Van 'pop-up-loft' tot 'racistische memes': de afgelopen kiescampagne samengevat in 10 krachttermen

Ze is weer bijna voorbij, die mooie kiescampagne. Maandenlang gingen lokale kopstukken met elkaar op de vuist in de plaatselijke Dorpsstraat, elk met de hoop om de ultieme hoofdprijs in ontvangst te mogen nemen: uw stem achter hun naam bij de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober. Daarbij werd grof geweld niet geschuwd, en werden gespierde argumenten in de strijd geworpen, die opvallend vaak dezelfde woordkeuze deelden. De kiescampagne van 2018, voor u samengevat in tien krachttermen.


1| Transmigrant

Óf het heetste hangijzer, óf het meest overroepen probleem van deze kiescampagne. Het gaat om vluchtelingen die, op zoek naar een beter bestaan, naar Europa getrokken zijn, meestal met het Verenigd Koninkrijk als bestemming. Al doende trekken ze vaak illegaal over Belgisch grondgebied, en daar knelt het schoentje. Transmigranten lijken zich veelal te verzamelen op slecht verlichte snelwegparkings, al kunnen ze – afhankelijk van welke verkiezingskandidaat aan het woord is – zich ook in uw achtertuin, kofferbak of voorraadkast bevinden. Een gemeente moest in deze kiescampagne dan ook niet per se naast een snelweg liggen om gewag te maken van een probleem met transmigranten: het al dan niet oppakken van illegale reizigers was een strijdpunt van zowat elke verkiezingskandidaat die zichzelf serieus genoeg nam. Hebt u in uw dorp of stad ondanks de heisa toch nog nooit een transmigrant in levenden lijve gezien? Feliciteer dan vooral uw burgemeester: zijn daadkrachtige aanpak werkt duidelijk.


2| Pop-uploft

Een huurappartement, vaak gelegen in het Antwerpse, dat in tijden van gemeenteraadsverkiezingen en netelige vragen op korte termijn volgestouwd kan worden met Ikea-meubelen, die stagiair-kabinetsmedewerkers voor een karig loon in elkaar geknutseld hebben. Uitermate geschikt voor de net ingeweken lijsttrekker om er, met verbeten grijns en de voeten op de salontafel, persfotografen te ontvangen, in de hoop om zo de kiezer te bewijzen dat zijn nieuwe domiciliëring heus niet enkel voor de vorm is. Een waterdichte campagnetruc zolang het kopstuk z’n eigen adres niet uit het hoofd moet reciteren.


3| Bustour

Een van de Rode Duivels afgekeken triomfantelijke rondrit waarbij de populairste leden van een partij samen op een tourbus stappen om de campagne te gaan opleuken in delen van Vlaanderen waar ze bij gemeenteraadsverkiezingen niet eens verkiesbaar zijn.


4| Inhoud

De gedroomde verbale vluchtroute voor het in de touwen hangende kopstuk: ‘Laten we het alstublíéft over inhoud hebben.’ Een zinsnede die om twee redenen graag en vaak gebruikt werd in deze kiescampagne: ze schildert de tegenstrevers af als naast de kwestie lullende zakkenwassers, en daarnaast doet ze alle geïncasseerde klappen in één moeite af als stoten onder de gordel, en dus ongeldig. Wat ‘inhoud’ precies, euh, inhoudt, is dan weer niet helemaal duidelijk, maar wellicht komen er transmigranten bij kijken.


5| Meme

Spreek uit als: miem. Een begrip dat het dit najaar op absurde wijze van het wereldwijde web tot in de kiesstrijd schopte, met dank aan een paramilitaire doch amateuristische organisatie en een stel pientere ‘Pano’-journalisten. In de meeste gevallen wordt met ‘meme’ gewoon een grap bedoeld, vaak een foto met opschrift, die gretig gedeeld wordt op sociale media – of in besloten groepen op het internet. Niet elke meme is een toonbeeld van goede smaak, en soms flirt de inhoud zelfs met racisme. Maar omdat de digitale grens tussen ernst en luim nooit loodrecht loopt, raakt de memende mens met veel meningen weg. Nu ja, toch zolang hij er geen 66.000 na elkaar plaatst.


6| Schild & Vrienden

‘Schild en wát, zegt u? Nooit van gehoord, nee. Een Facebookgroep? Met racistische miems? En kandidaten op onze kieslijst zouden die geliket hebben? Dat kan goed zijn, maar dat betekent op zich niets. Als er al ongepaste grappen of commentaren gemaakt zouden zijn, dan wil dat nog niet zeggen dat álle leden van die groep zich daaraan bezondigd hebben. En al zeker onze kandidaten niet. Bovendien heeft de kandidaat waarover u het heeft net vrijwillig afstand gedaan van zijn verkiesbare plaats. Vrijwillig, ja. Nee, dat is geen schuldbekentenis. En kunnen we het nu alstublíéft over inhoud hebben?’


7| Gewoon

‘Gewoon doen’ deed het deze campagne goed als politieke slogan. Want: breed én tegelijk nietszeggend genoeg, en dus de vlag bij uitstek om de politieke lading te dekken. Wát er gewoon gedaan moest worden, varieerde van kandidaat tot kandidaat, maar bij debatten viel de boodschap grotendeels samen te vatten als: ‘Als partij hebben we misschien niet veel meer te zeggen, maar als we braaf zijn en niet te hard opvallen, worden we hier en daar misschien nog gevraagd voor een coalitie of twee.’


8| Lucht

Copieuze hoeveelheden hete lucht zijn altijd een garantie bij aanstormende verkiezingen, maar bij deze editie ging het vooral om hoe proper die lucht was. Een twistpunt dat zich de hele campagne lang liet bevechten, met steden die zich luidruchtig op de borst klopten en elk beweerden over het zuiverste zwerk te beschikken. Een strijd die pas in cijfers en kaarten gevat kon worden aan het eind van de campagne, toen de resultaten van de Curieuzeneuzen-luchtmeting bekend werden. Bleek dat iederéén wel een vuiltje aan de lucht had. Bij die resultaten naar adem happen mocht, maar dan wel op eigen risico.


9| Infiltreren

In de letterlijke betekenis: ‘op bedrieglijke en heimelijke manier ergens binnendringen’. Term gebruikt door een bezorgde burgervader om zijn vermoeden te uiten dat allerhande drugskartels zich op slinkse wijze aan het inkopen waren bij andere partijen in de Antwerpse politiek. Een in andere tijden totaal ongeloofwaardige claim, ware het niet dat dit het kiesjaar was waarin partijen in het nieuws kwamen omdat hun kandidaten in het buitenland opgepakt werden voor heroïnesmokkel. Mooi meegenomen: mocht het ooit tot drugsgerelateerde hommeles komen in de Antwerpse politiek, dan lenen de trappen van het Schoon Verdiep zich perfect voor een climax zoals die van ‘Scarface’.


10| Schimmel

Kan smaken op toast, en Sinterklaas heeft er rond deze tijd van het jaar gewoonlijk één tussen z’n benen, maar schimmel stak dit najaar ook de kop op in de gemeentelijke kiesstrijd. Meer bepaald: in sociale huurwoningen in Gent, die in zulke staat verkeerden dat houten meubels aan het molmen sloegen en kinderen, die sowieso al niet meer buiten mochten spelen door de slechte luchtkwaliteit, ook binnenskamers rondliepen met een kwade rokershoest. ‘Hier moet iets gebeuren,’ klonk het eerder vanzelfsprekend. En ook: ‘We moeten dit snel oplossen.’ Maar de oppositie zag de champignons op het behang vooral als koren op de molen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234