'Velvet Buzzsaw' op Netflix

‘Velvet Buzzsaw’ is een raar geval. ‘t Is een Netflix Original die tegelijkertijd een slasherfilm in de trant van ‘Final Destination’ én een satire op de moderne kunstwereld probeert te zijn.

De film is op z’n best wanneer regisseur en scenarist Dan Gilroy (van het weergaloze ‘Nightcrawler’) de spot zit te drijven met de snoeshanen en de paljassen die deel uitmaken van het kunstmilieutje: de opgeblazen galeriehouders, de nuffige kunstrecensenten met hun belachelijke brilletjes, de excentrieke managers met hun pronkerige mocassins, de museumbezoekers die met wapperende handjes gewichtig commentaar staan te leveren bij schilderijen waarop enkel een blauw puntje is te zien, de overijdele kunstenaars die de meest idiote halsdoekjes dragen en werken produceren met ridicule titels als ‘Horse Penis’ en ‘Jewelled Vagina’.

Opvallend is dat vooral de recensent (de kostelijke Jake Gyllenhaal) hier wordt afgeschilderd als een nichterige kwast die zich verliest in pseudo-intellectuele zinnetjes als ‘Ik ga op zoek naar het spirituele in het heden en ik breid uit wat ik analyseer!’ en die tijdens een uitvaartplechtigheid zelfs de kleur van de doodskist van de overledene bekritiseert: ‘Is dat smog-oranje?’ Hm, zou het kunnen dat Gilroy nog een rekening had te vereffenen met de critici die zijn vorige film ‘Roman J. Israel, Esq.’ de grond in hebben geboord?

Na een uur begint er dan een horrorfilm waarin net zoals in de ‘Final Destination’-films het ene personage na het andere op gruwelijke wijze om het leven komt. En op de één of de andere manier hebben de sterfgevallen allemaal iets te maken met de schilderijen van Vetril Dease, een mysterieuze kunstenaar die vlak voor zijn dood was begonnen met het vernietigen van zijn eigen doeken. De Hoboman, een griezelige kunstrobot die zó lijkt weggelopen uit Spielbergs ‘A.I.’, bracht ons heel even aan het sidderen, maar de meeste slasherscènes brengen pijnlijk aan het licht dat er in Gilroy géén nieuwe Wes Craven schuilgaat. De humor in ‘Velvet Buzzsaw’ werkt in ieder geval vaak beter dan de gruwel, zoals in die hilarische scène waarin de museumbezoekers veronderstellen dat het leeggebloede lijk in de tentoonstellingsruimte gewoon deel uitmaakt van de kunst-installatie.

Ondanks de geinige vertolkingen van Gyllenhaal, Rene Russo, Toni Collette en John Malkovich vonden wij ‘Velvet Buzzsaw’ over het geheel genomen een nogal teleurstellende bedoening; ‘t is tegelijk een horrorfilm die zelden bang maakt en een persiflage die uiteindelijk te licht uitvalt. We durven hier nog niet te stellen dat ‘Nightcrawler’ een toevalstreffer was, maar het wordt tijd dat Gilroy nog eens een écht schitterende film maakt. En nu maar hopen dat dit halfgelukte kunstwerkje geen wraak komt nemen op de recensent.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234