Weeds (seizoen 2)

Eén van de meest besproken en ieder geval ook origineelste Amerikaanse comedyreeksen van het moment is ongetwijfeld deze serie over de alleenstaande moeder Nancy Botwin, die na de dood van haar echtgenoot weed begint te dealen om haar levensstandaard enigszins op peil te houden.

Dat 'Weeds' zich afspeelt in een zogenaamde gated community - het symbool van een proper, veilig en bijna Disney-achtig beschaafd Amerika - maakt het nog net dat ietsje pikanter. Een comedy over drugs - een thema waar in de U.S. of A. toch nogal snel hysterisch op wordt gereageerd - is al redelijk stoutmoedig, een reeks waarin brave huisvaders stoned door beeld lopen, in plaats van de gebruikelijke langharige slackers of ghetto brothers is dat natuurlijk helemààl.

Dat 'Weeds' - in Amerika uitgezonden door een kabelzender, waar altijd net dat ietsje meer kan - toch een enorm succes werd, is los van het clevere idee, wellicht vooral te danken aan hoofdrolspeelster Mary-Louise Parker, die met een verfrissende naturel gestalte geeft aan Nancy. Personages genoeg overigens om de tent levendig te houden, met Nancy's gecrispeerde buurvrouw Celia, Nancy's twee zonen (de ene op de rand van de puberteit, de andere klaar voor de universiteit), haar inwonende schoonbroer Andy en de diverse werknemers van haar geheime bedrijfje. Dat in dit tweede seizoen overigens in volle ontwikkeling is: na het afbranden van de bakkerij die ze als cover gebruikte, wil Nancy haar eigen weedplantage beginnen, een stap waarmee ze nog iets dieper in de drugbusiness doordringt en, zo blijkt al snel, de aandacht van minder aangenaam volk trekt. Ondertussen is ze er ook nog achter gekomen dat haar grote nieuwe liefde voor de DEA werkt.

Je voelt dat het bijna proppen is om alle verwikkelingen en plotlijnen in dit - met 12 afleveringen van een half uur nogal korte - seizoen te krijgen, maar daar kunnen we moeilijk over klagen. Op het niveau van 'Six Feet Under' of zelfs 'Desperate Housewives' zitten we nog niet, daarvoor scheren personages als Celia en Andy vaak toch iets te rakelings langs de camp, maar een fris en origineel geluid is 'Weeds' zeker wel. De scène waarin Nancy's op masturberen betrapte jongste van oom Andy een bloemrijk exposé krijgt over de oneindige geneugten en mogelijkheden van het opblinken der 'raised scepter of love' had overigens zo in een film van de Apatow-bende gekund.

Extra's*: Twee trailers slechts. Wie per se het (redelijk leuk uitziende) bonusmateriaal van de overzeese editie in huis wil, zal - snok te voorschijn die kredietkaart! - een importversie moeten scoren.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234