Winona Ryder in Netflix-serie 'Stranger Things': 'Ik loop erbij als een absoluut wrak'

Dezer dagen worden er zoveel reeksen het net opgegooid en van de stempel ‘Netflix exclusive’ voorzien dat een kijker die zich zonder zwemband in de stream waagt al snel meegesleurd dreigt te worden. Wij hebben graag een bladzij veil voor ‘Stranger Things’: de nieuwste Netflix-telg flirt openlijk met het verzamelde werk van Stephen King en de Steven Spielberg ten tijde van ‘E.T.’, en schaamt zich daar niet om.

Het verhaal: wanneer in het Amerika van de jaren tachtig een jongen spoorloos verdwijnt, wordt een ingedommeld stadje het decor van allerlei bovennatuurlijke verwikkelingen. Een ware nostalgietrip: voor de rol van de moeder van het verdwenen jongetje wisten ze zelfs Winona Ryder even uit de nevelen der tijd te trekken – u herkent haar aan die striemende wanhoop in haar ogen.

Winona Ryder «Ik loop erbij als een absoluut wrak, vooral dan in de eerste afleveringen. Je moet weten dat ik van de oude stempel ben als het op acteren aankomt. Ik geloof niet in van die trucjes die je doen huilen voor de camera. Bovendien ben ik allergisch voor dat spul dat ze dan onder je ogen komen wrijven om tranen te doen opwellen. Als je me ziet huilen in de reeks, ben ik écht aan het huilen. En je mag rekenen dat dat gaat wegen als je gevraagd wordt om hele dagen lang met tranen in je ogen op de set te staan.»

- Eighties boven in ‘Stranger Things’, maar is dat ook de reden waarom de makers bij jou, toch een icoon van die tijd, zijn komen aankloppen?

Ryder «Dat kan je wel zeggen, ja. De makers zijn midden de dertig: ze zijn dus opgegroeid met films als ‘Stand By Me’, ‘E.T.’ , en ‘Close Encounters of the Third Kind’, en toen ze me vroegen voor de rol vertelden ze dat ze met ‘Stranger Things’ hun liefde wilden betuigen voor die films uit hun jeugd. Maar voor mij was het gewoon iets nieuws om te proberen. Het is een genre waar ik als kijker graag mee te maken krijg, maar waar ik als actrice nog nooit zelf in heb mogen opdraven.»

- De reeks speelt zich af in 1983. Veel warme herinneringen aan die tijd?

Ryder «Het was een heel andere wereld. De technologie had nog niet alles in zijn macht, en ouders berispten hun kinderen nog gewoon omdat ze met speelgoed aan tafel zaten in plaats van met een gsm. Ik herinner me dat er destijds ook veel wantrouwen was tegenover de regering. Dat zie je ook terug in de reeks. Vooral bij mij thuis was er een gezonde argwaan tegenover al wat met Washington te maken had: mijn ouders waren activisten uit de jaren zestig die niets met Reagan te maken wilden hebben. Er deden heel wat samenzweringstheorieën de ronde, en daar werd bij ons thuis graag in geloofd.

»Eén voorbeeld: ik herinner me dat Reagan er op een bepaald moment voor zorgde dat scholen ketchup mochten beschouwen als groente, wat ervoor zorgde dat je als student gewoon ketchup kreeg bij je maaltijd. Daar werd toen een heel complot in gezien bij ons thuis. Geen idee waar dat op sloeg, maar spannend was het wel.»


Bekijk hier de trailer

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234