Walk hard: The Dewey Cox Story

Het spijt ons u te moeten mededelen dat de comedyfabriek rond schrijver-producer-regisseur-mens-die-blijkbaar-weinig-slaap-nodig-heeft Judd Apatow (zie ook 'Knocked Up' en 'Superbad') voor het eerst een werkstuk heeft afgeleverd waar wij helaas maar matig enthousiast over kunnen zijn.

Het idee achter 'Walk Hard: The Dewey Cox Story' - een spoof op zich een tikkeltje te serieus nemende en met opzichtig naar een Oscar hengelende steracteurs bevolkte muzikale biopics - is goed, maar de heren hebben dit keer simpelweg te weinig goeie jokes in de aanbieding. Bovendien lijkt John C. Reilly als de tot countryster gebombardeerde boerenkinkel toch iets te veel een afkooksel van Will Ferrells Ricky Bobby in 'Talladega Nights'. Wat allemaal niet betekent dat er met 'Walk Hard' niet te lachen valt: in de nadrukkelijk naar 'Ray' en 'Walk The Line' verwijzende eerste helft zitten tussen de flauwiteiten net genoeg rake jokes (Reilly die met zijn veel te oude kop de 14-jarige Dewey moet vertolken, is een giller) en de met double entendres volgestapelde songs treffen helemaal de juiste toon. Leuk zijn ook de cameo's van onder anderen Lyle Lovett, Jackson Browne, Eddie Vedder, Ghostface Killah (rappers kunnen dus wel degelijk gevoel voor humor hebben) en Jack White. De momenten van inspiratie - en daaronder rekenen we niet het sinds kort bij Apatow verplichte even in beeld slingerende glockenspiel - zijn echter zo dun gezaaid dat 'Walk Hard' af en toe gevaarlijk dicht tegen 'Epic Movie' aanschurkt. Misschien moet Apatow toch eens wat vakantie opnemen.


Extra's ***: Een commentaartrack met o.a. Apatow, Reilly en regisseur Jake Kasdan (zoon vàn), de integrale versie van de songs in de film, een wat plichtmatige making of en enkele weggelaten scènes. Zeker uw aandacht waard zijn een item over de muziek (goed volk als Dan Bern, Van Dyke Parks en Marshall Crenshaw leverde songmateriaal), een verzameling oneliners die de film niet hebben gehaald en - het klapstuk - 'The Real Dewey Cox', een docu waarin naast Reilly ook een reeks rocksterren hulde brengt aan de zogenaamd echte Dewey Cox. Je kan Sheryl Crow moeilijk géén tof wijf vinden nadat je haar met zo uitgestreken mogelijk gezicht hebt horen getuigen: 'I don't know whether I can say this, but the real reason I got into music is: I love Cox.' Klasse!


(mvs)



Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234