null Beeld

Wit op zwart: wat jonge zwarte vrouwen van 'Black Venus' denken

Toen dik veertig jaar geleden 'Black Venus' verscheen - het eerste van het in seks en geweld gemarineerde 'Gangreen'-tweeluik van Jef Geeraerts - waren de meningen van de heren critici nog verdeeld. Vandaag staan ze netjes op één lijn: 't is een onvervalste klassieker van de Nederlandse literatuur, geen hond die dat nog zal tegenspreken.

Kristoff Tilkin

Humo vroeg twee jonge Vlaamse vrouwen met Congolese roots om 'Black Venus' te lezen en peilde vervolgens naar hun reacties. Is Jef Geeraerts' verteller een seksist, een verdoken racist en een volbloed viezentist, of valt dat allemaal nogal mee?

Valerie Thys kent u ongetwijfeld als presentatrice van de Lottotrekking; verder is ze nog weervrouw bij RTBF en baat ze een bed & breakfast uit in Berchem. Rina Rabau is voormalig raadslid en adjunct-woordvoerder van Vlaams minister van Onderwijs, Jeugd, Gelijke Kansen en Brussel Pascal Smet.


Enkele quotes uit het interview

Thys «Veel variatie zit er inderdaad niet in. Benen wijd en vervolgens weer dicht, de smaak even wegspoelen met veel drank en hup: op naar de volgende. Mij deed 'Black Venus' in het begin denken aan die erotische verhalen uit de Playboy.

»Ik heb op mijn achttiende één keer een Playboy gekocht: ik had ergens opgevangen dat er uitstekende interviews én schunnige foto's instonden, en dat wilde ik wel eens met mijn eigen ogen zien.

»Enfin: bij Geeraerts is het véél minder omfloerst, want hij noemt alle geslachtsdelen gewoon bij naam. 't Is ook straf op hoeveel verschillende manieren hij de daad beschrijft. Verder had ik nog nooit een boek gelezen waarin het woord 'clitoris' zo vaak voorkwam (lacht)

Rabau «Ik las ergens dat Geeraerts zich afzette tegen het kleinburgerlijke nest waar hij uit voortkwam, maar dat is dan toch maar half gelukt: hij komt alleszins niet helemaal los van zijn verleden.

»Mocht hij een échte humanist zijn - iets waarnaar hij toch streeft - zou hij nooit in zulke fatalistische termen over 'die negers' praten: 'Zo zijn ze nu eenmaal.' Om van zijn seksisme nog maar te zwijgen: 'Het enige waar een vrouw goed in is, is een kut zijn' heb ik ergens onderstreept. Komaan, zeg!»

Thys «Eigenlijk is 'Black Venus' een heel tragisch boek. De ik-figuur leeft zijn hedonistische trip ten volle, maar tegelijk sterft hij beetje bij beetje: alles waarvan hij verder nog zou kunnen genieten - zijn vrouw en kinderen bijvoorbeeld - daar heeft hij een afkeer van.

»Zijn werk geeft 'm ook geen plezier. Hij is voortdurend op de vlucht: van Congo naar België en weer terug. Het enige dat 'm nog kan boeien is jagen en vrijen.

»Ik vond maar één ding jammer: dat we over die ene koloniaal met zijn enorme libido en zijn legertje minnaressen nagenoeg alles te weten komen, maar dat de andere personages niet meer zijn dan toevallige passanten. Ik weet ook wel dat het zijn bedoeling was - het verhaal gaat over hém, dus de anderen moeten er maar zo'n beetje in rondzweven, maar toch.

»Van mij had hij zijn boek gerust 100 pagina's langer mogen maken. Desnoods met nog méér seksscènes, zolang hij maar een paar andere personages wat meer had uitgediept.»

Bekijk de minnaressen van Jef Geeraerts in Het Gat Van de Wereld

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234