'Wat als: nieuwjaarsspecial': de onstuimigst bruisende Dafalgan van de tv-theek

‘De realiteit is altijd absurder dan fictie,’ zeggen ze. Maar ze zeggen ook ‘de ochtendstond heeft goud in de mond’, en ‘een gegeven paard kijk je niet in de bek’. En dat terwijl de ochtendstond vooral een godsgruwelijke walm tussen de kiezen heeft, dat twaalfde paar kerstsokken alleen goed was voor het haardvuur, en de absurdste absurditeiten heus niet te rapen vallen in het beige alledaagse. Waar dan wél? In de vrolijk kant noch wal rakende sketchreeks ‘Wat als?’, die dat alledaagse onlangs weer even buitenspel zette met een extra lange nieuwjaarsspecial.

Iedereen was er duidelijk graag bij. Na een rumoerig jaar – productiehuis Shelter debuteerde in het dramadepartement met het onvolprezen ‘Studio Tarara’ – zagen oude bekenden elkaar terug en mocht er stoom van de ketel. Pater familias Tim Van Aelst serveerde ongeveinsde gezelligheid als was het een gevuld kalkoenborstje. ’t Leek iedereen deugd te doen: eindelijk mocht Koen De Graeve nog eens in de huid kruipen van een door drank en drugs getekend sketchacteur in plaats van een Ricky Bolsens!

‘Wat als?’ is dubbel leuk om naar te kijken: enerzijds omdat je je er zelf mee amuseert, anderzijds omdat je ziet hoe cast en crew zich evenzeer, zoniet méér, vermaken. Het pornoprincipe, zo u wil.

Nog iets dat op en neer ging: het niveau van de sketches. Dat is traditie. Er zijn Cent Wafers die na drie weken in uw buideltasje consistenter zijn dan een aflevering van ‘Wat als?’. Sommige filmpjes – pakweg die twee keer dat Sinterklaas plots iets weghad van Bruno Vanden Broecke – leken vooral door Shelters strikte kwaliteitscontrole te zijn geraakt omdat ze iets te maken hadden met de feestdagen.

‘Wat als?’ glijdt het best binnen in hapklare brokjes. Dus, in de bedrukte woorden van mijn plastisch chirurg: het was sowieso een risico om het langer te maken. Gelukkig zitten er in een uitzending van een uur onvermijdelijk óók veel hoogtepunten. Ik moest vooral lachen met maandstonden die zich manifesteren in het Duits (‘mama had nog gevraagd om in de supermarkt Kartoffeln und Schlagsahne mitzunehmen!’); de stinkbuidel en de soldenkoopjes van Ruth Beeckmans (mijn avond is goed als ik haar iemand heb zien uitkauwen); en een nu ook weer niet zo absurde vraag die wel het geinigste antwoord van de avond opleverde: ‘Wat als er te veel L.O.-leerkrachten waren?’

De makkelijkste hypothese: ‘Wat als humor écht het beste medicijn was?’ Simpel, dan was ‘Wat als?’ de onstuimigst bruisende Dafalgan van de tv-theek.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234