null Beeld

Wilco - Wilco

De nieuwe van Wilco begint met Velvet Undergound-gitaren. 't Is nochtans een lieve plaat. De lyriek wordt in de volgende woorden vervat: 'Wilco, Wilco, Wilco'll love you baby / A sonic shoulder for you to cry-y-y-y on'. Op die luchtige en aanstekelijke opener, 'Wilco (The Song)', laat Wilco (The Band) voor het eerst in zijn carrière een behoorlijk banale plaat volgen.

'Deeper Down' is een wijd meanderend speledingetje in over een gebroken man die met een simpele kus al aardig geholpen zou zijn. Niet meer, niet minder, niet genoeg.

'One Wing', dat opent op die typisch ingehouden en haperende wijze waarop in het verleden al meerdere Wilco-meesterstukken kwamen binnengestrompeld, komt nergens echt los - tenzij u een onverwachte gitaarsolo als maatstaf voor een goed nummer hanteert.

De titel 'Bull Black Nova' had Tweedy dan weer beter aan Josh Homme geschonken, want de muziek die hij erbij heeft verzonnen stelt bitter weinig voor: weer datzelfde weidse openbreken en weinig ter zake doende ronddolen drie vierde ver in de song.

Terug naar de liefde: 'You and I' is een duetje met Feist. Alles op deze plaat lijkt overigens geschikt voor verkleinwoorden - sorry: verkleinwoordjes.

De tekst van 'You Never Know' is de beste die Tweedy voor 'Wilco (The Album)' uit zijn mouw schudde: 'Come on kids, you're acting like children (...) Every generation thinks it's the last, thinks it's the end of the world (...) I got a secret to tell: I don't care anymore'. Het muzikale kader is te banaal om te bewaren, maar live wordt 't misschien een leukje. Zoals 'Country Dissapeared' over de hele lijn een vergeetje is.

De beste song heet 'I'll Fight', en dan vinden wij het helemaal niet erg dat die in één adem geschreven lijkt met 'On and On and On' van voorganger 'Sky Blue Sky'.

'Wilco (The Album)' is geen slechte plaat, maar met al die prachtplaten die we al van Wilco in huis hebben, zouden wij niet weten waarom we déze zouden opleggen. Tweedy had er beter mee gewacht tot na de dood van zijn oude kompaan Jay Bennett (de op 24 mei overleden voormalige Wilco-multi-instrumentalist met wie hij sinds meesterwerk 'Yankee Hotel Foxtrot' in onmin leefde). Hij zou nogal inspiratie hebben gehad. Kan nog altijd. Zeetjes van tijd.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234