Virginie Despentes - Het leven van Vernon

Alles liefdeloos. Alles leeg. Alles proefbuisvals. En wanneer de wanhoop met z’n vorte tong je gezicht raspt, ritsel je snel een gram coke. Wat heb ik een hekel aan de aanstellerige snuif waarmee zo’n lijn de neus wordt ingejaagd: een yuppenscheet.

Het is in dat 21ste-eeuwse kotsplasje van drassig cynisme dat Virginie Despentes haar ‘Het leven van Vernon’ (De Geus), het eerste deel van een trilogie, te week heeft gelegd. Hollend introduceert ze haar hoofdpersoon: Vernon Subutex ziet na bijna een kwarteeuw zijn platenwinkel een digitale dood sterven – de kids tappen alleen nog bits. Apathisch laat hij zichzelf afglijden, tot hij uit z’n appartement wordt gezet.

Dan krijgt de roman een consequente cadans: Vernon zoekt een oude maat of een vergeten liefje op, in de hoop op tijdelijk onderdak, en vertrekt weer – ad infinitum. Het is het alibi voor Despentes om een stoet beroerde personages in slomo voorbij te laten dansen. ’t Zijn ploerten en zakkenwassers, rancuneuze ijdeltuiten en uit het nest getuimelde vogeltjes, door drank en coke opgegeten lui met een lidkaartje van de beau monde.

Het helpt allicht dat Despentes zelf alle mogelijke groezelige milieus uitgespeld heeft: ze was onder meer psychiatrisch patiënt, landloper, alcoholicus, prostituee, pornorecensent en bestuurslid bij OH Leuven. En dat ze goed naar de wereld gekeken heeft, en dus weet dat de spijkerbom het altijd wint van het waxinelichtje, bewees ze al in 1993 met ‘Baise-moi’, de roman die ze later zelf toxisch verfilmde, en met ‘Apocalyps Baby’ uit 2011.

Bovenal is Despentes in ‘Het leven van Vernon’ de dievegge die alle illusies uit je innerlijke boodschappentas jat. Het sprookje Parijs, waar op elke straathoek een Amélie Poulain assepoestert? Fictie. Rock-’n-roll als vrijhaven voor de briljante onaangepasten? Gekaapt door kleine burgerlulletjes. Drank en drugs, je twee vrienden die het graag gezellig maken? Wrong: de slopers van je empathie. Het enige light that never goes out is de muziek: op haast elke pagina suggereert Despentes een soundtrack. We moeten weer leren luisteren, zegt ze.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234