null Beeld

Winnaars op Pukkelpop 2015: Tame Impala

Tame Impala tekende voor één van de absolute hoogtepunten van Pukkelpop 2015, een dikke maand nadat ze met ‘Currents’ ook al één van de kanshebbers voor ‘Plaat van het Jaar’ hadden afgeleverd.


Lees ook de ★★★★-review van Tame Impala op Pukkelpop 2015 »

Kevin Parker «We zijn hier al sinds gisteren. De jongens van de crew hebben zich met het materiaal beziggehouden, de set-up gecontroleerd, alles gecheckt en in orde gebracht voor vandaag, met de groep hebben we hier wat rondgelopen en euh, festivaldingen gedaan.»

HUMO Festivaldingen?

Parker «Drinken en hangen (lacht). We kenden nogal wat mensen backstage, bevriende groepen. En mijn goede vriend Mark Ronson (waarmee Parker samenwerkte voor Ronsons ‘Uptown Special’, red.) was er, wat ik op voorhand niet wist. We zijn een beetje dronken en high geworden.»

undefined

''The Sound of Music'? Nooit gezien. Dadelijk even bij The Offspring binnenspringen om de dvd te lenen'

HUMO Heb je groepjes gezien?

Parker «Ik ben naar Marks dj-set gaan kijken, en ik heb een stukje van Major Lazer gezien. Daar was ik erg benieuwd naar.»

HUMO En je beknopte recensie?

Parker «Indrukwekkend. Met vuurwerk en zo. De muziek was enorm krachtig en het geluid was nagenoeg volmaakt. Onberispelijk luid. In dance kun je de sound perfectioneren zoals je dat met een groep nooit kan. Met een groep zit er altijd een ruw, rafelig randje aan dat je niet kunt controleren, bij puur elektronische muziek kun je blijven sleutelen tot alles gewoon perfect zit. En dat was Major Lazer: tot in de puntjes uitgewerkte beats met slechts één doel voor ogen: de mensen compleet uit hun dak laten gaan.»

HUMO Je lijkt me niet de grootste Major Lazer-fan, maar toch heb je er blijkbaar iets van opgestoken.

Parker «Je kunt van iedereen leren, zelfs al haat je de muziek, spelen ze compleet het tegenovergestelde van waar je doorgaans naar luistert. Soms helpt dat zelfs, omdat je de muziek in zijn geheel aan je voorbij kunt laten gaan en op de details kunt letten.»

HUMO Is er muziek die je niet snapt?

Parker (denkt na) «Misschien niet echt een muziekgenre, maar ik heb het niet zo voor musicals. Films waarin ze plots alles laten vallen, verhaallijn inbegrepen, en het op een zingen zetten. Nooit gesnapt.»

HUMO Zelfs niet ‘The Sound of Music’?

Parker (lacht) «Nooit gezien. Goed?»

HUMO Nog vier uur tot je optreden, dat haal je net.

Parker «Oké, dadelijk even bij The Offspring binnenspringen om de dvd te lenen (lacht).»

HUMO Weet je wie Christine And The Queens is?

Parker «Nee. Ook een musical?»

HUMO Een jonge Française, ze speelde hier gisteren. Toen ik haar een tijdje geleden interviewde en vroeg naar haar droomproducer, antwoordde ze: Kevien Parkeur.

Parker «No way! Ik denk trouwens dat ik wel weet wie je bedoelt, maar ik ken haar muziek niet echt. Trouwens: sinds ik de Fransen voor het eerst mijn naam heb horen uitspreken, schrijf ik mijn naam soms als Kevin Par Coeur, Kevin by heart.»

HUMO Jij was hier gisteren, zij was hier gisteren, maar ze heeft je dus niet aangesproken?

Parker «Nee, weinig mensen spreken mij spontaan aan, en al helemaal niet met de vraag of ik hun plaat wil producen. Ik denk trouwens dat ik alleen andermans plaat zou kunnen producen als ik die persoon eerst persoonlijk leer kennen. Als het niet klikt op menselijk vlak, zal het nooit lukken.

»Samenwerken betekent voor mij: buiten mijn comfortzone treden, want ik werk bijna uitsluitend in mijn eentje: als ik aan mijn eigen muziek werk, ben ik de songschrijver, de muzikant én de producer, allemaal tegelijkertijd. Als pure producer zou ik moeite hebben om te weten waar mijn grenzen liggen. ‘Hoe ver mag ik gaan?’ ‘Ben ik de zaak hier niet volledig aan het overnemen?’ Anderzijds ben ik wellicht veel te lief om een goeie producer te kunnen zijn. Ik ben niet in staat om mensen de harde waarheid te zeggen. Een goeie producer moet kunnen zeggen: ‘Dit is shit.’ Met diplomatie schiet je in de studio niks op. Diplomatie kost geld (lacht).»

HUMO Net als vele anderen vind ik je nieuwe plaat geweldig, maar ik heb er wel al vaak over horen zeggen: waar is Tame Impala naartoe?

Parker «Echt? Ergens wel te begrijpen natuurlijk, vanwege de toename aan synthgeluiden en dance- en r&b-invloeden.»


Beluister 'Currents' integraal hieronder:

undefined

HUMO Wanneer wist je dat je dat soort plaat wilde maken?

Parker «Er was geen vastomlijnd plan, ik wist alleen dat ik directere muziek wilde maken, music that hits you in the chest, in plaats van muziek die kriebelt, steekt en prikkelt. Ik heb altijd gedacht dat ik met Tame Impala pure groovemuziek maakte. Ik vond het erg vreemd toen de eerste plaat, ‘Innerspeaker’, sixtiesrock en psychrock werd genoemd. Ik vond het dansmuziek. Maar op een keer was ik op het huwelijksfeest van een vriend, iedereen was aan het dansen, en om mij een plezier te doen – of om mij te pesten, dat wil ik in het midden laten – zette de dj iets van Tame Impala op. Nooit eerder heb ik een dansvloer zo snel leeg weten lopen (lacht). ’t Was alsof het brandalarm was afgegaan. Dat was het moment waarop ik mij heb voorgenomen om ooit een plaat te maken waarbij de mensen gewoon kunnen blijven staan. Dansen hoeft niet, blijven staan is genoeg (lacht). Die plaat is ‘Currents’ geworden.»

HUMO Vind je het wel aangenaam om je eigen muziek op publieke plaatsen te horen?

Parker «Absoluut. Dat is waar je muziek leeft, op publieke plaatsen, in de echte wereld. ’t Is als je kind een voetbalmatch zien spelen of zo, of zijn eerste job vinden. Je song de wereld zien ingaan, in een club gedraaid horen worden, gedeeld zien worden op Facebook: dat is waar je het allemaal voor doet. The best feeling.»

HUMO Je muziek is gebruikt in een telefoon- en een autocommercial. Hoe voelt dat?

Parker «In ieder geval interessant. Ik vind alleen dat ze de verkeerde song gekozen hebben, van de foute artiest: ik vind mijn muziek totaal ongeschikt om auto’s mee te verkopen, al heb ik ze dat op voorhand uiteraard niet gezegd. Als ik die commercial zie, koppel ik de twee steeds weer los: ik zie de auto en ik hoor mijn muziek, maar op de één of andere manier slaag ik er niet in om het als één geheel te zien.»

HUMO Grootste vraag voor het laatst: wanneer besefte je voor het eerst wat muziek met een mens kan doen?

Parker «Mijn ouders waren gescheiden, en in de weekends ging ik naar mijn pa. Op zondag speelde hij gitaar, meestal instrumentale dingen, The Shadows en zo. Ik herinner mij dat ik daar op één zo’n zondag, ik was nog heel erg jong, plots enorm emotioneel door geraakt werd. Ik voelde een soort droefenis, nostalgie, een verlangen naar een verleden dat het mijne niet was. A beautiful sadness. De dag erna moest ik terug naar school: ik heb de hele dag aan niks anders gedacht. Ik wilde dat gevoel terug.»


****

Gewonnen met 4-0

Wij hielden ook op Pukkelpop 2015 drie dagen lang netjes de scores bij: de wedstrijdverslagen vindt u op festivalitis.be, het kampioenenbal hieronder.

Amenra: 'Bloedmooie chiropractorkunst'

Trixie Whitley: 'Beste postnatale comeback'

Goat: 'Rockzwendelaars tussen kitsch en gevaar'

Jurassic 5: 'Yeah, hell yeah, Jurassic 5'

Evil Superstars: 'Een zwarte mis in popformaat'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234