null Beeld

Wij bekeken de finale van 'De Mol', en (n)u?

No alarms and no surprises.

Want natuurlijk was het Eline. Natuurlijk was het de 'Monitrice bij Out of Limits'. Natuurlijk was zij het, de enige die bij de museumproef per se een hilarisch onpraktische kruipbeweging aanhield en zo het alarm liet afgaan, en wier QR-code in de vorige aflevering een link was die verwees naar dat incident. Natuurlijk was zij het, de enige zanger in het Shosholoza-koor die zo opzichtig van de toonladder probeerde te donderen dat geen enkele verzekeringsmaatschappij 'r zou geloven, maar daarbuiten wel mooi al zingend in de auto op te merken viel. Zij, die tijdens de bijwijlen hilarische struisvogelproef iedereen aanmaande om vooral ter plekke te blijven staan om zo de impasse te rekken, de Oostkantons in het westen legde, en gewoon ook het meeste moeite had om haar gezicht geloofwaardig in een neutrale plooi te vouwen telkens de spanning te snijden viel. Wie oplette, en vooral de logische denkoefening maakte dat Davey zich gewoonweg te hard inzette tijdens de proeven en Annelies simpelweg te opzichtig saboteerde om echt in aanmerking te komen als Mol, wist wie er bij de apotheose van achter het scherm zou komen wandelen. Eline was De Mol, Davey won - ook al geen verrassing.

De rest van de finaleaflevering , al wat vooraf ging, ging zoals vorig jaar vooral op aan nog eens mooi de verdachtmakingen proberen te spreiden, en vooral: nog even genieten van de reis en de uitzonderlijke omstandigheden waarin die gebeurde. De proeven die voorgeschoteld werden, waren ook net zoals in de finale van het vorige seizoen eerder gericht op nog snel wat extra geld verdienen en dan snel naar de ontknoping. De opdracht waarbij de overblijvende kandidaten het moesten opnemen tegen het lerarenbestand van een plaatselijk schooltje in het touwtrekken en snelrekenen had nog het meeste weg van een schoolfeest, en toen er geblinddoekt een neushoorn gevonden en gefotografeerd moest worden gebeurde dat ook al zonder al te veel moeite.

Bedenkingen achteraf zijn altijd makkelijk, maar toch: misschien was Elines grootste zegen als mol wel de groep zelf. Hoe vaak hebben we onszelf wel niet opnieuw moeten inprenten dat er maar één mol was, en dat het écht wel toeval was dat alle deelnemers het er gezamenlijk zo bekaaid vanaf brachten. En toch konden we ons niet van de indruk ontdoen dat we tegelijk opgelucht én lichtjes ontgoocheld waren toen Eline uiteindelijk ontmaskerd werd. Opgelucht, omdat er goddank nog altijd meer kwam kijken bij De Mol zijn dan opzettelijk je bril vergeten, maar dus ook licht ontgoocheld: ergens hoopten we nog vurig dat Annelies toch al die tijd een slim dubbelspel gespeeld had en nu, eindelijk verlost van alle speurende blikken, al flikflakkend en stuiplachend haar ware aard liet zien. Maar de plottwist bleef uit, en één en één was nog steeds twee - een som waar je van op aan kon, en een uitkomst waarbij niemand zich bekocht kon voelen. Wat zeiden de makers ook alweer tijdens het vorige seizoen? ''De mol' blijft een spel, en dat spel moet je ook als kijker kunnen winnen'. Zo is het maar net. En zo was het ook nu.

Of niet natuurlijk, en verdachten we stiekem gewoon al die tijd Davey. Zou het? Tòch?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234