null Beeld

Voor het zingen de kerk in: Hozier

Als iedereen die ‘Take Me to Church’ meebrulde op Pukkelpop zich de titelloze debuutplaat van Hozier aanschaft, mag er meteen een gouden randje rond. Het liedje is het visitekaartje van de Ier, die voluit Andrew Hozier-Byrne heet, maar zijn eerste langspeler bewijst dat hij meer is dan een eendagsvlieg.

Een neus voor controverse heeft Hozier ook. De gestileerde clip bij ‘Take Me to Church’ toont een pittig staaltje gaybashing en verwijst expliciet naar Rusland, dat vorig jaar zware kritiek kreeg vanwege een wet die het verbood om ‘niet-traditionele seksuele relaties’ te promoten. Succes in Poetinland zit er wellicht niet in voor Hozier, maar de man heeft het zo al druk-druk-druk als we hem vlak vóór zijn concert ontmoeten in MC Theater in Amsterdam.

Hozier «Twee jaar geleden had ik nooit durven te dromen dat ik hier nu zou staan: een nieuwe cd, een eindeloze reeks concerten, wereldwijde aandacht. Bij momenten word ik geleefd, maar geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om te klagen.»

HUMO En dat allemaal dankzij één song. Had je verwacht dat ‘Take Me to Church’ zulke sterke emoties zou losmaken?

Hozier «Video’s zijn een loterij. Ik had het onderwerp met de regisseur besproken, maar pas toen ik de clip zag, besefte ik dat het een steen in de vijver zou worden. Dat was geen doel op zich, maar ik wilde wel een video die het thema van de song weergaf.»

HUMO Het nummer gaat toch niet over homohaat?

Hozier «Nee, maar wel over een instelling zoals de katholieke kerk, die het vertrouwen van mensen ondermijnt en ze hun waardigheid afneemt. De kerk verzet zich tegen contraceptie en noemt homoseksualiteit een zonde. Een pasgeborene moet gedoopt worden omdat hij de erfzonde in zich draagt en van God vergiffenis moet krijgen. Ik wilde niet dat de video dat letterlijk uitbeeldde. Daarom hebben we gekozen voor een andere instelling die de menselijke waardigheid ondermijnt: de Russische staat.»

HUMO Voor zover ik weet, ben je zelf geen homo.

Hozier «Inderdaad, maar dat is niet relevant. Ik heb een uitgesproken mening over veel onderwerpen, maar vooral schendingen van de mensenrechten houden me wakker. Als je aanvaardt dat anderen die ondergaan, aanvaard je impliciet dat het ook jou mag overkomen en heb je niet langer het recht om te klagen als het zover is. Bij veel mensen gaat het alarm pas af als ze er zelf mee geconfronteerd worden, maar dan is het natuurlijk veel te laat.

»Ik denk wel dat je in mijn nummers m’n onbehagen kunt horen over de wereld rondom mij.»

HUMO Maar evengoed een Iers gebroken hart.

Hozier «’t Zijn inderdaad vaak liefdesliedjes, conversaties met een al dan niet bestaande geliefde. Het ongenoegen over de samenleving ligt daaronder verscholen. ‘Sedate’ is bijvoorbeeld geïnspireerd door de rape culture, de manier waarop vrouwen tegenwoordig afgeschilderd en behandeld worden. En ‘To Be Alone’ gaat over hoe je je met je geliefde afzondert van een wereld waar je je niet meer in terugvindt. Daar zit mijn voorliefde voor de blues vast voor iets tussen. En, euh, toen ik de songs voor deze plaat schreef, was mijn eerste serieuze relatie net op de klippen gelopen.»

HUMO Jij bewijst eens te meer dat het makkelijker is om over hartzeer dan over een gelukkige liefde te zingen.

Hozier «Als je lief ervandoor is en je hart gebroken is, heb je véél tijd om na te denken, hoor. Als je vlinders in de buik hebt, wil je alleen maar met je lief samen zijn. Een liedje schrijven is dan wel het állerlaatste van je zorgen.»

HUMO Wie jou hoort zingen, denkt toch eerder aan soul en gospel dan aan blues.

Hozier «Ik heb ook wel veel naar soul en gospel geluisterd. De invloed daarvan zit in de arrangementen. Maar blues blijft de grootste inspiratiebron – zonder de oude meesters te willen kopiëren. Ik probeer blues voor de 21ste eeuw te schrijven, maar wel met diezelfde vitaliteit en energie.»

HUMO Je vader is een bluesdrummer, dat zal ook wel sporen nagelaten hebben.

Hozier «Thuis luisterde ik uiteráárd naar zijn platencollectie: Muddy Waters, Howlin’ Wolf, John Lee Hooker. Omdat bluesmuziek zo intuïtief is, is die uitstekend geschikt om gitaar mee te leren spelen. En vergeet ook ‘The Blues Brothers’ niet, héél belangrijk, die film.»

HUMO Je moeder is beeldend kunstenaar; het had al gek moeten lopen als jij géén artiest was geworden.

Hozier «Ja, maar ik was me niet bewust van mijn ietwat aparte thuissituatie. Plus: mijn ouders hebben me nooit in een artistieke richting geduwd. Ze hadden me véél liever een academische loopbaan zien uitbouwen: dat is in Ierland nog altijd het summum. Ik was wel aan een universitaire opleiding begonnen aan het Trinity College in Dublin, maar die was me te veel op de geschiedenis gericht, en veel te weinig op de praktijk. Ik heb er wel veel van opgestoken, en ik heb er mijn bassist Alex Ryan leren kennen. En zonder die ervaring aan de unief zou ik niet staan waar ik nu sta.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234