In een mobiel medialab van de politie kunnen bezoekers van de kermis in het Nederlandse Budel met een VR-bril 32 jaar terug in de tijd, naar de ochtend dat de vermoorde Wies Hensen werd gevonden. Beeld ANP
In een mobiel medialab van de politie kunnen bezoekers van de kermis in het Nederlandse Budel met een VR-bril 32 jaar terug in de tijd, naar de ochtend dat de vermoorde Wies Hensen werd gevonden.Beeld ANP

cold case

VR-bril moet na 32 jaar aanwijzingen opleveren in moordzaak

Om 32 jaar nadien alsnog te achterhalen wie Wies Hensen uit het Nederlandse Budel om het leven bracht, zet de politie een nieuw middel in: een virtualrealitybril die de drager mee terugneemt naar de laatste augustusdagen van 1989.

Kermis in Budel. Door de speakers heet Kraantje Pappie de mensen welkom in de feesttent. Gillende tieners trotseren hoog in de lucht de kuren van de Show Time en zorgen ervoor dat politiemedewerkers vijftig meter verderop soms hun stem moeten verheffen voor de goede zaak. Die goede zaak heet Wies Hensen. Ook zij zocht 32 jaar geleden in haar Brabantse dorp het vertier bij de botsauto’s, de draaimolen en de grijpkasten. Het was de laatste keer dat de dorpelingen haar zagen, voordat ze de volgende ochtend werd teruggevonden in een greppel, 15 kilometer verderop. Dood.

Dankzij nieuwe opsporingsmethoden probeert de politie de onopgehelderde moord alsnog op te lossen. Met behulp van de dorpelingen, die volgens traditie nog steeds massaal de kermis bezoeken. Want de politie is ervan overtuigd dat er mensen zijn die meer van de zaak weten. Als Annie Kissen in de politietruck een virtualrealitybril opzet, ziet ze de vermoorde Wies liggen. Op haar buik, ontkleed en met een witte sok om haar voet, precies zoals een passant de 32-jarige vrouw in 1989 aantrof. In de berm zijn bandensporen van een busje die er toen ook waren, een aanknopingspunt dat de rechercheurs nooit verder heeft kunnen helpen.

De Budelse kermis, waar de politie dit jaar aandacht vraagt voor de moord op Wies Hensen. Beeld Roger Dohmen
De Budelse kermis, waar de politie dit jaar aandacht vraagt voor de moord op Wies Hensen.Beeld Roger Dohmen

Heftige beelden

De zorgvuldig nagebootste 360-gradenbeelden zijn heftig. Maar om aandacht te vragen voor een cold case moet je soms nieuwe paden bewandelen, zo redeneert de Nederlandse politie. Woordvoerder Dion Luijten: ‘We hebben enkele jaren met een coldcasekalender gewerkt. Die werd verspreid in gevangenissen, maar dat was niet zo’n succes. Dit jaar zijn we begonnen met een nieuwe aanpak, waarbij we elke maand een kansrijke cold case op een bijzondere wijze presenteren.’

‘Had ik maar aanwijzingen’, verzucht Kissen, terwijl ze virtueel op de plaats delict rondloopt. Ze kende Wies, zoals vrijwel heel Budel de markante vrouw kende. ‘Ze woonde achter mij. Als ze naar buiten ging, was ze ruig, extravert. Ze was heel aanwezig in de kroegen. De mensen spraken over haar, vooral over wat ze fout deed. Goede verhalen hoorde je weinig. Mensen die verkeerd wilden, konden met haar doen wat ze wilden. Ik herinner me dat ik het heel erg vond toen ik het nieuws hoorde. Was het je maar gelukt om jezelf beter te beschermen, dacht ik.’

Ook in bushokjes wordt aandacht gevraagd voor de moord op Wies Hensen. Beeld Roger Dohmen
Ook in bushokjes wordt aandacht gevraagd voor de moord op Wies Hensen.Beeld Roger Dohmen

In Budel werd niet snel met de politie gepraat

De hoop op een doorbraak komt 32 jaar later niet uit de lucht vallen. De politie heeft de voortschrijdende techniek aan haar zijde. Uit destijds aangetroffen DNA-materiaal van de vermoedelijke dader is het nu gelukt een duidelijk profiel op te stellen. Eerdere verdachten blijken terecht weer te zijn vrijgelaten. Het is nu wachten op iemand die gaat praten. Luijten: ‘Budel was destijds een vrij gesloten gemeenschap, er werd niet snel met de politie gepraat. Maar de zaak leeft nog steeds. Iemand die destijds niets durfde te zeggen, durft dat nu misschien wel. Zeker als hij direct wordt geconfronteerd met de beelden.’

Tijdens het weekend bekijken tientallen Budelnaren de beelden van de vindplaats. Ergens is het raar, de klanken van het kermisterrein vermengd met de beelden van een dode vrouw in een greppel. Maar het was juist in het laatste augustusweekend dat ze tegen deze achtergrond voor het laatst is gezien. Het vermoeden dat het dorp destijds niet het achterste van zijn tong heeft laten zien, wordt 32 jaar later verrassend breed gedeeld. Ook door Annie Kissen. ‘Ik heb altijd gedacht dat bepaalde mensen elkaar de hand boven het hoofd hielden. Anders had er toch iets moeten uitkomen? Ik hoop maar dat mensen door de nieuwe aandacht worden getriggerd om alsnog te praten. Dat heeft Wies wel verdiend.’

(Trouw)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234