'Popsongs'Hendrix

Wilfried Hendrickx: ‘Laat nu maar komen, die krijsende dames’

Waar doordeweekse stervelingen de lockdown aangrepen om de zolder op te ruimen, kindjes te kopen of het tuinhuis in de beits te zetten, maakte oud-Humojournalist Wilfried Hendrickx van de nood een deugd door zijn langverbeide debuutplaat in te blikken. 'Popsongs': zo heet, kort en krachtig, zijn deels Nederlands- deels Engelstalige album. 'Ik heb mijn verlegenheid vervangen door het soort lef dat sommigen ongetwijfeld arrogantie zullen noemen.'

Nee, het is géén grap: naast een meesterlijke interviewer, een voortreffelijke romancier en een naar eigen zeggen 'zeer capabele' hersteller van scheepsmotoren, blijkt er ook een meer dan behoorlijke songsmid in onze 73-jarige (maar nog van al zijn haar en tanden voorziene) held schuil te gaan.

WILFRIED HENDRICKX «Al sinds mijn 15de word ik zo nu en dan wakker met een flard muziek in mijn hoofd. Jarenlang heb ik er niets mee aangevangen, tot ik op het idee kwam om ze te registreren op de zakjapanner waarmee ik mijn Humo-interviews opnam. Zo heb ik na verloop van tijd een catalogus aangelegd van om en bij de 150 gefloten of gemurmelde flarden, die nu - eindelijk, nu ik geen andere prioriteiten meer heb - als basis hebben gefungeerd voor wat 'Popsongs' is geworden. Met de gitaarintro van 'Wake Up and Smile' bijvoorbeeld, meesterlijk gespeeld door mijn muzikale rots in de branding Chris Peeters, ben ik ooit letterlijk wakker geworden.»

HUMO Hebben we het hier over de Chris Peeters die ooit in De Laatste Showband zat?

HENDRICKX «Ja, maar Chris heeft zowat overal gespeeld: bij Clouseau, bij Hugo Matthysen & De Bomen, noem maar op. In mijn ogen is hij de meest onderschatte gitarist van België, veel te bescheiden voor zijn grote talent. 'Laat mij jouw handen zijn,' zei hij toen ik schroomvallig bij hem was gaan aankloppen met twintig van mijn songs, mezelf amechtig begeleidend op mijn eigen gitaar. Die belofte heeft hij meer dan ingelost: Chris slaagde er niet alleen in om de nummers te spelen zoals ik ze in mijn hoofd had, zo nu en dan voegde hij er ook nog iets aan toe. Luister naar de in- én de outro van 'Heel toevallig': pure Peter Green, wat mij betreft. Zó melodieus.»

HUMO Op je 73ste debuteren als singer-songwriter: het lijkt wel alsof je per se in het Guinness Book of World Records wilt?

HENDRICKX «Ach, muziek kent geen leeftijd. Ze is altijd in mijn lijf tekeergegaan, al van toen ik als kleuter voor het eerst 'Rock Around the Clock' van Bill Haley & His Comets hoorde. Het Franstalige kindermeisje van mijn oom draaide die plaat grijs: 'Ça, c'est de la musique!' zei ze, en ze had gelijk.

»De jaren hebben weinig vat op mij omdat ik mezelf altijd goed heb verzorgd. Al behoor ik natuurlijk wel tot de risicogroep, wat covid-19 betreft. Net als Chris, trouwens - je ziet dat aan zijn grijze baard. 'Popsongs' is bijgevolg pure huisvlijt: alles is online gebeurd, want wij beiden komen sinds half maart nog nauwelijks ons kot uit.

»Ikzelf heb aan één en ander een mouw gepast door thuis, in de douche, een akoestische hub in elkaar te knutselen: een geraamte van pvc-buizen waarover ik zware dekens legde. Een lamp erin, een statief en een goeie microfoon, en ik was klaar om te zingen. Allemaal geleerd op het internet, meneer! Met een DAW, een Digital Audio Workstation, nam ik mijn stem op. De resultaten stuurde ik zo nu en dan via de digitale snelweg naar Chris, en hij stuurde me geregeld wat terug. Zo zijn mijn songs laag voor laag opgebouwd.»

HUMO Laat ik er geen doekjes om winden: je bent nu niet meteen José Carreras.

HENDRICKX «God beware me. Als kind was ik een angeliek sopraantje en zong ik solo in het schoolkoor van de paters Montfortanen. Vrij indrukwekkend, hoor: met een zeventigkoppig koor in m'n rug zong ik 'Mon coeur soupire' van Mozart en 'Ein kleines Haus' van Haydn, dat soort aria's - voor de radio zelfs, want wij deden mee aan koorwedstrijden. Maar zo rond m'n 13de brak mijn stem en kwam er alleen nog een soort geblaf uit. Een ramp: ik was verloren voor de rock-'n-roll (lacht). Omstreeks die tijd kwamen groepjes als The Beatles en The Hollies op, en zowel Paul McCartney als Graham Nash zong een vol octaaf hoger dan ik. Een geluk dat wat later ook Johnny Cash, Bob Dylan en Lou Reed op het toneel verschenen: bleek dat je met een stem als de mijne toch íéts kon aanvangen.

»Ik ben lange tijd onzeker gebleven over mijn stem. Daarom was het mijn oorspronkelijke bedoeling om m'n songs door anderen te laten vertolken. Ik heb er zelfs enkele aan muzikanten aangeboden. Met resultaat: 'Tegen beter weten in' zou door Bart Peeters uitgebracht worden, en voor 'Zonder jou kan ik niet zijn' was Guido Belcanto een optie. Enkele van mijn liedjes belandden bij Raymond van het Groenewoud. Hij drukte me op het hart om ze zelf uit te brengen. 'Je houdt toon en je stem klinkt authentiek,' zei Raymond, 'dat is het belangrijkste.' Die woorden hebben me de moed gegeven om het erop te wagen. Toegegeven: op mijn eerste opname klonk mijn stem nog als gehakt stro, maar mettertijd ben ik beter geworden. Zingen is als een spier die je kunt oefenen.»

HUMO Minstens vier van de twaalf nummers op 'Popsongs' lijken odes aan je geliefde te zijn.

HENDRICKX «Je zou nog vreemd opkijken. In sommige liedjes zitten flarden van mijn Allerliefste waar je het niet vermoedt, en in andere zit helemaal niets van haar, waar je nochtans zou zweren dat ze er wél in zit. 'Whoever You Cry For', bijvoorbeeld, gaat over een tamelijk abrupt afgebroken verliefdheid uit mijn studententijd. En de eerste strofe van 'Weet je nog' lijkt over een ontluikende idylle te gaan ('We liepen samen langs het strand / Ik droeg je slippers en jij zocht mijn hand'), maar gaat in werkelijkheid om een moment met Haar dat nog geen twee jaar oud is. En wij zijn 35 jaar samen! De tweede strofe vertelt over het aflopen van een andere relatie, lang vóór ik mijn vrouw leerde kennen. Zo werkt de songsmid: hij gooit het huis van de bestaande werkelijkheid stuk, en met de brokstukken bouwt hij een nieuw verhaal.»

HUMO Wat komt eerst bij jou, de muziek of de tekst?

HENDRICKX «De muziek. De tekst vult het kader dat je met de muziek hebt geschetst. Enkel in 'Heart for Djeezes' gebeurde het omgekeerde: die song ontstond toen ik in mijn bed lag en de woorden 'I had a heart for Djeezes' door mijn hoofd spookten.»

HUMO 't Is een nummer met een wel zéér dubbelzinnige bodem.

HENDRICKX «Welja, mijn perverse geest speelde met de idee van een homofiele biker die ooit een vriend had met de naam Djeezes. Van het één kwam, zeg maar, het ander.

»Als kind had ik wérkelijk a heart for Djeezes, ik was zwaar katholiek. De lijdende Christus aan het kruis was voor mij hét voorbeeld om na te volgen: imitatio Christi. Ik heb die onzin al op vrij jonge leeftijd overboord gekieperd - ik had snel door dat het praat voor de vaak was - maar hoe je het ook draait of keert, het katholicisme blijft in je etteren.»

HUMO Waarom zing je 'Heart for Djeezes' eigenlijk niet gewoon in het Nederlands?

HENDRICKX «Ik ben begonnen met een half dozijn Engelse nummers. Op het Nederlands ben ik pas overgeschakeld nadat Raymond - maar ook Bart Peeters en Jan Hautekiet - het me hadden aangeraden. Terecht, want de nuance is veel beter aan te brengen in je moerstaal. En let's face it: wij Belgen praten bijna allemaal steenkolenengels. In de toekomst wil ik met HENDRIX uitsluitend in het Nederlands verdergaan.»

HUMO Was het van meet af aan een uitgemaakte zaak dat je je plaat onder de naam HENDRIX zou uitbrengen?

HENDRICKX «Nee, ik heb in totaal wel met een dertigtal bandnamen gespeeld, gaande van Ziggy Pop over Genadeloos tot Hendrickx & De Harde Kern. Maar uiteindelijk dacht ik: kom, laat ik het niet te ver zoeken, we nemen HENDRIX. Tegelijk is het natuurlijk een hommage aan mijn zwarte halfbroer Jimi.»

HUMO In maart deed je, aan het eind van een interview met jezelf, een oproep in Humo: 'Muzikanten, platenfirma's, managers, organisatoren, uitgevers, groupies, één adres: wi.hendrickx@gmail.com'. Is daar reactie op gekomen?

HENDRICKX «Jawel. Niet van groupies, helaas, maar wel van promotoren, organisatoren en muzikanten. Met die oproep hoopte ik op enkele zomeroptredens, maar corona heeft alles lamgelegd. Het zal - vingers gekruist - voor volgend jaar zijn.»

HUMO Héb jij eigenlijk al ooit opgetreden?

HENDRICKX «Nee. Maar het schrikt me geenszins af: ik ga gewoon vooraan staan en ik doe mijn ding. Als 20-jarige had ik het waarschijnlijk niet aangedurfd, omdat ik zeer verlegen was. Maar met de jaren heb ik mijn verlegenheid leren camoufleren, en vervangen door het soort lef dat sommigen ongetwijfeld arrogantie zullen noemen. Hoe dan ook: laat maar komen, die krijsende dames.»

'Popsongs' van HENDRIX verschijnt op dinsdag 27 oktober.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234