null Beeld

Vroeger was alles droger: kookpunt 1976. 'In de verte hoorde je de ene camping na de andere ontploffen'

Ja, het zou eens flink mogen regenen. Maar van een Grote Droogte, zo eentje met hoofdletters, is er nog geen sprake. In 1976 was dat wel even anders. Een oud-uitgedroogde doet zijn aangrijpende relaas.

'In de verte hoorde je de ene camping na de andere ontploffen'

Wim Deulders «In 1976 ging ik op vakantie naar Spanje, met de caravan. In Frankrijk was het al bloedheet, vanaf Lyon reed je door de rookwolken van de bosbranden. Maar dat was nog maar het begin. Twee kilometer voorbij de Spaanse grens, op de col van La Jonquera, was het al zo heet dat mijn auto tot aan het chassis in het asfalt zonk. Ik kwam tot stilstand. Een beetje toch, want de hele file schoof met asfalt en al traag naar het dal. Tussen de auto’s zag je hier en daar vastgelopen koeien en geiten staan, maar ook edelherten en een zeldzame bruine beer. Die beesten waren de bosbranden ontvlucht, en vonden daar een triest einde.»

HUMO Wat deden de hulpdiensten?

Deulders «Bidden en vloeken, want zij zaten ook vast in de smurrie. Uit de verte klonken harde, doffe knallen. Ha, er is een onweer op komst, dachten sommigen, dat zal ons redden! Maar het waren gewoon campings die ontploften, de ene na de andere. Bij zulke temperaturen krijg je een kettingreactie als er één fles butaangas explodeert. Af en toe spatte het asfalt op door een neerstortende gier. Die beesten zagen een gemakkelijke prooi in al die zieltogende toeristen in de file, maar ze waren zelf te uitgedroogd om nog een beetje deftig te kunnen vliegen.»

HUMO Hoe hebt u uzelf kunnen redden?

Deulders «Ik klom op het dak van mijn wagen en keek bergopwaarts. Daar zag ik een muur van vlammen die snel naderde. Het asfalt was in de fik geschoten, en schoof omlaag als een barbecue die de vorm van een rivier had aangenomen, als je begrijpt wat ik bedoel.»

HUMO Nee, dat begrijp ik niet.

Deulders «Ik bedoel niet het barbecuestel, of het hele feestelijke gebeuren, en al helemaal niet de slaatjes en het stokbrood, maar de smeulende houtskool, in de vorm van een rivier die alles verslond wat op haar weg kwam.»

HUMO Een beetje als de lavastroom van een vulkaan dus.

Deulders «Hoe kan ik dat nu weten? Ik ben toch geen vulkanoloog?»

HUMO Ik probeer het mij alleen maar voor te stellen.

Deulders «Ben je zelf een vulkanoloog?»

HUMO Nee.

Deulders «Zwijg dan! Ik ben het kotsbeu, al die opmerkingen van mensen die niet weten waarover ze het hebben. ‘Amai, wat een droogte!’ zeggen ze. Maar hebben ze de Grote Droogte van 1976 meegemaakt? Nee? Dan kunnen ze beter hun bek houden.»

HUMO Zeker, maar hoe hebt u uzelf dan gered?

Deulders «Met mijn surfplank. Die heb ik op het vloeibare asfalt gesmeten, en zo ben ik naar de vallei gesurft. Daar heb ik dan een bus genomen naar het strand. Heerlijke vakantie heb ik daar gehad! De plaatselijke bevolking dacht dat het einde van de wereld nabij was, en iedereen liet zich volledig gaan. Paella, een rondleiding in een historisch kerkje of ontucht met een prachtige getrouwde vrouw? Het werd allemaal gratis aangeboden, en het was mij allemaal even dierbaar. Heerlijk! Als je het niet hebt meegemaakt, weet je niet hoe verkwikkend ontucht kan zijn na een goeie pan paella en de confrontatie met de Spaanse barokke beeldhouwkunst. Een andere volgorde is evenmin te versmaden.

»Na twee weken sloeg het weer eindelijk om, en ik reisde terug, op zoek naar mijn autootje. Ter hoogte van Figueres zag ik een fonkelnieuwe, gitzwarte heuvel van 300 meter hoog. De stroperige asfaltrivier was daar tot stilstand gekomen tegen het Dalí-museum en langzaam afgekoeld. Arbeiders probeerden vergeefs de autowrakken los te hakken. Kinderen ritsten naar beneden op een glijbaan van glad asfalt, terwijl hun ouders wanhopig naar vermiste dierbaren zochten.»

HUMO Hebt u uw autootje kunnen recupereren?

Deulders «Dacht je dat ik te midden van al dat leed nog aan materiële dingen kon denken? Nee, ik gaf de mensen goede raad. ‘Hoe zag jullie omaatje eruit? Tenger, niet al te groot? Wel, 50 meter verder ligt een steenbok die in dat plaatje past. Veel sterkte en graag gedaan.’ Heel wat verkoolde vaarzen en gemzen kregen door mijn toedoen een plechtige begrafenis, omdat een stoffelijk overschot nog altijd beter is dan géén stoffelijk overschot.

»Ja, ik hielp op mijn manier waar ik kon. Die Grote Droogte bracht het beste in mij naar boven. Daarna ben ik een dikke egoïst geworden, want je moet je niet vastklampen aan het verleden, vind ik.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234