Watchmen

En we hadden er zoveel van verwacht. Hónderden keren hebben we de kippenvelverwekkende trailer van 'Watchmen' (met die fantastische song van Smashing Pumpkins) aangeklikt. De datum van de persvisie stond felrood omcirkeld op onze Penthouse-kalender. Hell, in afwachting hebben we zelfs de vorige film van regisseur Zack Snyder, het overrompelende '300', opnieuw bekeken - en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw.

Na het onverwachte succes van zijn hypergestileerde epos over de slag bij Thermopylae (herinner u de arduinen torso van koning Leonidas en zijn fabuleuze 'This... is... SPARTA!!!'-moment) werd Snyder door Warner Bros ingehuurd om de hooggeprezen maar onverfilmbaar geachte graphic novel van Alan Moore en Dave Gibbons naar het witte doek te brengen. Snyder stond voor een reuzegroot dilemma: hoe moest hij het sombere verhaal over een groepje uit de gunst gevallen superhelden (we zijn hier héél ver verwijderd van de pretentieloze fun van 'Iron Man' of 'Spider-man') verteerbaar maken voor het grote publiek, en tegelijk toch genoeg overhouden van de veelgelaagde narratieve structuur om de tienduizenden fanatieke fans tevreden te stellen?

Helaas heeft hij die moeilijke knoop niet kunnen ontwarren. Vanaf de eerste minuut gaat het scheef: Snyders pogingen om het verleden van Dr. Manhattan (Billy Crudup), Rorschach (Jackie Earle Haley), The Comedian (Jeffrey Dean Morgan), Nite Owl (Patrick Wilson), Silk Spectre (Malin Akerman) en Ozymandias (Matthew Goode) uit de doeken te doen verlopen bijzonder traag en moeizaam (waar is de adembenemende energie van '300'?!), en tegen dat de magere plot eindelijk van start kan gaan - zowat na anderhalf uur - is dit honderd miljoen dollar kostende kalf al lang verdronken en begint 'Watchmen' dichter aan te leunen bij de camp van 'Batman and Robin' dan bij de donkere vibes van Philip K. Dick of William Burroughs.

Ook de look van het 'Watchmen'-universum stelt, hoewel gebaseerd op het originele artwork, diep teleur: de scènes met Nixon en Kissinger (u leest het goed) doen onbedoeld denken aan 'Spitting Image', en het steeds weer herhaalde 'Matrix'-trucje, waarbij de actie ineens wordt bevroren of in slowmotion overgaat, begint nu echt wel versleten te raken. 'Hm, knappe computereffecten,' denk je terwijl Dr. Manhattan om onduidelijke redenen (horloge kwijt?) een gigantische uurwerkconstructie uit het rode zand van Mars tevoorschijn tovert. Maar pas toen we achteraf in de metro uit pure ontgoocheling met het hoofd tegen het raam zaten te bonken, vóélden we er ook iets bij.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234