null Beeld

Wie wordt de man van Wendy?

'Misschien bent ú wel haar toekomstige geliefde,' zei Dina Tersago, bekend van relatiebemiddeling in de agrarische sector. Als er een camera in de buurt is, durft deze Vlaamse blom ook wel eens een koe te melken. Of een varken te wassen. Of speels in het plaatselijke mestoverschot te dabberen. Maar zélf een boer trouwen, dat zit er dan weer niét in.

'Misschien bent ú wel haar toekomstige geliefde': ik moest even slikken toen de toedracht van dit programma tot mij doordrong: wij, hele en halve manspersonen, konden de geliefde worden van Wendy van Wanten in hoogsteigen persoon, patroonheilige van vrachtwagenchauffeurs op drift, alsook van onze jongens aan het front, of in café Het Front, omstreeks sluitingstijd. De voluptueuze artieste zocht namelijk een man. Dat is niet ongebruikelijk in de biologie, maar dat de televisie zich met zo'n persoonlijk ongemak bemoeit, is dan weer ongehoord, vooral omdat een beetje Bekende Vlaming maar blíjft beweren dat hij metterdag meer op z'n privacy is gesteld.

undefined

Binnen afzienbare tijd zullen we blootstaan aan een aantal potentiële vrijers die in het openbaar een gooi doen naar het hart van Wendy, en meteen ook naar alles wat er voor de samenhang om dat hart heen zit.

'200'

Eerst kregen we beelden te zien van Wendy die in het gezelschap van een schoothondje een boswandeling maakte. Er klonk nogal landerige strijkmuziek bij op - Mantovani in een dipje - die vermoedelijk de eenzaamheid van Wendy moest bijkleuren voor een brede kijkersschare.

Even later bevonden we ons bij Wendy van Wanten thuis. Opdat haar toekomstige vrijers een goed idee van de ware Wendy zouden krijgen, vertelde zij aan de hand van fotoalbums en archiefbeelden hoe het haar tot nog toe was vergaan. Jong getrouwd, jong moeder van een zoon, vroeg gescheiden; succes als fotomodel en later als zangeres, met een repertoire dat op een gloomy sunday nog steeds tot extra neerslachtigheid leidt in vrijgezellendiscotheken ten plattelande. Ze raakte daarna in een andere relatie verwikkeld, die zeven jaar heeft aangesleept, en die, naar ze zei, vooral vernederend voor haar was. Er kwam niettemin een kind uit voort, Clément,'t is te zeggen Clémentje. Een liefdesbaby die destijds door de vakpers schaamteloos in verband werd gebracht met Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Laurent, die, hoe je hem ook wendt of keert, toch een van de grootste natuurliefhebbers van Tervuren is.

Wendy ondervond nog meer tegenspoed: haar oudste zoon werd comateus uit een autowrak getakeld, en haar manager en vertrouweling Danny De Waele, die gedurende zeventien jaar over haar had gewaakt, stierf aan lymfklierkanker. Hij was pas vijftig toen hij zijn artieste verweesd achterliet.

Wendy van Wanten, die officieel Iris Van De Kerkhove heet, drukte ons in dit programma op het hart dat ze geen stoeipoes was, maar toen ze zichzelf in de film-van-haar-leven buiten de oevers van haar decolleté zag treden in het televisieprogramma 'Pin-Up Club', leek ze erg geamuseerd - haar gezicht lichtte ervan op, ondanks de tenenkrommende teksten die ze destijds ten behoeve van de gemiddelde rukker moest uitkramen. Wendy van Wanten was een vleesgeworden hersenschim van Jef Rademakers, of toch van diens midlifecrisis. Iris Van De Kerkhove heeft dat imago nooit van zich afgegooid, wellicht omdat ze er op de duur mee vergroeid was. Ene Johan, een homoseksuele en dus onschadelijke jeugdvriend, zei dat hij Iris vaak op slag in Wendy had zien veranderen: daarvoor hoefde ze alleen maar door een wildvreemde bewonderaar aangesproken te worden. Wendy, die van elke mannenvoornaam een diminutief maakte, ook al was het de voornaam van een dwerg: god weet dat die kereltjes in een ommezien nijdige kuitenbijters kunnen worden als je ze verbaal nog kleiner maakt dan ze al zijn. Ik excuseer me dan ook inderhaast voor het woord 'kereltjes', want ik weet dat ze in hun uur der wrake uit het niets kunnen opduiken.

Wendy van Wanten zei dat geld geen rol zou spelen in haar partnerkeuze: 'Ik kan evenveel romantiek beleven met een warme bakker,' verklaarde ze zich nader. 'Warme bakker' klonk dubbelzinnig, maar dat ze diep in haar hart geen stoeipoes was, moesten we ondertussen toch maar mooi van haar aannemen.

De homoseksuele jeugdvriend Johan wist ook dat Wendy van Wanten zo goed als onbeholpen was na de dood van haar manager, want die goeiige uitslover had bij zijn leven alle praktische zaken voor haar geregeld. Nu wierp Wendy haar kommer op het zogeheten Niske, haar hulp in de huishouding, die in dit programma samen met Johan en Wendy's oudste zoon Dylan, inmiddels lang en breed uit de coma verrezen, zitting zal nemen in de vakjury die de artieste raad zal geven bij haar partnerkeuze. 'Waar bemoeien die lui zich mee?' was een vraagje dat in me oprispte, zo goed als onwillekeurig.

Tussendoor kwamen er, ter illustratie van haar persoonlijkheid, ook nog andere vrienden van Wendy aan het woord: de populaire alfaman, kunstschilder en pianostemmer Herr Seele bijvoorbeeld, die zich Wendy's bijdrage aan de alternatieve comedyserie 'Lava' nog levendig herinnerde: 'een rondborstige vrouw,' schetste hij haar karakter met veel zin voor detail. Sam Gooris, de bekende bijpfaff, was dan weer kwistig met goede raad voor de aanstaande vrijers: 'Zijt gewoon uw eigen'. Die zát. Welteverstaan in een afgrondelijke huidplooi die ik niet bij naam durf te noemen, omdat het lente is en er argeloze kinderen meelezen.

Naarmate 'Wie wordt de man van Wendy?' vorderde, vond ik dit programma steeds zieliger, want hoe wanhopig moet een Bekende Vlaamse zijn om in te stemmen met dit format? Met deze versimpeling van de liefde? Deze nietigverklaring van de discretie? Of is het alweer een grensverleggend menskundig experiment dat mij helemaal ontgaat? Over menskunde gesproken: het benieuwt mij hoe de programmamakers Iris Van De Kerkhove, die volgens mij een aardige vrouw is, hebben omgepraat: hebben ze haar een interessante carrièrestap in het vooruitzicht gesteld? Mag haar hondje levenslang gratis naar de hondentrimmer? Daarover zou ik graag een televisiereportage zien. Wendy heeft ongetwijfeld bewakingscamera's in huis.

De verdere ontwikkelingen van dit programma benieuwen mij dan weer minder, want ik kan me de geilneven die zich in drommen zullen aanmelden nu al voorstellen, welhaast fellinesk. Picturaal een waar genoegen, dat spreekt, was het niet dat mijn enthousiasme voor het mensdom ook zonder zulke voorstellingen al op een laag pitje staat, en waar moet dát menselijkerwijs heen?

Tot slot legde Wendy van Wanten er nog eens de nadruk op dat ze ernstig naar een geliefde op zoek was. Ik blijf hopen dat iets niet klopt, en dat wij, de kijkers, éérst genaaid zullen worden. En dan wel door de commerciële televisie die onder het naaien altijd, altijd, maar dan ook altijd het beste met ons voorheeft. Als ik het over 'ons' heb, denk ik in dit geval ook aan Iris Van De Kerkhove.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234