null Beeld

Voor u getest: Klarafy, de webtool die u klassieke muziek aanbiedt op basis van uw favoriete populaire muziek

‘Vertel ons welke je favoriete populaire muziek is, en wij zeggen je welke klassieke muziek je op het lijf geschreven is’: dat is de lokroep waarmee radiozender Klara en streamingsite Spotify u samen aan de webtool Klarafy proberen te krijgen. Dat moest toch even getest.

undefined

Klarafy activeren is simpel: naar klarafy.be surfen, inloggen, en één van je playlisten aanklikken om te klarafyen. Ik heb geen Spotify-abonnement – ik gebruikte tot dusver enkel de gratis versie, als ik snel iets moest horen in werkverband – en daarom kan ik enkel de ‘Discover Weekly’-lijst aanklikken. Daarin staat zowat alles waarvoor ik het afgelopen jaar op Spotify beroep heb gedaan.

Klik. Ik krijg de volgende melding: ‘You’ve been Klarafied! Het meest terugkerende genre in je playlist is americana. Daarom raadt Klarafy je deze klassieke muziek aan met Noord-Amerikaanse invloeden.’ En dus krijg ik eerst ‘The Lark Ascending’ van Ralph Vaughan Williams voor de kiezen, gevolgd door ‘Doctor Gradus ad Parnassum from Children’s Corner’ van Claude Debussy, met Béla Fleck in een prominente rol op de banjo. Gek: ik ben niet zo tuk op banjo, alle americana ten spijt. Fleck houdt het gelukkig kort.

Ik kan meer resultaten aanklikken, maar ga eerst over naar een volgende filter: stemming. ‘Uit analyse blijkt dat je eerder van vrolijke muziek houdt. Daarom stelt Klarafy je graag deze al even blije klassieke muziek voor.’ Alexander Glazunov bijt de spits af. Een strijkkwartet in A majeur. Niet geheel mijn ding. Niet vrolijk genoeg. Ik zap, naar het ‘Piano Quartet No. 1 in C Minor’ van Gabriel Fauré. Met Ernest Chausson. Leuk! En wat mij vooral pleziert: it’s got a beat to it.

Omdat ik gratis in de weer ben, krijg ik reclame tussendoor, en het moet gezegd dat die tussen de violen, piano’s en koperblazers een pak agressiever klinkt dan tussen de gebruikelijke drums, bas en gitaren.

Ter afsluiting van mijn eerste rondje Klarafyen krijg ik een aanbod gebaseerd op een recente Beach Boys-fase. ‘Klarafy laat je graag kennismaken met het zalige Bach-koraal ‘Jesus bleibet meine Freude’ waarop de Boys hun beroemde ‘Lady Lynda’ inspireerden.’ Kijk eens aan, ik denk niet dat ik dat al wist. Erg mooi, dat Bach-koraal, en het ware leuk geweest als je het bewuste ‘Lady Lynda’ van de Boys óók had kunnen aanklikken. Maar dat is natuurlijk bijna net zo snel even opgezocht.


Hevig en romantisch

Een dag later neem ik een abonnement – ze hebben mij! Ik word Premium Lid en leg een playlist aan om Klarafy in vol ornaat te kunnen testen. Een mooie dwarsdoorsnede van waar ik allemaal van hou: Rolling Stones, Beatles, Dylan, Kinks, Bowie, Pink Floyd, Television, Go-Betweens, Tame Impala, Sonic Youth, D’Angelo, Kendrick Lamar, Run-D.M.C., LL Cool J, N.W.A., Fela Kuti, Kraftwerk, Roy Orbison, Elvis en de Belgen dEUS, Superstars en Millionaire.

Een webtool fronst de wenkbrauwen: ‘Klarafy vond de meest uiteenlopende muziekgenres terug in je playlist. Met zo’n avontuurlijke smaak kan je vast deze atypische klassieke muziek waarderen.’ Bach komt terug, op de hielen gezeten door Stravinsky, Alexander Scriabin. Later – omdat Klarafy heeft vastgesteld dat ik van ‘hevige muziek’ hou – volgt ook Sjostakovitsj (‘Violin Concerto N.1 in A minor’) en de ‘Peer Gynt Suite’ van Edvard Grieg door het Berliner Philharmoniker onder leiding van Herbert von Karajan. Klassieker wordt het niet.

‘Klarafy vond in je playlist: Bob Dylan. Dat is vaak intimistische, akoestische muziek waarvan de kracht zit in de eenvoud: een stem, een begeleiding en sprekende teksten. Net als bij deze romantische liederen.’ Hevig en romantisch: dat ben ik.

Op basis van de Belgen in mijn playlist krijg ik klassieke stukken van Frédéric Devreese, Lodewijk Mortelmans, en ‘De avond is voor goed gevallen’ van Peter Benoit. Wat een titel! Feit is natuurlijk dat ik niet naar dEUS en co. luister omdat het Belgen zijn, maar ik leer bij en ontdek mooie dingen, en daar draait het hier om.

De avond wordt afgerond met de eerste en de vierde symfonie van Philip Glass (respectievelijk gebaseerd op ‘Low’ en ‘Heroes’ van Bowie), en een hele hap Bach. Op basis van mijn Beatles-selectie, zo blijkt. Hun ‘Blackbird’ zou geënt zijn op Bachs ‘Bourrée’ uit de suite voor luit, de trompetten uit ‘Penny Lane’ zijn verwant aan de trompetsolo uit het ‘Tweede Brandenburgse concerto’ en de barokke pianosolo in het midden van ‘In My Life’ verwijst naar zijn pittige klavecimbelwerken. Fijn, een halfuurtje Bach heeft nog nooit iemand kwaad gedaan.

Zo, I’ve been Klarafied. De eerste drie maanden gaat er maandelijks 0,99 euro van mijn rekening af, daarna 9,99, en daar kan ik zeer wel mee leven. Morgen nog een uurtje! Of ‘Marquee Moon’ van Television nog eens integraal, dat kan ook.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234