Waarom reizen goed voor u is: Rudi Vranckx

We praten met oorlogscorrespondent Rudi Vranckx vlak voor hij afreist naar zijn buitenhuis in Italië. Meestal trekt Vranckx er met professioneel oogmerk op uit, naar gebieden waar badhanddoeken en snorkels zelden tot nut zijn.

'Het is overal anders, maar in wezen hetzelfde'


Lees ook waarom Martin Heylen, Lieve Blancquaert, Michael Van Peel, Pascal Braeckman en Arnon Grunberg vinden dat reizen goed voor u is »

Rudi Vranckx «Ik reis véél, maar atypisch: je trekt niet naar oorlogsgebieden omdat het er ontspannend of plezierig is. Ik ga naar ginder om te begrijpen en te vóélen. Voor ik dit werk deed, had ik al een paar grote reizen gemaakt. Naar Indonesië, bijvoorbeeld, en Thailand. Daar heb ik zelfs clandestien de grens met Birma overgestoken, omdat ik de rebellen wilde zien. Hoe onnozel kun je zijn (lacht). Dat was in wezen nieuwsgierigheid. Ik was geprikkeld door wat ik in boeken en films zag: ‘Hoe zou dat in het écht zijn?’ Ik had met mijn grootvader ‘The Bridge on the River Kwai’ gezien, en ik dacht: ‘Ik ga ’s kijken waar die spoorlijn loopt.’ En dan zit je toch vlak bij de grens: ‘Als ik verder trek, kom ik wel bij die rebellen uit zeker?’ Zo ging dat (lacht). Later heb ik dat nog ’s overgedaan in de Mekongdelta, waar ik met een visser en een paar flessen Mekongwhiskey naar Laos ben gedobberd. Ik was nog geen journalist, maar wilde mijn gedachten en pen scherpen en er iets over schrijven. Ik heb pas veel later begrepen dat ik door die reizen veel angsten die uit onwetendheid voortkomen al vroeg heb achtergelaten. De tijd waarin we leven wordt beheerst door angst voor het onbekende. Voor mensen met een hoofddoek en een baard. Voor mij is het een evidentie om het pad van zulke mensen te kruisen. Door te reizen zie je dat het ook maar is wat het is. Het ziet er overal anders uit, maar in wezen is het overal hetzelfde.»

HUMO Aan welke plek of reis heb je de dierbaarste herinneringen?

Vranckx «Ik ben in 2010, vijftig jaar na de onafhankelijkheid, de Congostroom afgevaren voor ‘Bonjour Congo’. Die beelden zal ik nooit vergeten. Het was op de één of andere manier tegelijk bevreemdend én herkenbaar. Je ziet er gebouwen die door Belgen zijn opgetrokken, zoals het wetenschappelijk instituut van Yangambi, maar die nu helemaal overwoekerd zijn door de jungle. Ik had het gevoel dat ik in Jurassic Park rondliep. Maar tegelijk stoot je op je eigen wortels, die je alleen maar kende uit de boekjes van het lager onderwijs. Het gaat er ook veel meer over de essentie: om leven en dood. Eten hebben of honger lijden.»

HUMO Reizen is een pak gemakkelijker geworden dan vroeger. Ik heb het onlangs ’s gecheckt: je kunt een hotelkamer reserveren in Kaboel via booking.com.

Vranckx «Ongelofelijk, hè. De moderne communicatietechnologie heeft alles veranderd. Toen ik in Birma zat, had ik amper contact met thuis. Je belde maximaal twee keer naar huis, meer was pure geldverkwisting. En er was geen internet: nu kun je voortdurend in contact blijven. Ik vraag me af in welke mate mensen nog deconnecteren: je kunt in de bergen van Afghanistan Facebook checken, bij manier van spreken. Alleen reizen, zoals ik weleens deed: dat bestaat niet meer.»

HUMO Een goede reden om op reis te gaan: de sleur doorbreken. Voor jou geldt dat argument minder.

Vranckx (lacht) «Bij mij is het precies omgekeerd. Ik maak al genoeg gekke dingen mee: vakantie betekent voor mij routine. Ik ga naar Italië, naar een plek die ik kén. Ik weet bij manier van spreken op welk terras ik overmorgen zal zitten, wat ik ga eten en drinken. Dat klinkt saai, maar mijn moeilijkste opdracht is vooraf een zak boeken samenstellen, groot genoeg omdat ik niet weet in welke mood ik zal zijn en wat ik zal willen lezen.

»De laatste tijd voel ik wel weer de drang om andere dingen te doen. Ik zou graag nog ’s teruggaan naar IJsland – ik ben daar ooit gepasseerd voor het werk: die natuur was overweldigend. Ik ben nog nooit in de natuurparken in Zuid-Afrika geweest. Ik wil ooit de walvissen zien. Dat heeft dan allemaal minder met de mensen te maken maar met de natuur – stilte en oerkracht. Dan gaat het niet meer over begrijpen, maar om indrukken die op je gemoed inspelen.»

HUMO Is reizen iets wat je thuis hebt meegekregen?

Vranckx «Voor een stuk wel, maar dan op kleine schaal. Ik ben een keer met mijn ouders naar Italië geweest – ik denk dat ik 10 was – en nadien naar Mallorca. Omdat mijn ouders alle twee werkten, werd ik al van jongs af aan rondgestuurd tijdens de zomervakantie. Ik logeerde bij familieleden die aan de terrils van Charleroi woonden – ook een exotische bestemming – en nadien ging ik naar een neefje van wie de vader conciërge was in Hertoginnedal. Dan moest je af en toe binnenblijven omdat de regering er kwam vergaderen (lacht). Op de één of andere manier ben ik altijd al onderweg geweest.» (tp)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234