Wie verblijdt de wereld dit jaar met nieuwe muziek? Humo's Grote Rockpronostiek

Welke groep of muzikant zal in 2017 niet van de radio of uit uw Spotify-playlist weg te slaan zijn? We vroegen het aan een keur van muzikanten, programmatoren, radio- en tv-makers, allen voorzien van een goed functionerende glazen bol, en geven ook onze eigen voorspelling mee.


'Dé trend in 2017: muziek die zich ergens tegen afzet'

Eppo Janssen (programmator Pukkelpop):

Cigarettes After Sex

Eppo Janssen «Als ik het muzieklandschap overschouw, zie ik vooral gelijkenissen met het tijdsgewricht 1990-’91. Net als toen komt de spannendste muziek van muzikanten die zich ergens tegen lijken áf te zetten – voornamelijk tegen een overdaad aan popmuziek. Enerzijds zijn er bands die je, met een beetje verbeelding, staatsgevaarlijk zou kunnen noemen. Run The Jewels bijvoorbeeld, de Public Enemy van nu. En als tegenreactie op de populaire, mildere metal is ook de extremere black metal terug – in België onder meer met het geweldige Oathbreaker.

»Anderzijds zijn er – wat je vaak hebt in donkere jaren – nieuwe nostalgische romantici. In de jaren 80 had je de golf van The Smiths. Begin nineties waren er Cocteau Twins, Slowdive, Mazzy Star, Galaxie 500... Die vibe is er nu weer: om te beginnen zijn veel van die oude bands terug samen, maar er zijn ook nieuwe bandjes, en één van de grootste beloftes is volgens mij Cigarettes After Sex. Zeer mooie shoegaze light, drijvend op een baslijn, echoënde drums en wat lichte gitaartjes. Door pakweg Pitchfork compleet genegeerd, maar ze komen er zo ook wel. Onlangs nog de Beursschouwburg zomaar uitverkocht, op basis van niets dan vijf, zes nummers die online staan. Op 14 april komen ze naar Trix, en daar zijn naar verluidt al redelijk wat tickets voor verkocht.

»Het zijn fans van Miles Davis – voor het middernachtgevoel – en Françoise Hardy, en ze hebben een cover opgenomen van REO Speedwagons ‘Keep On Loving You’. Altijd een schijtnummer gevonden, maar deze versie is prachtig. Cigarettes After Sex dompelt je onder in een nostalgische roes, en face it: in deze tijden kunnen we dat allemaal af en toe gebruiken.»


Bram Willems (presentator Studio Brussel):

The Magic Gang en AJ Tracey

Bram Willems «Hiphop, soul en urban hebben 2016 gedomineerd, en dat is de max – ik ben een liefhebber – maar tegelijk zit de blanke indierocker in mij al een tijdje op zijn honger. In de hoop dat het gitaargeweld dit jaar nog eens goed mag doorbreken, zet ik mijn geld op The Magic Gang uit Brighton. Ze doen aan Weezer denken, soms aan Wolf Alice, vaak aan nog heel andere dingen. Ik hoor, behalve veel speelplezier, ook een ‘vals onschuldige’ band, zoals ik dat evengoed bij pakweg Courtney Barnett en Mac DeMarco heb. Met songs waarvan je eerst denkt dat ze nergens over gaan, en die even later toch heel doordacht in elkaar blijken te zitten.

»AJ Tracey is een naam die in alle vooruitblikken opduikt. Een zeer jonge grime-artiest met heel veel talent. Zijn moeder heeft lang bij een pirate radio gewerkt, hij zal het dus wel met de paplepel binnengekregen hebben. Z’n songs zijn donkerder, rauwer en minder toegankelijk dan de gemiddelde hiphop – maar ze hebben wel een onwaarschijnlijke flow, waardoor we hem op termijn volgens mij moeilijk zullen kunnen negeren. Eind vorig jaar bracht hij een fantastische ep uit, ‘Lil Tracey’, met songs als ‘Capri-Sun’ en ‘Pasta’. Als je kunt rappen over banale onderwerpen als fruitsap en spaghetti en toch je cool bewaren, zit het wel goed. En zijn ‘Luke Cage’ is weliswaar genoemd naar de Netflix-superheldenserie, maar het is ook een politiek nummer over het leven als zwarte in Londen. Dus ook weer dat vals onschuldige: veel fun, toch een boodschap. En steen­goed.»


Ozark Henry (singer-wongwriter):

Petit Biscuit

Piet Goddaer «Ik weet niet wanneer en of hij een debuutplaat uitbrengt – een ep was er al – maar het is wél duidelijk dat we dit jaar veel zullen horen van Petit Biscuit. Een Fransman van amper 17 jaar, met nu al 42 miljoen followers op Spotify. Bijzonder getalenteerd, veel smaak en een heel sterke identiteit. Hij maakt elektronische muziek, maar heeft ook een achtergrond in cello en piano. En de wijze waarop hij die twee dingen samenbrengt, is onnavolgbaar – tegelijk toegankelijk én uniek. Ik dénk niet dat hij zal doorbreken, ’t is een sure thing.

»Dat de wereld opnieuw meer aandacht heeft voor Franse muziek – pakweg Christine And The Queens is het voorbije jaar over de hele wereld doorgebroken – heeft volgens mij veel met Stromae te maken. In Amerika denken ze allemaal dat hij een Fransman is, onder meer omdat hij via dat land de rest van de wereld heeft veroverd, en zijn populariteit heeft de aandacht voor de Franse elektronicascene verscherpt.»


Jan Vrijens (muziekredacteur bij 'pop-O-rama', Canvas):

SURVIVE

Jan Vrijens «Leren kennen toen ze in 2012 een plaat uit hadden bij Mannequin Records, de wenkbrauwen opgetrokken toen ze vorig jaar plots opdoken bij Relapse. Donkere, catchy synthwave bij een metallabel: dat valt op. Maar het is een fantastische plaat, met een sound waarvoor de band zich heeft laten inspireren door de filmmuziek van oude horror- en scifiklassiekers. Je hoort er Tangerine Dream en John Carpenter in, maar het gaat verder dan zomaar recyclage.

»Kyle Dixon en Michael Stein, twee leden van SURVIVE, hebben ook de soundtrack voor ‘Stranger Things’ geschreven, een populaire Netflix-serie. Daarvoor zijn ze genomineerd voor de Grammys, naast onder meer Ennio Morricone voor ‘The Hateful Eight’: ook geen slecht teken. Soundtrackmuziek doet het tegenwoordig goed. Veel labels investeren in die horror- en scifisound, en de heruitgegeven soundtrack van het oude ‘Jan zonder vrees’, gecomponeerd door Alain Pierre, was één van de toffere Belgische releases van vorig jaar.

»In ons land valt S U R V I VE eigenlijk nog het best te vergelijken met Meteor Musik. Wie die band van Micha Volders nog niet kent, kan hen binnenkort zien passeren tijdens de herhalingen van ‘pop-O-rama’, vanaf 8 januari. Oók warm aanbevolen (lacht).»


Mich Decruyenaere (programmator Wilde Westen, voorheen: De Kreun in Kortrijk):

Wiegedood

Mich Decruyenaere «Ken je het Amenra-effect? Zonder airplay, zonder grote promocampagnes en met heel beperkte middelen toch uitgroeien tot een heel grote groep. Ik voorspel Wiegedood, dat zich in dezelfde kringen ophoudt, een gelijkaardig verhaal. Hun debuut uit 2015, ‘De doden hebben het goed’, was al straf. De tweede plaat komt uit in februari en – ik kon ’m al beluisteren – die blijkt nog een heel stuk straffer.

»Het wordt iets meer pure black metal dan voorheen. Puur muzikaal, bedoel ik – want ze staan niet met corpse paint op het podium. Het zijn mensen met een punk- en hardcoreverleden, en dus gewone joskes, zoals jij en ik. Wim en Gilles spelen ook bij Oathbreaker, dat in 2016 al serieus doorbrak, en Levy bij onder andere Amenra.

»De releaseshow van de nieuwe Wiegedood is gepland in De Kreun op 4 februari, met support van Treha Sektori, en aan de reacties en de voorverkoop te merken, is het al serieus aan het boomen. Terecht, want er zit een emotionele touch in de songs die verder zal reiken dan het typische metalpubliek. Hun nummers zijn lang, maar ze pakken je vast en laten niet meer los. Wiegedood zal in 2017 veel volk verbouwereerd achterlaten.»


Chantal Acda (zangeres):

Gerd Van Mulders

Chantal Acda «Ik zou het graag hebben over Gerd Van Mulders, de bugelspeler van Isbells en Marble Sounds. Hij is de eeuwige sidekick, iemand die door veel groepen gevraagd wordt om even snel een bugelpartij te komen spelen, en daardoor heb ik zelf weleens gedacht dat hij vooral een zakelijke muzikant was, iemand die meer in zijn hoofd dan met zijn hart bezig is. En oo-ooh, wat kan ik me soms compleet vergissen! Want Gerd heeft me recent enorm verrast. Ik heb om te beginnen gemerkt dat hij één van de weinige muzikanten is die écht luistert naar de band om ’m heen. Als ik bij Isbells bijvoorbeeld even iets anders ga doen, is hij steeds de eerste om daarop in te spelen. Dat heeft mijn radar opengezet: wie is die Gerd eigenlijk?

»Vervolgens heb ik hem nu ook al een paar keer horen zingen en pingelen op zijn gitaar – en god, dat was telkens zó mooi! Toen bleek bovendien dat Gerd stiekem bezig is aan een eigen plaatje. En omdat hij duidelijk ambitie heeft – hij ziet het niet klein – weet ik zeker dat hij dat ook zal uitbrengen, hopelijk in 2017 al. En dat zou wel eens heel, héél mooi kunnen worden.

»Nu móét je wel, hè, Gerd?»


De TTT-redactie:

Delv!s

Delv!s wordt al een paar jáár getipt als ‘iemand om in de gaten te houden’, maar als de BBC in hun ‘Sound of 2017’-longlist nog mag uitpakken met Anderson.Paak en Rag’n’Bone Man – twee muzikanten zonder wie 2016 helemaal een platte bedoening was geweest – mogen wij de Landenaar ook nog eens naar voren schuiven. Bovendien bracht Delv!s – of Niels Delvaux – met ‘Come My Way’ één van de mooiste hits van het najaar uit en bevat zijn binnenkort te verschijnen debuut-ep ‘No Ending’ nog vier songs die qua hitpotentieel niet hoeven onder te doen. Intussen is hij ook Frankrijk en Nederland aan het inpalmen met de hulp van Because Music, een invloedrijk label dat ook onderdak biedt aan Justice, Christine and the Queens, JJ Cale, Little Dragon en Major Lazer. Kortom: wij van de TTT-redactie zetten onze volledige wedde van januari in op de doorbraak van Delv!s.

HUMO Er wordt jou al lang een mooie toekomst voorspeld. De eeuwige belofte zijn: gaat dat een mens zijn voeten uithangen?

Delv!s «Ja, maar dat is nu eenmaal het parcours dat ik heb afgelegd. Ik werk aan mijn carrière zoals ik trappen beklim: op het gemak. Ik wéét ook waarom het zo lang heeft geduurd. In mijn privéleven zijn dingen gebeurd die voor uitstel hebben gezorgd.

»Pijnlijk verhaal. In het kader van de samenwerking met Because had ik in 2015 een paar demo’s gemaakt met mijn muzikanten. Die waren niet slecht, maar men vroeg mij om er toch nog wat aan te werken. Ik had dat ingepland voor de herfst van 2015, maar in die periode heeft mijn allerbeste vriendin zelfmoord gepleegd. (Stil) En toen betekende het ineens allemaal niet zoveel meer, de muziek. Die demo’s kwamen niet van de grond, ondertussen hadden mijn bandleden andere bezigheden gezocht, het ging even niet meer zo goed. De song ‘No Ending’, die de volgende single wordt, gaat daar een beetje over.»

HUMO Eigenlijk staan op je ep alleen maar singles.

Delv!s «Zo had ik het nog niet bekeken. Ik heb die nummers heel snel opgenomen. Samen met Maxime Tribèche, een Franse producer van 23 en met belachelijk veel energie, tijdens een intense periode in Parijs. ‘Come My Way’ op twee dagen. ‘No Ending’ op twee. En dan de rest samen op nog eens drie dagen. Vroeger deed ik drie, vier maanden over één song! Maar omdat het allemaal nog zo vers is, heb ik zelf geen zicht op de kwaliteit ervan. Ik hoor het niet meer. »

HUMO Wat verwacht jij van jezelf in 2017?

Delv!s «Dat het nog maar even zo doorgaat zoals nu. Misschien kunnen we dan in de zomer ook een paar goede festivals doen. Misschien zelfs in het buitenland, dat zou te gek zijn. Vakantievibes voor mijn band: ze verdienen dat (lachje).»

HUMO Wat is het meest exotische buitenland waar je al optrad?

Delv!s «Japan. Daar mochten we een paar jaar geleden op een Belgian Beer Weekend spelen. Bijzonder publiek, Japanners. Heel enthousiast, bijna aanhankelijk. Zodra ze daar een buitenlander op het podium zien met een microfoon in de hand, denken ze dat Jay-Z is neergedaald (lacht). Toen ik het publiek opriep om het podium te beklimmen, is iedereen voor mij een buiging komen maken. Daarna wilden ze mijn buik aanraken. Speciaal.»

HUMO Heb je goede voornemens?

Delv!s «Verschrikkelijk veel. Ik wil stoppen met roken. Onlangs had ik een intensieve promodag: we speelden op zes verschillende radiostations. Dan heb ik mijn sigaretjes nodig om kalm te blijven, maar het is wel dodelijk voor de stem. Verder: tegen het einde van elke show begin ik altijd verschrikkelijk te zweten, dus aan mijn conditie wil ik ook werken. Dat, en gezonder eten. Als ik foto’s van mezelf terugzie, denk ik te vaak: ‘Maar allee, Niels...’»

HUMO Wijlen Luciano Pavarotti zei ooit dat een goede, krachtige stem het best in het vet ligt.

Delv!s «Ik ga ervan uit dat dat een gemakkelijk excuus was (lacht). Nu, er zal wel een grond van waarheid in zitten, maar ik moet ook aan andere dingen denken. Ik zou nog eens vier verdiepingen omhoog willen zonder halverwege te moeten pauzeren. En Pavarotti is gestorven aan een hartaanval, als ik me niet vergis. (Blaast) Ik word elk jaar dikker, het moet ééns ophouden.»


Bij leven en welzijn: de platen van het voorjaar

2016 was the year the music died, maar wij detecteren voor 2017 toch nog een stevige polsslag. Een overzicht van de interessantste en prikkelendste voorjaarsreleases, gebundeld in handige categorieën.


De grote kanonnen

Al sinds ‘Songs of Faith and Devotion’ uit 1993 houdt Depeche Mode hetzelfde ritme aan: om de vier jaar droppen ze een nieuwe plaat. Deze lente wordt dat ‘Spirit’, de opvolger van ‘Delta Machine’ uit – u raadde het al – 2013 ★★★ Van The Flaming Lips verschijnt op 13 januari ‘Oczy Mlody’. Dat is Pools voor ‘de ogen der jongelingen’, al wist frontman Wayne Coyne dat niet – hij kwam de term toevallig tegen in een boek ★★★ Nog een geluk dat hij niet net ‘Vrank en vrij’ van Jean-Marie Dedecker aan het lezen was ★★★ Ryan Adams scheidde in 2016 van zijn levensgezellin, actrice Mandy Moore, en dus mag u verwachten dat hij op zijn zestiende plaat ‘Prisoner’ (17 februari) de emoties ‘treurnis’ en ‘droefenis’ zal verkennen ★★★ Eíndelijk! ★★★ ‘Deze plaat betekent meer voor mij dan alle andere. Mijn leven hing ervan af. Ik was doodgegaan als ik ze niet gemaakt had,’ aldus Adams zelf ★★★ Drummer Richard Jupp zag het niet meer zitten en dus volgt op 3 februari een primeur: het eerste Elbow-album als kwartet. ‘Little Fictions’ klinkt volgens Guy Garvey ‘beat-heavy’ ★★★ Al kun je dat ongetwijfeld ook zeggen over de nieuwe Major Lazer, ‘Music Is the Weapon (januari) ★★★ Hoeft het tot slot nog gezegd dat de zelfverklaarde God of Fuck Marilyn Manson zijn nieuwe plaat ‘SAY10’ op Valentijnsdag uitbrengt?


De terug-van-even-weggeweestplaten

‘Alllllmost done’, liet Fleet Foxes-boegbeeld Robin Pecknold in november op Facebook weten over de opvolger van het vijf jaar oude ‘Helplessness Blues’. Een releasedatum is er nog niet maar de langverwachte derde plaat zou ‘Ylajali’ heten, elf nummers bevatten en afklokken op 55 minuten. De sound zou dicht aanleunen bij de zwaardere deathmetal ★★★ Mopje: zoete, meerstemmige folkmelodieën alhier ★★★ Vijf jaar na ‘Love at the Bottom of the Sea’ zijn The Magnetic Fields er terug met een plaat die een enorm hoog Magnetic Fields-gehalte heeft: ‘50 Song Memoir’ (3 maart) is een box met vijftig nummers (op vijf cd’s!) die allemaal over één jaar in het leven van zanger Stephin Merritt gaan ★★★ Na een dik decennium komt er ook eindelijk nieuwe muziek van het grandioze Grandaddy: ‘Last Place’ komt u op 3 maart een knuffel geven ★★★ Wie biedt meer? The Jesus And Mary Chain. ‘Damage and Joy’ (24 maart) komt er een kloeke 19 jaar na hun laatste ★★★ Daartussen past, voor de duidelijkheid, één hele Olga Leyers. Indrukwekkend, zelfs al lijkt de plaat nergens naar.


De debuten

Nog nooit gehoord van Sampha? Z’n stem kent u wél: hij zong al mee op muziek van Frank Ocean, Solange en Drake. Hij debuteert op 3 februari met ‘Process’, een brokje elektronische R&B-pop; het is nu eenmaal 2017 ★★★ Een week later, op 10 februari, stelt Rag’n’Bone Man zijn eersteling voor, ‘Human’ genaamd. Nog even meegeven dat hij het woord ‘funk’ op de ene hand heeft getatoeëerd, en het woord ‘soul’ op de andere, wat toch een zeker respect afdwingt ★★★ Het meest opzienbarende debuut komt echter van ene Liam Gallagher, die net de laatste hand heeft gelegd aan zijn eerste soloplaat. Toen hij vorig jaar een aankondiging de wereld instuurde, zei Liam dat hij ‘probably will fuck off forever’ als de plaat flopt. Spannend!


De Belgen

Nog een solodebuut: van Stef Kamil Carlens, die in februari komt aanzetten met ‘Stuck in the Status Quo’ ★★★ Stijn Meuris stelt op ‘Vigilant’ (17 februari), zoals we dat van hem gewoon zijn, weer heel wat aan de kaak, en wanneer hij singles als ‘Bimbo van het jaar’ onder de arm heeft, hebben wij daar geeneens problemen mee ★★★ Liedjesschrijver Jonas Winterland doopte 2016 ‘het jaar van uit balans zijn’. Hij maakte er zelfs meteen een cd over: ‘Liever uit balans’ arriveert op 27 januari ★★★ Op dezelfde dag verschijnt het debuut van de rockers van Jacle Bow, ‘What’s All the Mumble About’, in goede banen geleid door Mario Goossens van Triggerfinger ★★★ En blijkbaar vergaat de wereld op 28 januari, want ook de meest getipte Belgen van het moment, de Gentse noiserockers van Hypochristmutreefuzz, brengen op 27 januari hun debuut uit ★★★ Rhinos Are People Too, de winnaars van ‘De nieuwe lichting’ editie 2013, hebben er vertrouwen in: zij wachten tot 24 februari om ‘Hello from the Gutters’ op de wereld los te laten.


En verder

Popprinsessen hebben het kennelijk niet zo op releasedata begrepen: Kelly Clarkson, Katy Perry, Fergie, Icona Pop én Lorde hebben nieuwe albums in de aanbieding, maar wanneer u die zult kunnen horen, blijft een vraagteken. Lorde belooft alleszins ‘heel erg snel’ ★★★ Ook Justin Timberlake zit al een tijdje richting nieuwe plaat te teasen, en dat wordt ‘een regelrechte mep tussen je ogen’ ★★★ Rijzende R&B-ster Tinashe zette ons in november nog op het verkeerde been toen haar nieuwe release níét de langverwachte tweede plaat ‘Joyride’ bleek te zijn, maar het niet onaardige zoethoudertje ‘Nightride’. Om aanwijzingen te zoeken over de releasedatum van ‘Joyride’ hebben wij dan maar een slordige honderd keer de videoclip van ‘Superlove’ bekeken (waarin Tinashe toevallig à la ‘Baywatch’ in slow motion over het strand jogt). Helaas zonder hier publiceerbaar resultaat ★★★ Komen er verderop in 2017 ook nog aan: LCD Soundsystem, Gorillaz, Arcade Fire, The Killers, Dirty Projectors, My Morning Jacket, The National, The Strokes, Vampire Weekend, Modest Mouse, Sky Ferreira, Kanye West, Bruce Springsteen, Father John Misty, GZA, Chromatics, Haim, Courtney Barnett, Pusha T, Arctic Monkeys en zelfs die goeie ouwe, 90-jarige Chuck Berry, die 2016 als bij wonder wist te overleven.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234