Warcraft

Moeten er nog Orcs zijn? Welja.

Videogameverfilmingen: het genre heeft een nog kwalijker reputatie dan de Vlaamse boerenfilm. Volkomen terecht: toen wij onlangs voor de lol onze top tien van beste videogameverfilmingen probeerden samen te stellen, kwamen we aan amper vier passabele titels – te weten: het plezierige ‘Prince of Persia’ met Jake Gyllenhaal, het vermakelijke ‘Doom’ met Dwayne Johnson (‘Kill them all, let God sort them out!’), ‘Resident Evil: Afterlife 3D’ (met die bijlhamerzombie!) en de onsterfelijke martial arts-campklassieker ‘Mortal Kombat’ (en wie nu een grapje durft te maken over hoofdacteur Christopher Lambert, krijgt van ons een kungfu-kinnebakslag). Het grootste probleem met videogameverfilmingen, zo hebben wij (die nooit verder zijn geraakt dan ‘Donkey Kong 2’) ons door een bevriende gamer (nickname: Slaughter Ace) laten vertellen, is dat de mogelijkheid om de personages zélf via een display te besturen wegvalt in de bioscoopzaal, waardoor de verfilming nooit zoveel fun kan bieden als het oorspronkelijke computerspel.

Ondanks alle ‘Max Payne’- en ‘Hitman’-catastrofes van de voorbije jaren blijft Hollywood veel geld in het genre investeren: ‘Assassin’s Creed’ (uit in december) zou de ‘Citizen Kane’ van de computerspelverfilmingen moeten worden, en ook voor ‘Warcraft’, naar de gelijknamige videogamefranchise van Blizzard Entertainment, zijn de verwachtingen hooggespannen. Om nu te verkondigen dat ‘Warcraft’ de ban eindelijk breekt zou te veel eer zijn, maar we hebben niettemin genoten:

’t is een geslaagde sword & sorcery-film waarin af en toe iets van de oubollige magie doorglinstert van ‘Hawkeye’, ‘Excalibur’, ‘Dragonslayer’ en ‘Krull’. In de regiestoel zat niet toevallig geen middelmatig actieregisseurtje, maar een echte cineast: Duncan Jones, bekend van ‘Moon’, ‘Source Code’ en David Bowie. Een film als ‘Warcraft’, zo heeft Jones begrepen, behoort helemaal op zichzelf te kunnen staan, wat betekent dat niet alleen de hardcorefans er iets aan moeten hebben, maar ook de zielen die niet eens weten wat een Xbox of een PlayStation ís.

Het universum waarin we terechtkomen, heeft ongeveer dezelfde demografische indeling als Midden-Aarde: er leven mensen, Orcs (wat moet het lastig eten zijn met die uit de bek priemende slagtanden) en dwergen; we maken kennis met een tovenaar die wel een versmelting lijkt van Gandalf en Saruman; en we meenden zelfs enkele elfen met puntoren te hebben gezien; alleen Gollum ontbreekt. De ‘Warcraft’-wereld steekt tjokvol digitale effecten, maar voor één keer stuwen die het realiteitsgehalte van de landschappen en van de creaturen daadwerkelijk omhoog: Durotan de Orc, die van de CGI-tovenaars een prachtige mimiek heeft meegekregen, lijkt in sommige scènes zelfs écht een innerlijk leven te hebben. We zagen aangrijpend drama, zoals wanneer Lothar (de helblauwe ogen van Travis Fimmel lichten op als kwiklampen) door het krachtveld heen zijn arm uitsteekt naar zijn verdoemde zoon, maar we zagen ook sinistere horror, zoals wanneer Gul’dan middels een telekinetisch gebaar het leven uit een gevangene wegzuigt. Gul’dan deed ons qua kwaadaardigheid zelfs terugdenken aan de Skeksis, die enge wezens uit ‘The Dark Crystal’ van Jim Henson. ‘Warcraft’ staat zeker niet op de hoogte van ‘The Fellowship of the Ring’ of ‘Game of Thrones’: daarvoor ligt de klemtoon te zwaar op het strijdgewoel en spreekt de intrige uiteindelijk veel te weinig tot de verbeelding. Maar dit is hoe dan ook één van de allereerste videogameverfilmingen die ons niet aan een videogameverfilming, maar aan cínema deed denken. En dan nu op naar ‘Assassin’s Creed’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234