, Tamar van den Dop, toen tegen me zei: ‘Joren, jij bent een mooie jongen, hè.’ Ik kon wel janken. Echt. Ik geloofde totaal niet in mezelf. ‘Sta recht,’ zei Tamar steeds. En: ‘Hoofd omhoog!’ Ze heeft me zelfs schermlessen laten volgen om mijn houding te verbeteren. Ik was toen een slungel – 1,83 meter en 50 kilo – met van die veel te lange armen waarmee ik ongewild van alles omstootte. De afmetingen van mijn ledematen waren nog niet goed tot me doorgedrongen.»

'In 'Beau Séjour': 'Toen we het laatste script kregen, dook iedereen daar meteen bovenop: 'Ben ik de moordenaar?''

HUMO Denk je dat je veel aan je uiterlijk te danken hebt?

Seldeslachts «Ik denk het wel, ja. Want ik vind mezelf niet zo’n briljante acteur, eigenlijk (lacht) – al ken ik er ook wel die slechter zijn. Vooral de laatste jaren krijg ik veel bevestiging van vrouwen wat mijn voorkomen betreft. Kennelijk word ik minder lelijk met de jaren.»

HUMO Wat doen die vrouwen dan?

Seldeslachts «Compleet loco worden (lacht). Neen, ik overdrijf. Ik vind het eigenlijk een beetje gênant hierover te spreken.»

HUMO Goed. Had je na ‘Blind’ de smaak van het acteren weer te pakken?

Seldeslachts «Absoluut. Ik had er weer zin in.»

HUMO Ben je daarom aan het Lemmensinstutut een theateropleiding gaan volgen?

Seldeslachts «Ik heb eerst nog een serieuze breakdown gehad tijdens mijn laatste jaar marketing. Ik dacht alleen nog maar: ‘What the fuck doe ik in deze wereld?’ Gelukkig is mijn vriendin rustig gebleven: ze heeft me bijgestaan, onder meer door me kippensoepjes te voeren.»

HUMO Was er een aanleiding voor die crash?

Seldeslachts «Dat had met drugs te maken.»

HUMO Softdrugs kunnen serieuze psychoses veroorzaken als je hersenen zich nog aan het vormen zijn.

Seldeslachts «Daar weet ik dus alles van. Ik ben in een angstpsychose terechtgekomen. Nu, je hebt wel gradaties in psychoses. Ik functioneerde nog, maar ik moest mezelf constant voorhouden: ‘Oké, Joren: ‘Dít is de realiteit en dát niet.’’ Terwijl alles in mijn lijf zei: ‘Maar de mensen in de tram zijn me wél allemaal in de gaten aan het houden.’ Het is allemaal begonnen met een slechte paddenstoelentrip. Daarna ben ik radicaal met drugs gestopt. Na zes maanden was ik weer min of meer mezelf.»

HUMO Maar waarom ben je, nadat je dat diploma marketing had behaald, toch nog naar het Lemmensinstituut gegaan?

Seldeslachts «Ik kwam in een kortfilm terecht met Els Olaerts, die in ‘Blinker’ ook mijn moeder had gespeeld. Zij zei: ‘Maar Joren, jij moet spelen. Ga een opleiding doen!’ Ze gaf les aan het Lemmensinstituut en vertelde me wanneer ik toelatingsexamen kon doen. Oké, zei ik: ‘Ik ga erheen, en als ik slaag, zal ik het een paar maanden proberen.’ Ik wás geslaagd, en na twee maanden op die school was ik gestopt met nagelbijten. Er is daar zo’n rust over me heen gekomen. Ik was eindelijk waar ik moest zijn; ik werd wie ik moest worden. Ik heb in die tijd veel vrienden verloren, want ik werd een ander mens. Ik veranderde van een stil, lui ventje in iemand die altijd in alles goesting had.»


Alfamannetje

Humo Kris Cuppens, Kato’s vader in ‘Beau Séjour’ gaf ook les aan het Lemmensinstituut. Na je eerste jaar zei hij: ‘Het beste wat ik van je heb gezien, is je toelatingsexamen. Een collega van hem raadde je dringend aan meer een alfamannetje te worden.

Seldeslachts «Tja, ik had al in films gespeeld, wist dat ik al wat meer kon, en wilde daar niet mee te koop lopen. Ik dacht dus: ‘Laat de anderen maar spelen.’ Ik was al zo gelukkig dat ik daar mocht zijn, en het waren allemaal zulke fijne mensen op die school. En toen heeft er inderdaad iemand gezegd: ‘Wees nu eens de alfa van de groep!’»

Humo En, zít er een alfamannetje in jou?

Seldeslachts «Mja, kijk. Ik krijg graag de meeste aandacht. En ik kan ook niet om met autoriteit. Als iemand zich boven me plaatst, begin ik lelijk te doen. Dan begin ik te dansen tot ik boven op zijn kop sta. Dat is sterker dan mezelf.»

Humo Maar niet onlogisch, gezien de dwang die je als kind hebt moeten ondergaan.

Seldeslachts «Ja, niemand zal mij ooit nog zeggen wat ik moet doen.»

HUMO Een regisseur dus ook niet.

Seldeslachts «Kijk, als de dingen met liefde gebeuren, ligt dat natuurlijk helemaal anders. Ik sta echt wel open voor alle mogelijke vormen van communicatie, zelfs bevelen (lacht). Als het maar kadert in een liefdevolle poging om samen iets goeds te maken.»

HUMO Wat doet je echte vader eigenlijk?

Seldeslachts «Iets in de IT. Mijn vader en ik zijn eigenlijk exact dezelfde mensen, maar in een ander lijf. Hij heeft net als ik behoefte aan een zekere mate van eenzaamheid, terwijl hij het volgende moment een echt haantje-de-voorste kan zijn. Ik denk dat hij ook heel graag acteur was geworden. Volgens mij vraagt hij zich nog elke dag af hoe het mij gelukt is. Hij zit te wachten op de dag dat ik een stuk voor ons twee schrijf. In mijn laatste jaar op het Lemmensinstituut heb ik een theatertekst geschreven voor een vader en een zoon. Voor hem. Ik zeg daarin: ‘Ik ga nooit achter een computer zitten!’ De vadermoord, zeg maar. Maar hij is daar niet naar komen kijken. Hij wil nog altijd dat ik het project beter uitwerk en het dan met hém speel.»

HUMO Zijn jullie close?

Seldeslachts «Euh... Als kind zag ik hem één weekend op de twee. Hij was een beetje een rare man, die niet echt met kinderen kon omgaan. Ik moest van hem een mánnetje zijn, zeker geen janet. Hij stamt af van een boerenfamilie van macho’s. Mijn vaders vader was een bijzonder strenge, trotse man, met handen als kolenschoppen.»

'Daar geniet ik het meest van: iets maken met afval van anderen.'

Humo Ik zie die genen wel in je. Daarom vind ik het heel geloofwaardig dat Kato bij jou bescherming komt zoeken in ‘Beau Séjour’.

Seldeslachts «Echt? Zalig.»


Aapjes kijken

Humo Waar woon je?

Seldeslachts «Op de boerenbuiten. Vijf jaar geleden ben ik de stad ontvlucht. Ik heb een huisje met een tuin waarin ik groenten verbouw en kippen hou. Daar drink ik koffie terwijl ik zit na te denken over welke groenten ik ga kweken. Ik dweep op het romantische af met het idee van terug naar de natuur. (Pakt een kapotgelezen boekje uit z’n rugzak) Ken je dit: ‘Walden, or Life in the Woods’ van Henry David Thoreau? Dat boek, over hoe de auteur eenvoudig probeert te leven in een zelfgebouwd huisje in het bos, probeer ik helemaal te internaliseren.»

HUMO Wat vind je precies in de natuur?

Seldeslachts «Verwondering. Er is weinig dat me verwondert, en ik word bijna nooit verwonderd door mensen, maar dan zie ik een bloemeke dat tussen twee stenen omhoog probeert te kruipen. Ik denk dan meteen: ‘Why bother?’ Maar die bloem zet door en wordt een prachtige bloem. En dan, dan sta ik paf.

»Verwondering vind ik de zaligste emotie die er is. Ik ga er soms actief naar op zoek in Planckendael. Ik heb een abonnement op de dierentuin genomen op een moment dat ik niet zo gelukkig was. Om te zien wat er gebeurt als zo’n klein kindje voor het eerst een aapje ziet. Ik ga er altijd met een beter gevoel weg.»

Humo Ik krijg de indruk dat je niet zo van de acteurswereld houdt.

Seldeslachts «Mijn beste vrienden zijn nog steeds de jongens van de sociale woonwijk. Dat zijn altijd mijn vrienden geweest. En die acteren niet; ze werken bij Krefel of The Phonehouse. Gezeur van acteurs die geen werk hebben, interesseert me niet.»

HUMO Vorig jaar zei je in Humo dat je eindelijk verlost was van al je angsten. Over welke angsten ging dat?

Seldeslachts «Heel veel angsten. Ik heb altijd graag gespeeld, heel vrij gespeeld, omdat ik dacht: ‘Dit wereldje kan me niks schelen.’ Maar toen ik die acteursopleiding ben gaan volgen, werd spelen ineens belangrijk. Opeens was er ook een duiveltje in mijn hoofd dat zei: ‘Joren, jij moet hier nu wel je geld meer verdienen, ervoor zorgen dat hiervan kunt léven.’ Dat was nefast voor de feestvreugde. Ik ben twee jaar bezig geweest om die druk van mij af te gooien en weer aan spelen toe te komen.»

Humo En dat is dus gelukt?

Seldeslachts «Ja. De dag dat ik het acteren beu ben, ga ik gewoon iets anders doen. Ik heb twee handen waar ik heel veel mee kan. Ik ben afgestapt van het idee dat ik per se iets moet doen waar ik mijn hoofd bij gebruik. Ik werk gráág met mijn handen.»

HUMO Wat kun je met je handen?

Seldeslachts «Alles, als je het mij wil leren. In mijn huis maak ik alles zelf. Ik heb net een eiken kast getimmerd. En met oude ramen die ik ergens kon ophalen, heb ik in de tuin een serre gebouwd. Daar geniet ik het meest van: iets maken met afval van anderen. De cradle-to-cradle-filosofie is dat.»

'Ik ben niet zo'n briljante acteur, eigenlijk – al ken ik er ook wel die slechter zijn'

HUMO Waar vind je dat materiaal?

Seldeslachts «Op 2dehands.be. Die hebben een rubriek ‘gratis op te halen’. Voor hen spreek ik ook altijd reclame in. Omdat ik cradle-to-cradle zo hoopvol vind. Het is ook goed voor het milieu.»

Humo Waar geloof je nog meer in?

Seldeslachts «Elke ochtend, als je opstaat, moet je de sprankel in je dag proberen te vinden. Niet gewoon wachten tot je weer mag gaan slapen, maar op zoek gaan: ‘Waar is deze dag fun te vinden?’ Fun kan zijn dat je je trots voelt over iets, als je een eiken kast hebt gemaakt voor 0 euro, bijvoorbeeld.

»Ik geloof ook dat we, ondanks de ramp genaamd Trump, in de mens moeten blijven geloven. Anders worden we nihilisten, en daar vecht ik tegen. Mijn ex-lief, die heel fanatiek PVDA stemde, heeft dat in mijn hoofd gestoken: blijf in de mens geloven. Het is te makkelijk om te zeggen: ‘I am going back to the woods.’»

HUMO Was dat het meisje dat je kippensoep voerde?

Seldeslachts «Nee. Zij en ik vonden mekaar steeds minder leuk toen ik op het Lemmensinstituut zat. Zij werkte nine-to-five en ik was een kunststudent. Ik denk nog steeds met veel warme gevoelens aan haar terug, maar we zijn uit elkaar gegroeid.»

HUMO Geloof je in de liefde? Wat zoek je in een vrouw?

Seldeslachts «Tja, ik was ervan overtuigd dat ik altijd bij dezelfde vrouw zou blijven: ik zou dat wél kunnen. Niet, dus. Maar dat wil niet zeggen dat ik het niet opnieuw kan proberen. Ik heb nog geen kinderen. (Zwijgt) Ik heb er eigenlijk nog geen zicht op. Ik ben wel verliefd op het beeld van de romantische liefde die alles overwint. (Declameert) ‘De liefde! Ik ga erin mee! Beperkt me! Pak mijn vrijheid af!’ Dat is Hans Teeuwen, hè (lacht).

»Hm, wat heb ik nu eigenlijk geantwoord op de vraag over wat ik zoek in een vrouw? Wat wil ik? Euh… Dikke tieten (lacht). Neen, dat niet, helemaal niet zelfs. Ik ben meer een kontenman eigenlijk. Ik weet het niet.»

HUMO Mag het een actrice zijn?

Seldeslachts «O, neen! Alsjeblieft niet. Ik heb al genoeg drama in mijn kop. Nee, het enige wat al mijn ex-vriendinnen gemeen hebben, is dat ze absoluut niet wisten wie ik was. En ze hadden allemaal daddy issues en een moeder die slecht behandeld was.»

Humo Dat is wat Freud ‘de herkenning’ zou noemen. Die zorgt voor het gevoel bij iemand thuis te komen.

Seldeslachts «Ach, weet je. Het belangrijkste is dat ze lief zijn, dat ze me graag vastpakken.»

HUMO In ‘Spitsbroers’ mag je in een Ferrari rijden. Beviel dat?

Seldeslachts «Erin rijden wel, maar stel je voor dat je zo’n auto bezit? Voor je het weet bezit zo’n auto jóú. Rijkdom verarmt. Spullen zetten je vast.»

Humo Waar geef jij je geld aan uit?

Seldeslachts «Aan boeken en reizen. Ik ga straks met Arne Focketyn (de zoon van Frank Focketyn, bekend van ‘Vaneigens’ en zijn gesmaakte documentaires) naar Spanje. We gaan op een berg over het leven zitten lullen. Dus het spijt me, ik moet er nu vandoor.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234