Robin Teurlings en zijn vrouw in Singapore.Beeld AFP/Privéfoto

CoronacrisisSingapore

‘Wij zijn gisteren nog naar het zwembad geweest!’ Hoe het overvolle Singapore corona-arm blijft

Terwijl ons land nog weken in een ‘softe lockdown’ vastzit, zijn in de opeengepakte stadstaat Singapore de winkels en restaurants open en kun je nog gewoon naar het zwembad. Hoe kan dat? ‘We hebben hier veel minder privacy, maar wel meer vrijheid.’

Nederlanders Robin Teurlings en Petra en Dimitri Haddeman wonen in Singapore. Als Robin Teurlings uit het raam van zijn woning kijkt op de zesde verdieping van zijn appartementencomplex, ziet hij de buren in het naastgelegen gebouw zitten op hun balkon. ‘Kijk naar buiten: 5,6 miljoen mensen op een eiland. Ik heb mensen tegenover, naast me, onder me, boven me, ik zou niet weten hoe een totale lockdown zou moeten werken. De mensen zitten zo dicht op elkaar.’

Het overal ter wereld verwoesting aanrichtende coronavirus bereikte Singapore (op de wereldkaart te vinden ten zuiden van Maleisië) veel eerder dan ons land. Je zou denken dat het virus in het overbevolkte stadstaatje razendsnel om zich heen zou grijpen, zoals nu ook in België gebeurt. Maar Singapore is allerminst een spookstad geworden; het is rustig op straat, maar het leven gaat door. Winkels en restaurants zijn open. Het aantal geconstateerde besmettingen ligt rond de duizend. Vier doden telt het land ‘maar’.

‘We krijgen hier via een app van de overheid elke dag twee keer een update. Ik schat dat al gauw 95 procent van de Singaporezen op die app zit,’ vertelt Teurlings, die bijna vijf jaar geleden ‘het avontuur opzocht’, samen met zijn vrouw Claudia (ook 43). Het werd Singapore. ‘Omdat mijn vrouw hier een baan aangeboden kreeg,’ zegt Teurlings, die het bedrijf The Startup Buddy runt, een online platform voor ondernemers dat - cynisch genoeg - juist nu veel interesse wekt omdat er veel vanuit huis wordt gewerkt.

Robin Teurlings en zijn vrouw Claudia.Beeld Privéfoto

Zwembad

Hoewel nog zal moeten blijken welk land in de wereld de beste aanpak heeft, lijkt Singapore de strijd tegen corona tot nu toe onder controle te hebben, zónder de stad lam te leggen. 

Robin Teurlings «Ik kon tot voor kort zelfs nog waterpoloën. Nu niet meer, want er mag nog maar één persoon per zestien vierkante meter in het zwembad, maar ik kan nog steeds mijn baantjes trekken. De klappen ‘naar beneden’ zijn gewoon niet zo hard als in Nederland.»

Datzelfde constateren ook Dimitri en Petra Haddeman (47 en 46 jaar), die zeven jaar geleden met zoontje Benjamin (nu 14) emigreerden. ‘Vorige week hebben ze wel de bars en nachtclubs gesloten. Maar de restaurants zijn nog gewoon open,’ vertellen ze. ‘Er staan dan wel kruizen op de stoelen waar je niet mag zitten. Zodat je wat afstand houdt van elkaar. En je mag sinds vorige week ook niet met meer dan tien man samen over straat. Maar het belangrijkste is: je wordt hier niet gek. Gek van het binnen zitten. En dat kán hier ook helemaal niet. Iedereen eet één of twee keer per dag buiten de deur. Daar is het leven op ingesteld. Dat kan niet stoppen, dat is de cultuur. Het is hier altijd 30 graden, De ramen kunnen niet eens dicht. Een lockdown zou onmogelijk zijn.’

Petra en Dimitri Haddeman en hun zoon Benjamin. Rechts is nog net een kruis te zien op een tafel waar je niet mag zitten.Beeld Privéfoto

De prijs die de Nederlanders en hun ruim 5,6 miljoen stadgenoten betalen voor die vrijheid is - ironisch genoeg - privacy. 

Teurlings «Meteen van het begin hebben ze hier quarantainecentra opgezet. Als je van buiten het land komt, zit je daar twee weken in afzondering. De overheid deelt ook stay home notices uit. Als je die krijgt, mag je echt niks meer, zelfs geen boodschappen doen. Je moet dan maar zorgen dat iemand dat voor je doet. Als je ondanks die stay home notice naar buiten gaat, heb je wel echt een probleem: 10.000 dollar boete of zes maanden cel. We hebben hier SARS gehad, hè, alle maatregelen staan gewoon in de wet.»

Urinoirs in Singapore.Beeld Reuters

Niets ongezien

Teurlings wil geen oordeel vellen, hij is immers geen dokter of crisisbestrijder, maar toch zegt hij hij ziet duidelijke verschillen tussen Europa en Singapore.

Teurlings «Ik weet dat ze in Nederland in het begin ook mensen in thuisquarantaine zetten. Maar tussen iemand vragen thuis te blijven en zo’n stay home notice zit wel een verschil. De regels overtreden kan ook eigenlijk niet. Iedereen zit dicht op elkaar op een eiland, iedereen is te traceren. Niet voor niets is de criminaliteit in dit land heel laag. Ik ga ervan uit dat de overheid alles van mij weet. Als ik de deur uitloop, sta ik al op drie camera’s. Ik zou niet weten hoe ik hier iets ongezien kan doen wat niet mag.»

Het klinkt als Big Brother XL: de gigantische inspanning van Singapore om elk geval van corona op te sporen en die persoon plus zijn of haar volledige omgeving te isoleren. Eén van de opmerkelijke initiatieven is een app die bij een gesprekje op straat anoniem telefoonnummers uitwisselt. 

Dimitri Haddeman «Als één van die personen besmet blijkt te zijn, of later wordt besmet, kijken ze in zijn telefoon en zien ze meteen met wie hij allemaal contact heeft gehad. En ook die mensen krijgen dan van de overheid een waarschuwing of stay home-bericht.

»Wij zijn bijvoorbeeld gisteren nog naar het zwembad geweest. Dan wordt eerst bij binnenkomst je temperatuur gemeten. Dan ga je naar loket 2: naam en telefoonnummer en alles opschrijven. En dan mag je naar binnen. Duikt er later één besmetting op in dat zwembad, dan krijgen meteen alle zwembadbezoekers een stay home-bericht. Wat ik fijn vindt aan al die maatregelen: je hóéft je niet zo gek te laten maken over de vraag wie is er allemaal besmet en of je het zelf hebt. Je hoort het vanzelf wel.»

Ook op openbare bankjes in Singapore wordt afstand houden aangemoedigd.Beeld AFP

Verschillen

Nadine Voelkner, assistent-professor op de Rijksuniversiteit Groningen, en gespecialiseerd in de omgang van overheden met ziektes, wil zeker niet pleiten voor de ‘achtervolgingsmethode’ van het strenge Singapore. Want wat daar kan, kan hier toch niet. Het grote verschil in het - zo lijkt het in elk geval - succes van Singapore, maar ook van landen als Hongkong en Taiwan, zit volgens haar in de voorbereiding.

Nadine Voelkner «Zij waren voorbereid en wij niet. En dan bedoel ik niet de gezondheidszorg, die is hier prima. Ik bedoel de mensen, de inwoners. Je moet je voorstellen: op de kleuterschool leren kinderen al goed hun handen te wassen. Op school later leert iedereen op de hygiëne te letten vanwege de mogelijkheid van een epidemie. Zij hebben daar in 2003 SARS gehad. Dat heeft gigantisch ingegrepen in het leven van de mensen daar, vergis je niet: een tragedie. Dat is hét moment geweest dat zij hebben gezegd: hoe kunnen we dit in de toekomst beter aan? Hoe stemmen we de zaken politiek beter op elkaar af? Zij hebben zeventien jaar voorbereiding gehad. Wij zijn er veel minder op ingesteld, want wij hebben niet zo’n herinnering aan een vergelijkbare tragedie. Kijk bijvoorbeeld naar de mondkapjes: iedereen draagt ze daar nu. Je ziet het op alle foto's. Er is weliswaar geen wetenschappelijke consensus over het nut van maskers, maar de mensen dragen ze niet alleen om zichzelf te beschermen, ook uit solidariteit om anderen te beschermen.»

Werkt de aanpak van Singapore dan niet beter? 

Voelkner «Voor Singapore wel. Deze benadering van de ziekte komt in hoge mate overeen met de benadering van het besturen van een land als geheel. Singapore zal  zich steeds blijven aanpassen aan de veranderende ziektedynamiek. Maar dat betekent wel: hoe meer gevallen, hoe strenger ook daar de regelgeving.»

(AD)

Hoe ervaart u deze dagen? Welke bedenkingen heeft u bij wat er (niet) gebeurt? Hoe ziet u het evolueren? Laat het ons weten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234