null Beeld

Wim van Rooy - De malaise van de multiculturaliteit

Wim van Rooy houdt van wielrennen. Het Letterenhuis in Antwerpen bewaart een foto uit 1972 waarop je hem na een wedstrijd voor schrijvende renners op het erepodium ziet staan, naast Jan Emiel Daele.

Zelf is van Rooy lang blijven meefietsen in het peloton van de linkse Vlaamse intellectuelen (ooit was hij hoofdredacteur van Tijdingen, het blad van de PEN-club) tot hij, ergens in de jaren negentig, op zijn eentje het veld inreed. Vandaag is hij een boze blanke man: de woede spat van vele bladzijden van zijn nieuwe boek, 'De malaise van de multiculturaliteit' (Acco).


Van Rooy richt zijn gramschap in de eerste plaats op de multiculturalisten, het schrijvende en kakelende volkje (de 'trendigentsia' noemt hij ze) dat volgens hem jarenlang elk gesprek heeft verhinderd over het diepe onbehagen dat het samenleven met grote groepen moslimmigranten in Vlaanderen heeft verwekt. Die discussie mocht niet plaatshebben omdat ze niet politiek correct was. In een multiculturele samenleving moest er zonder meer plaats zijn voor de culturele eigenheid van de nieuwkomers, ook al waren die aanhangers van een 'woestijngodsdienst die de moderniteit niets te bieden heeft'. Sinds 11 september 2001 is het tij aan het keren, constateert Van Rooy. Maar dat is geen reden om het 'verraad der klerken' dat aan die datum vooraf is gegaan niet te onderzoeken. De aanhangers van de multicultuur zijn twee keer ontrouw geweest: ze hebben het Europese erfgoed van de verlichting verkwanseld, en ze hebben ze ook de moedige opposanten in de islamwereld in de steek gelaten.


Wim van Rooy is overduidelijk een soldaat van de Rede, maar zijn boek is helaas geen rationeel bouwwerk. In zijn twintig hoofdstukken voert hij driftige sint-vitusdansen uit rond begrippen, teksten en auteurs. Namen, citaten, neologismen, anglicismen, germanismen en Latijnse spreuken fluiten de lezer om de oren. Van Rooy heeft meer gelezen dan Marc Reynebeau, Jean-Pierre Rondas en Frans Boenders samen - zijn honderden voetnoten vormen in feite een tweede boek, met talrijke lectuursuggesties. Als zo'n gedachteverzamelaar tot de conclusie komt dat de liberale democratie het beste is wat de mensheid heeft kunnen bedenken, wie zijn wij dan om dat tegen te spreken?


(bg)



Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234