Waar voor uw held: de succesvolle Netflixserie 'Daredevil'

De verfilming van het verhaal van Matt Murdock – overdag een blinde advocaat, ’s nachts een blinde superheld – heeft soms meer weg van ‘True Detective’ dan van de ‘Avengers’-films, en is nu vrijdag op Netflix aan zijn tweede seizoen toe. Super!

'Miljoenenbudgetten! Special effects!! Ontploffingen!!!'

Wie even voorbij de ongeloofwaardige plot blikt – een advocaat die mensen hélpt?! – ziet bovendien een meer dan verdienstelijke vertolking van Charlie Cox (zie ook ‘Boardwalk Empire’) als Matt Murdock. Hij brengt het er een stuk beter van af dan Ben Affleck, die eerder al in het roodleren Daredevil-pak kroop voor de gelijknamige film – en zowat overal ter wereld op hoongelach werd onthaald.

Charlie Cox «Gek is dat, want ik was destijds wél onder de indruk van Bens vertolking. Iets minder van de film zelf, maar ik vond zijn versie van Daredevil geen schande.»

HUMO Heb jij nu het gevoel dat je Daredevil moet rechttrekken voor de immer kritische fans van de strips die aan de basis van de film en de serie lagen?

Cox «Ik mag hopen van niet. De fans die ik heb ontmoet, waren tot nu toe allemaal erg tevreden met mijn vertolking. Maar dat ligt natuurlijk in de lijn der verwachtingen: niemand staat je urenlang op te wachten om je te zeggen dat ze je vertolking maar niks vinden.»

HUMO Al is het ook niet ondenkbaar: als iets hen niet aanstaat, of als ze een fout vinden, schuwen diehardfans de kritiek niet.

Cox «Ik lees niet wat er op het internet over de reeks gezegd wordt, alleen wat mijn moeder me doorstuurt (lacht). Maar je hebt wel een punt: we vertolken personages die soms érg veel betekenen voor het publiek. Via de strips hebben ze jaren van hun leven met die figuren doorgebracht. Voor Daredevil geldt dat bijna dubbel, want hij is daarnaast ook nog een voorbeeld voor veel mensen die met een lichamelijke beperking door het leven gaan. En ja, dan kunnen ze weleens teleurgesteld zijn als iets er niet helemaal uitziet zoals zij zich dat al die tijd ingebeeld hadden. Je kunt nu eenmaal niet iedereen tevreden stellen. Maar je kunt het ook positief bekijken: als wat je doet met een vergrootglas bekeken wordt, bewijst dat ook dat men erom geeft.

»Die trouwe fans merken ook dingen op die doorsneekijkers niet zien: als er een strip uit de jaren 60 in de achtergrond ligt, zullen ze die gespot hebben. En dat zullen ze je laten weten ook! (lacht)»

HUMO Ben je zelf ook opgegroeid met superhelden?

Cox «Helaas. Ik heb mijn schade dus moeten inhalen toen ik de rol kreeg (lacht). Míjn helden waren voetbalspelers. Om je een idee te geven: ik ben al m’n hele leven een Arsenal-fan, en de enige keer dat ik aan de grond genageld stond was toen ik Thierry Henry en Patrick Vieira mocht ontmoeten. En ik heb Al Pacino én Robert De Niro de hand geschud – kun je nagaan.»

HUMO Daredevil is een buitenbeentje in het superheldenwereldje. Echte superkrachten heeft hij om te beginnen niet.

Cox «Ik zie Daredevil als een superheld voor meer volwassen fans. De reeks leunt ook meer aan bij een karakterdrama: dat er een superheld mee gemoeid is, is soms bijna bijzaak. En dat vind ik fijn zo. Mijn favoriete deel in elke superheldenfilm is niet toevallig het moment waarop de held net ontdekt dat hij superkrachten heeft, en probeert uit te vissen hoe hij daarmee moet omgaan. Op dat vlak is het personage van Matt Murdock er één met behoorlijk wat vlees aan: een blinde, katholieke advocaat die ’s nachts de superheld uithangt? Daar kun je als acteur alleen maar dankbaar voor zijn.»

HUMO Dat Daredevil katholiek is, speelt een belangrijke rol in de reeks. Wat bijzonder is: ik zou niet voor de vuist weg kunnen zeggen welk geloof pakweg Iron Man aanhangt.

Cox «Voor dat aspect van zijn karakter had ik geen voorbereiding nodig: ik ben net als Matt katholiek opgevoed. Zijn geloof brengt ook extra spankracht en tegenstellingen mee: zo heeft er als katholiek geen probleem mee om zelf voor god te spelen.»

HUMO Wringt dat niet als je zelf ook gelovig bent?

Cox «Ik zie het zo: als je er als gelovige van uitgaat dat álles Gods wil is, en er dus ook geen toeval bestaat, dan kun je concluderen dat Matts gaven óók van God komen. En dan zou het fout zijn mocht Matt níét doen wat hij doet – want hij heeft er van hogerhand de werktuigen voor gekregen.»

HUMO Frank Miller, één van de tekenaars achter de stripreeks, zei ooit dat Daredevil wel katholiek móést zijn – ‘want alleen een katholiek kan tegelijk advocaat én superheld zijn’.

Cox (lacht) «Daar heb je die tegenstelling weer. In de eerste aflevering van het nieuwe seizoen zie je Matt in een bepaalde scène knokken in een kerk – om je aan zijn innerlijke strijd te herinneren. Zoals elke gelovige heeft hij een engeltje en een duiveltje op zijn schouder zitten. Matt is geen heilige: hij is vaak overmoedig, op het arrogante af. Hij is een controlefreak, en ziet vaak maar één oplossing: de zijne. Ken je de uitdrukking ‘to make an omelet you have to break some eggs’? Als Matt enkele mensen pijn moet doen om een hoger doel te dienen, dan zal hij dat niet laten. Maar maakt dat van hem dan ook geen slecht mens? Die vraag werpen we op in het nieuwe seizoen.

»De belangrijkste boodschap van Daredevil is er één van barmhartigheid. Je kunt altijd íéts doen, je hoeft heus niet de president te zijn om iets te kunnen betekenen voor iemand. Matt is blind, maar dat weerhoudt hem er niet van voor rechtvaardigheid te strijden. Op grote schaal betekent hij niet veel: hij is niet het soort superheld die de wereld redt – zelfs niet de hele stad. Maar hij probeert wel een steentje bij te dragen.»

HUMO Hoe moeilijk is het om een blinde te spelen?

Cox «Daar kroop wel wat werk in. Ik heb lang met een echte blinde opgetrokken – hij was mijn coach. Niet makkelijk: ik kon hém wel observeren, maar hij mij niet. Hij kon me dus ook geen advies geven over wat beter moest aan mijn vertolking. Want Matt kan dan wel meer dan de doorsneeblinde, hij gebruikt wel de typische dingen die je met een blinde associeert, zoals een stok.»

HUMO Elodie Yung, de actrice die in het tweede seizoen zal opdraven als Elektra, de rivale van Daredevil, dacht na haar eerste auditie met jou blijkbaar echt dat je blind was.

Cox (lacht) «Dat is nog het moeilijkste: acteren zonder je ogen te gebruiken. Een heleboel dingen die je automatisch doet – opkijken als iemand iets zegt, je gesprekspartner in de ogen kijken – moet je afleren. In veel films gebruiken ze van die witte contactlenzen om te tonen dat een personage blind is, maar dat wilden we niet. Maar heel weinig blinden zien er effectief zo uit.

»Zal ik je mijn truc verklappen? Als ik in de reeks iemand voor me heb, kijk ik naar diens schouder – dicht genoeg om juist te zijn, ver genoeg van diens ogen om overtuigend over te komen.»

HUMO Men zegt vaak dat, als je één zintuig verliest, alle andere scherper worden – een eigenschap waarop Daredevil zelf ook vertrouwt.

Cox «Ik kan bevestigen dat het zo is! Toen ik met mijn blinde coach geblinddoekt en met stok op straat liep in New York, hield hij me plots tegen. ‘Wat is er?’ vroeg ik. ‘Je staat op het punt met je gezicht tegen een muur te knallen,’ zei hij. Toen ik keek, was het nog waar ook. En dat had hij opgemerkt door de weerkaatsing van het geluid tegen de muur.»

HUMO Daredevil is maar één van de vijf superhelden die Netflix in een reeks heeft gegoten. Het uiteindelijke doel: ze allemaal samenbrengen in ‘The Defenders’ – nóg een aparte reeks. Als superheld heb je niet klagen over werkgelegenheid.

Cox «Het is ook niet uitgesloten dat ik nog in andere reeksen zal verschijnen. Maar: het succes van superhelden op het scherm kan ook zo voorbij zijn. Misschien ben ik nog tien jaar Daredevil; misschien is het volgend jaar alweer gedaan. Het gaat erg snel in deze industrie: toen ik opgroeide, waren videotheken nog een bloeiende handel. En kijk nu.»

HUMO Maar toch, wordt het op den duur niet wat veel? Probeer nog maar eens een film te vinden waar geen superheld in opdraaft.

Cox «Toegegeven: daar heb ik ook gemengde gevoelens bij. Voor mij is het natuurlijk fantastisch op dit moment, ik verdien er mijn boterham mee. Maar tegelijk zie ik ook wel hoe de schaarse plaatsen in de zalen steeds minder naar films gaan die níét kunnen uitpakken met miljoenenbudgetten, special effects en ontploffingen. Die films zijn daarom niet minder goed, maar het wordt zo wel moeilijker om ze nog te maken. Als je het zo bekijkt, kun je dus wel stellen dat al die superheldenfilms de filmindustrie geen goed doen. Maar aan de andere kant heb je dan weer iets als Netflix, waar de zendtijd bij wijze van spreken onbeperkt is, en er dus ook niemand verliest als er nog maar eens een reeks over superhelden bijkomt. Dan heb je de keuze: als je het niet wil zien, kijk je niet. Maar ik heb nog altijd de indruk dat er meer dan genoeg mensen zijn die het wél willen zien.»


Bekijk de trailer van het tweede seizoen:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234