null Beeld

Van monster tot varken: Kevin Janssens

Kevin Janssens' op z’n minst grondig te noemen paaldansscène als Steven Deschryver in ‘Het goddelijke monster’ staat nog op ons netvlies geëtst; hoog tijd om andere associaties aan zijn kont te hangen.

Frederick Vandromme


Enkele quotes van Kevin Janssens

«Over het algemeen denken de meeste theaterbezoekers: ‘Laat de voorstelling maar beginnen, ik kijk wel toe van op veilige afstand.’ Als ze er ineens zélf bij betrokken worden, vinden nogal wat mensen dat bedreigend. Maar andersom kwam óók voor: dat mensen ineens al hun sociale remmingen en beperkingen loslieten. Het is gebeurd dat mannen ongevraagd aan mijn kont zaten te grabbelen, in de overtuiging dat niemand zou weten wat ze in het duister hadden gedaan. Alleen: helemaal in het begin van mijn monoloog, wanneer de mensen de kamer binnenkwamen, viel er éven wat licht de kamer binnen. Ik zat dan nog in een soort kast, van waaruit ik iedereen kon begluren. Ik wist dus precies waar iedereen stond, en daarom wist ik achteraf ook wie wat gedaan had.»

«Acteren is geen therapeutische sessie. Als je pijnlijke herinneringen van vroeger oprakelt om in een rol emoties te vertolken en je voelt je daar iedere keer slecht over, kan je er maar beter mee ophouden: anders hang je je na drie jaar geheid op van miserie. Een acteur moet alles – zijn lichaam, zijn gevoelens – zien als een instrument. Er zijn voordeel mee doen. Het eventueel gebruiken – niet: misbruiken – om zichzelf in een bepaalde staat van zijn te brengen. Maar als het slopend wordt, doe je het verkeerd.»

«Er zijn véél dingen waarvoor ik graag vaker gevraagd zou worden. Maar ik wil niet klagen: sinds ‘De smaak van De Keyser’ – daarin mocht ik Mario spelen, een wel heel foute kerel – kom ik steeds vaker los van het hardnekkige etiket dat sinds het begin van m’n carrière op mij gekleefd werd: dat van de macho, de pseudocoole gast. In ‘Vermist’ speel ik dat soort rol nog wél, maar ik kan gelukkig ook steeds meer andere facetten van mezelf tonen. En dat zou ik dus nog veel vaker willen doen.»

«Ik heb dat in elk geval niet altijd gehad. Toen er vijf, zes jaar geleden slechte kritieken over mij verschenen, kon ik daar razend van worden. ‘Waarom schrijven mensen zoiets?! Ze hebben mij nog niet eens ontmoet!’ Maar inmiddels besef ik hoe relatief het allemaal is – ook al omdat een paar collega’s, en één regisseur in het bijzonder, goed op mij hebben ingepraat. Op de krant van vandaag schillen de mensen morgen hun patatten, nietwaar.»

(ironisch) «Handig: ik hoef maar naar de dagbladhandelaar te stappen om mezelf weer wat beter te leren kennen, want ik lees geregeld iets over mezelf dat ik nog niet wist. Ik zou het vermoeiend noemen, als het niet zo’n uitdagende job was voor al die mensen die dat soort zaken uit hun duim moeten zuigen. En elke week opnieuw, hè.»

Bekijk de trailer van 'Het varken van Madonna'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234