Various Artists - The Art of McCartney

Na ‘With a Little Help from My Fwends’ van The Flaming Lips is er nu ‘The Art of McCartney’, een eerbetoon aan The Beatles gedeeld door vier. Eénendertig artiesten maar liefst zetten de tanden in de songs van Sir Macca, twee cd’s lang, sommigen mogen twee pogingen ondernemen. Ondanks het extreem bekwame volk dat aan bod komt, is ‘The Art of McCartney’ een bijzonder wisselvallig beestje. Laten we ons, gezien de overdaad, op de hoogte- en dieptepunten concentreren.

Billy Joel laten openen met ‘Maybe I’m Amazed’ is op papier een uitstekend idee, maar helaas doet Billy iets te hard zijn best om een geloofwaardige McCartney-schreeuw uit zijn keel te halen, waardoor de ongeloofwaardigheid ervan afspat. Luister nog eens naar de versie van The Faces op ‘Long Player’ en hoor hoe het ook kan.

Bob Dylan, de grootste, mag als tweede aanschuiven en zet ‘Things We Said Today’ moeiteloos naar zijn hand. Is er een song die geen Dylan-song wordt als Bob ’m zingt?

Jamie Cullum krijgt dik tweeënhalve minuut ver in ‘Every Night’ een fade-out. De meest diplomatische oplossing, daar zijn bijdrage contractueel gezien allicht niet naar de prullenmand gesleept mocht worden.

Opvallend hoeveel grote namen hier – gebukt onder ontzag voor de meester? – schaamteloos door de mand vallen. ‘Drive My Car’, dat was toch een wereldnummer? Niet langer in handen van Dion. Steve Miller verslikt zich in een soortement Foo Fighters-versie van ‘Junior’s Farm’, Barry Gibb wringt met een benepen stemmetje (waarom, Barry?) ‘When I’m 64’ de nek om, en Roger Daltrey had ‘Helter Skelter’ met rust mogen laten.

De verdienstelijken. Harry Connick Jr. croont zich, being Harry Connick, zonder misstappen doorheen ‘My Love’, Corinne Bailey Rae geeft ‘Bluebird’ een jazzy touch mee, Jeff Lynne, Beatle in het diepst van zijn gedachten, doet wat er van hem verwacht wordt in ‘Junk’, Def Leppard (Def Leppard!) laat ‘Helen Wheels’ klinken als ‘Hell on Wheels’, en Cheap Trick zet in de hoedanigheid van Robin Zander en Rick Nielsen een zeer verdienstelijk ‘Jet’ neer.

De hoogtepunten komen uit onverwachte hoek. Kiss, dat met een pretentieloze feelgooduitvoering ‘Venus and Mars / Rock Show’ laat klinken alsof McCartney het schreef met hen in gedachten. ‘If there’s rock show at the concertgebow / They got long hair at the Madison Square / You’ve got rock ‘n’ roll at the Hollywood Bowl / We’ll be there, oh yeah’. Kiss, toch?

Perry Farrell – lang geleden! – maakt indruk met een natuurgetrouwe versie van ‘Got to Get You into My Life’, en Yusuf Islam/Cat Stevens maakt van ‘The Long and Winding Road’ iets wat niet zou hebben misstaan op zijn eigen klassieke meesterwerken uit de vroege jaren zeventig. Maar toppermost of the poppermost is Alice Cooper, die met zijn versie van ‘Eleanor Rigby’ solliciteert naar de eretitel van ‘vijfde Beatle’. De Amerikaan, zoals Terry Gilliam in Monty Python. Waarom niet?

Als er tot slot ooit een boekwerkje zou worden uitgebracht met ‘1.001 dingen waar u in dit leven in een wijde boog omheen moet trachten te lopen’, dan mag afsluiter ‘Birthday’ van Sammy Hagar daarin wat ons betreft gerust in de top 5.

Er is van ‘The Art of McCartney’ ook een deluxeversie met tweeënveertig songs, gebonden boek en dvd. Geen idee waarom u deze of gene versie zou kopen. Krap bij kas zit die McCartney naar verluidt niet.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234