tussen hemel & hel

Walter Grootaers: ‘Als jonge kerel dacht ik dat het genot van lichamelijke liefde op je 65ste wel voorbij zou zijn. Maar nee, hoor’

Half maart was Walter Grootaers (65) de eerste Bekende Vlaming die het beest in de muil mocht kijken: hij belandde op intensieve met wat gelukkig nog een relatief milde vorm van corona bleek te zijn - ‘Hij is alweer aangebrande moppen aan het verkopen,’ liet mede-Kreuner Jan Van Eyken al na enkele dagen optekenen. Niettemin: de hel op aarde moet akelig tastbaar zijn geweest.

WALTER GROOTAERS «Bwa, ik kan hier wel de dramaqueen gaan uithangen en zeggen dat het vreselijk was, maar uiteindelijk heb ik nooit aan de beademing gelegen of zo. Ik was wel doodmoe. De eerste drie dagen heb ik veertien uur per dag geslapen, maar al na een goeie week mocht ik thuis verder recupereren. Nu is alleen mijn stem nog wat hees. Maar ik kan mijn noten halen: onze anderhalvemeteroptredens in Leuven, komend weekend, komen niet in het gedrang.

»Maar over de hel op aarde gesproken: twee jaar geleden heb ik een herseninfarct gehad en is de rechterkant van mijn lijf een tijdlang verlamd geweest. Toen ben ik er wel even bang voor geweest dat ik nooit meer een normaal leven zou kunnen leiden. Gelukkig voelde ik op de spoed al een kleine tinteling in mijn rechterteen, en ben ik van daaruit de rest van mijn lijf beginnen te oefenen. En omdat iemand me ooit had gezegd dat je in het geval van een herseninfarct zo snel mogelijk je hersenen aan het werk moet zetten, heb ik uren en uren Lumosity gespeeld, een app waarmee je je geheugen en je concentratievermogen traint. Dat heeft geholpen: ik heb er niks aan overgehouden, buiten dat het soms wel twintig seconden duurt voor ik de naam weet van wie voor me staat - al werk ik al zes jaar met die persoon. Nu check ik altijd op voorhand de naam van mijn afspraak. Harald was het toch, hè? (knipoogt)»

HUMO Hoe stel je je de hemel op aarde voor?

GROOTAERS «Er is niks leukers dan met mijn gezin samen te zijn: mijn vrouw en vier kinderen, plus de kleinkinderen, wat fijne muziek op de achtergrond - een bluesplaat uit de sixties, of de laatste van Kate Tempest (sinds kort Kae Tempest, red.) - en een goed boek in de hand. Voor de duidelijkheid: dit is fantasie. In werkelijkheid kom ik er amper nog toe een boek te lezen: met kinderen van 19, 17 en 15 in huis ben ik al blij als ik op het einde van de dag de krant gelezen krijg. Best jammer, want vroeger las ik geweldig veel.»

HUMO Wat zoal?

GROOTAERS «Ik heb alles van Bukowski gelezen, en van Philip Roth. Maar misschien wel het mooiste boek van allemaal is ‘La vie devant soi’, ‘Nog een heel leven voor je’ van Emile Ajar. Er is een film van gemaakt met Simone Signoret in de hoofdrol, maar daar heb ik nooit naar durven te kijken omdat het boek zo goed is.

»Een paar jaar geleden had ik wateroverlast in mijn kelder, waardoor ik veel vinylplaten en boeken ben verloren, waaronder een dichtbundel van Jotie T’Hooft die ik altijd zeer goed had gevonden. Ik heb die dan opnieuw besteld en gelezen, en ik was weer net zo onder de indruk als de allereerste keer.

»Halfweg de jaren 70 bezocht ik regelmatig een boekhandel dicht bij de De Keyserlei in Antwerpen. In de lente en de zomer zat daar altijd een jonge kerel met lang haar buiten te lezen, met wie ik steevast een babbeltje sloeg. Hij gaf me vaak tips: via hem heb ik Rilke ontdekt, en ‘Portnoy’s klacht’ van Roth. Jaren later heeft iemand me bezworen dat dat Jotie T’Hooft was - geen idee of het waar is, maar ik wil het graag geloven.»

HUMO Ben je nog voor andere kunstvormen te porren?

GROOTAERS «Ja, voor de schilderkunst. Ik ben een fan van Karel Appel en Vincent van Gogh. Twee jaar geleden ben ik met mijn kinderen naar een Van Gogh-tentoonstelling in Parijs geweest, met bewegende 3D-beelden: ik was compleet flabbergasted, net als mijn kinderen.»

HUMO Wat verschaft je geestelijk plezier?

GROOTAERS «Op zaterdag tussen elf en één heb je op Radio 1 ‘Interne keuken’ met Koen Fillet en Sven Speybrouck. Fantastische radio! Maar ik kan ook geestelijk genieten van een maaltijd, laten we zeggen: een fijn klaargemaakte kabeljauw met een goeie rode wijn erbij. Eén glas, hè? Of hooguit twee. Zeker niet meer dan drie.»

HUMO Oud aan het worden, Walter?

GROOTAERS «Hoezo?»

HUMO De Kreuners hebben lang een reputatie hoog te houden gehad qua drankverbruik.

GROOTAERS «Ik niet, hoor. In de begindagen heb ik De Kreuners zelfs jarenlang rondgereden, omdat ik niet dronk. Ik lústte niet eens bier, nog altijd niet. Jan (Van Eyken, red.) en Erik (Wauters, red.): die konden er wel wat van. En ze hadden een ijzeren gestel: ik heb hen talloze perfecte sets weten spelen op een alcoholpercentage waarbij ik in coma had gelegen.

»Pas in de jaren 90 ben ik mee beginnen te drinken. Toen is de traditie ontstaan om tien minuten voor elk optreden met de band en de crew een shotje Bacardi te legen. Mijn vrouw, Nicole, dronk Bacardi: zo is die bal aan het rollen gegaan. Al ben ik feitelijk al beginnen te drinken tijdens de opnames van ‘Hier en nu’, 31 jaar geleden. We namen op in Herent, en op een keer gingen we een croque-monsieur eten in een cafeetje in de buurt. Er zat daar een oud coureurtje, dat me aansprak: ‘Grootaers, ge ziet er moe uit.’ ‘En het ergste van al is dat ik nog een nachtje moet doordoen,’ zei ik. ‘Dan moet je een cognac met cola drinken,’ zei hij. ‘Daar reden wij vroeger de Zesdaagse op.’ En inderdaad: ik was zo fris als een hoentje. (Snel) Niet dat ik die plaat zat heb ingezongen, hè!»

HUMO ‘Hier en nu’ was jullie grootste succes. Nu wordt er een geremasterde versie uitgebracht die ‘Nu en hier’ heet.

GROOTAERS «Een plaat met vijf grote hits op, dat is zeldzaam, hè? Toen we ze opnamen, hadden we echt geen idee dat die nummers hits zouden worden. Alleen bij ‘Ik wil je’ wisten we het allemaal van meet af aan. Toen we dat nummer voor het eerst live speelden, op Marktrock 1989, zong tienduizend man al vanaf de tweede keer het refrein luidkeels mee. Bingo!»

HUMO Aan welke mensen of situaties kun jij je ergeren?

GROOTAERS «Aan mensen erger ik me zelden. En als ik tijdens een gesprek toch het gevoel krijg dat ik me dreig te gaan ergeren, moet ik plots dringend weg (lacht).

»Wat me wel frappeert, is hoe slecht sommige Vlaamse tv-programma’s gemaakt zijn. Ik heb het vak geleerd in Nederland. Daar is men enorm gefocust op de kleine details die het verschil maken. Bij ons lijkt men die details veelal niet te kennen.

»Hoe heet dat talentvolle blondje ook alweer dat op MNM sidekick is geweest van Peter Van de Veire? Juist, Julie Van den Steen. Ik hoorde haar voor het eerst toen ik ‘s nachts naar huis reed van een optreden. Een jongeman die Kloots heette, belde in, waarop zij in de lach schoot en er minutenlang niet meer uitkwam. Ik heb mijn auto aan de kant moeten zetten van het lachen - mijn buik deed er pijn van. Je voelde aan alles: ze kan iets. Maar ze is dan naar VTM verhuisd, en toen ik haar de eerste keer zag presenteren, kon ik alleen maar denken: ‘Begeleid dat kind nu eens! Leer haar dat ze in functie van een montage moet presenteren, dat ze de cameraman moet sturen!’»

HUMO Waar geniet je lichamelijk het meest van?

GROOTAERS «Een uur - of een uur en tien minuten - op mijn crosstrainer sporten, en daarna een goeie douche nemen.»

HUMO Waarom een uur en tien minuten?

GROOTAERS «Omdat onze geplande optredens zo lang zullen duren. Je moet fysiek tiptop zijn om dat aan te kunnen, hè. Ik ben nu al acht jaar geleden gestopt met roken, dat doet ook veel. Ik rookte minstens een pakje per dag.»

HUMO Hoe hoog scoort de lichamelijke liefde?

GROOTAERS «Hoog, maar dat is de logica zelve. Als jonge kerel dacht ik altijd dat dat op je 65ste wel gedaan zou zijn, maar nee, hoor.»

HUMO Fijn. Temeer omdat je me nog een favoriete onenightstand verschuldigd bent.

GROOTAERS «In 2002 of 2003 zat ik in een poepchic hotel in Zuid-Frankrijk, voor een conferentie met alle presentatoren uit de meer dan negentig landen waar ‘Wie wordt euromiljonair?’ werd uitgezonden. In de namiddag hadden we een paar uurtjes vrij, en ging ik in m’n eentje een koffie drinken in de bar. Plots komt een klein dingske met een wit T-shirt en een jeansbroek binnengewandeld. Ze zegt vriendelijk goeiendag en vraagt of de koffie goed is, en we slaan een praatje, in het Engels. Net op dat moment - en ik zweer dat ik je de waarheid vertel! - komen Pelé, Eusébio en Romário met hun drieën binnen. Achteraf heb ik begrepen dat ze een contract hadden ondertekend over de verfilming van hun voetbalcarrières. Enfin, mijn aandacht richt zich niet meer op dat meisje, maar op die drie heren - hoe zou je zelf zijn? ‘I’ll see you for a coffee after dinner,’ zegt ze, waarop ik: ‘Jaja, da’s goed’. ‘You know who that was?’ vraagt de barman me wanneer ik nog een koffie bestel. ‘Sandra Bullock.’ Ik had haar niet herkend! Ik heb haar die avond ook niet meer gezien: daar ging mijn kans om, euh, iets te drinken met mijn ultieme onenightstand. Allemaal de schuld van die stomme sjotters!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234