null Beeld

Vanya on 42nd Street

Iemand zin in een film die zich níét afspeelt op een verre jungleplaneet waar een stel meedogenloze (maar goudeerlijke!) killers wordt opgejaagd door hordes bloeddorstige creaturen? Dan hebben we een gouden tip voor u: 'Vanya on 42nd Street', een meesterwerk uit 1994 van Louis Malle. Deze parel (met onder anderen de superbe Julianna Moore) was meteen ook de laatste film van Malle: de beroemde Franse regisseur overleed een jaar later.

De film laat een groepje acteurs zien die in een wat vervallen theater in New York het klassieke stuk 'Oom Wanja' van Anton Tsjechov repeteren. Ze spelen stukken en brokken van hun theatertekst, houden koffiepauze, praten over hun rol en over elkaar. That's it, maar wat een intrigerende, meeslepende, ontroerende en ook wel vrolijke babbelprent!

Louis Malle «Voor alle duidelijkheid: ik heb géén toneelstuk verfilmd. Mijn stelling is altijd geweest: zodra er ergens een camera in de buurt is, gebeurt er iets. Ik denk trouwens dat, als Tsjechov nog leefde, hij wellicht zelf ook zou filmen.»


- De film is in nauwelijks twaalf dagen ingeblikt.

Malle «Ja, meer budget was er niet, en meer budget had ik ook niet nodig. Ik ben nu eenmaal niet het soort regisseur die Sylvester Stallone met veel duur trucagewerk zogezegd over de Alpen moet laten klimmen.

»Weet u, het was een genot om 'Vanya on 42nd Street' te kunnen maken zonder enige commerciële druk. Eén van de grote verdiensten van die film is dat ze niet gemaakt is om geld mee te verdienen. Dat het desondanks toch een succes is geworden, is bijna een mirakel. In het begin dacht ik dat er ongeveer niemand zou komen kijken! Dit soort films maken is nu eenmaal moeilijk.»


- Waarom?

Malle «Omdat men in Amerika (Malle werkte vanaf 1978 in de VS, red.) eist dat regisseurs films maken die bij iederéén in de smaak vallen. Ik begrijp niet waarom dat zo nodig moet. Mikken op die grootste gemene deler levert alleen maar verschrikkelijk vulgaire films op. De producers willen dat de kijker in de eerste tien minuten ongeveer alles van de personages weet en snapt. Dan hoeven ze er alleen nog een ritmische soundtrack onder te plakken en klaar is Kees. Ik heb bijvoorbeeld twintig minuten van 'Speed' gezien en ik verveelde me steendood. Ik ben buitengelopen! Als het gaat om echte emoties of ideeën zijn dat soort films het grote niets. We zijn op het punt beland dat cinema alleen nog draait om geld verdienen. Steeds meer geld verdienen.»


- Waarom bent u dan eigenlijk naar de VS uitgeweken om er te gaan filmen?

Malle «Omdat ik hield van Amerikaanse films. Ik heb er veel van geleerd, ze hebben mij m'n filmtaal geschonken - de cinema van Billy Wilder bijvoorbeeld, om maar één genie te noemen (regisseur van o.a. 'Some Like it Hot' en 'Irma la Douce', red.). Maar in de jaren zeventig nam de generatie van Spielberg, Coppola en Lucas het over, en die zijn alleen geïnteresseerd in spektakel en entertainment. Prima als je daarvan houdt, maar mij laat het siberisch. 'The Godfather' is natuurlijk wel een goede film, maar ik heb er geen band mee.»


- Wat wilt u met uw films bereiken?

Malle «Mijn films hebben natuurlijk een structuur, en ze vertellen een verhaal dat de kijkers hopelijk kan boeien, maar in wezen draaien ze rond het gezicht van mensen. Dat is een gevolg van de documentaires die ik heb gedraaid, onder andere in India. Ik herinner me dat er daar op straat een vrouw zag. Ze fascineerde me, en ik begon haar te volgen met m'n handcamera, wel zes uur lang. En naarmate ik echt goed naar haar begon te kijken, werd haar gezicht net zo interessant en intrigerend en verrassend als een landschap waarin je telkens opnieuw nieuwe dingen ontdekt. Ik weet niet hoeveel uur ik m'n camera op het gezicht van Arnold Schwarzenegger gericht zou kunnen houden.»

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234