null Beeld

When They Are All Free

In 1961 verstuurde de Britse advocaat Peter Benenson een protestbrief naar de Portugese autoritaire leider Salazar, die twee studenten in de cel had gegooid nadat ze een toast op de vrijheid hadden uitgebracht, en meteen was Amnesty International geboren, de mensenrechtenorganisatie die vijftig jaar later tot een multinationale speler is uitgegroeid.

De BBC - u kent ze - vond het een goed idee om die halve eeuw in één boeiende documentaire te gieten, 'When They Are All Free'. Wij gokken dat Eva Brems, enige tijd voorzitster van de Amnesty Vlaanderen, er vanavond voor op Canvas afstemt.

Eva Brems «Ik was tien, elf jaar toen ik voor het eerst over Amnesty International hoorde: iemand van de lokale afdeling kwam een voordracht houden bij de scouts. Met dia's - dat bestond toen nog (lacht).

»Bij andere goede doelen kon je alleen geld geven, maar het knappe aan Amnesty is dat er een call to action bij hoort: 'Je kan er iets aan dóén!' Ik ging niet naar de vergaderingen, maar ik droeg geregeld dikke stapels brieven naar de post.

»Tegenwoordig zijn de briefschrijfacties diverser, en vragen we bijvoorbeeld ook om één of andere wet aan te passen, maar indertijd gingen de brieven uitsluitend over concrete gewetensgevangenen.

»Vooral in Latijns-Amerika. Af en toe kreeg je er ook één terug, een standaardbrief natuurlijk, maar dan had je toch even het gevoel: 'Oei, die dictators lezen die brieven écht.'»


HUMO Ooit iemand vrij gekregen?

Brems «Dat denk ik wel. Amnesty probeerde - nog altijd - ook goed nieuws te brengen. Als een gevangene werd vrijgelaten, werd dat bekendgemaakt.

»Natuurlijk was mijn bijdrage maar een druppeltje in een grote stroom van solidariteit, en ik vond het zelf ook niet zo belangrijk om te weten of mijn actie effect had opgeleverd. Dat ik het onrecht niet zomaar had laten gebeuren, gaf ook al veel voldoening.»


HUMO Worden er nog altijd brieven geschreven?

Brems «Absoluut - mensen dóén dat ook graag - maar we grijpen nu ook naar e-mail en zo.»


HUMO Het strafrecht heeft daar een naam voor: spammen.

Brems (lacht) «Eigenlijk waren de brieven al een vorm van spam: we bestookten mensen om iets van ze gedaan te krijgen. Maar wel met goede bedoelingen: 'Pas op, wij hebben door dat je iemand in een kerker hebt gegooid.'»


HUMO De wereld is in een razend tempo veranderd sinds uw scoutsjaren. Heeft Amnesty zich voldoende aangepast?

Brems «Ja. Men verwijt ons wel 's dat we een tanker zijn - Amnesty is nu eenmaal erg democratisch georganiseerd, waardoor de besluitvorming over fundamentele zaken soms iets langer duurt.

»Maar we slagen erin om op verschillende domeinen het voortouw te nemen: Amnesty heeft destijds van de wapenhandel een mensenrechtenthema gemaakt, bijvoorbeeld.

»Aan de andere kant moeten we eigen boezem durven te kijken: op een domein als armoede - ook een mensenrechtenthema - hebben we lang achterop gelopen. Werk aan de winkel!»

Amnesty International

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234