WK Wielrennen: Carlo Bomans, bondscoach in de bres'Het nationale gevoel bij renners is véél groter dan gedacht wordt'

Tien jaar al is Carlo Bomans in alle stilte Belgisch bondscoach wielrennen. Zondag rijden zijn profs in het Amerikaanse Richmond het WK, op een parcours dat de Belgen moet liggen.

'Als je met Gilbert, Boonen en Van Avermaet aan de start verschijnt, mag je best wel ambitie hebben.'

Eind maart 1984. Een renner van 18 staat moederziel alleen in de gietende regen te huilen langs de kant van de weg, ergens tussen Parijs en Troyes. Hij heeft een lekke band en alle volgwagens zijn hem voorbijgereden. Zelfs zijn ploegleider, de bondscoach van de Belgische beloften, heeft hem niet zien staan. Die heeft alleen oog voor de winnaar van die dag, een Belg van bijna 20 die barst van het talent.

Dik tien jaar later vertelt de renner die uiteindelijk moest liften om tot in Troyes te raken, zijn verhaal aan de renner die de wedstrijd won. ‘Was jij daar ook?’ vraagt die. ‘Ik kan me dat niet eens herinneren.’ De rollen zijn in 1994 omgekeerd. De onzichtbare jongen die huilde, heet Johan Museeuw en is kopman en kampioen bij Mapei-GB, de held van toen is zijn trouwe knecht Carlo Bomans. Na een reeks zware valpartijen en blessures was zijn winnaarsinstinct aangevreten door angst en twijfel, dus werd hij een dienaar in de schaduw. En dat zou hij blijven, ook in zijn tweede carrière als bondscoach.

Straffe uitspraken doet Bomans zelden, van interviews houdt hij niet en dus laten ook de media hem tot zijn groot plezier een beetje links liggen. Alleen als hij zijn selectie voor het WK bekendmaakt, wordt hij even opgevoerd voor een korte uitleg. Na tien jaar was Humo toch in een iets langere uitleg geïnteresseerd.

HUMO Tien jaar bondscoach, Carlo.

Carlo Bomans «En als je mijn jaren als coach van de juniors erbij telt al zeventien: het gaat rap, hè? De juniors doe ik trouwens nog altijd.»

HUMO Is dat niet je belangrijkste werk, de jongeren?

Bomans «Ik vind van wel. Daar steek ik ook het meeste tijd in en haal ik het meeste voldoening uit. Met die jongens ben ik een heel jaar op weg, met de profs één of twee keer per jaar.»

HUMO En wat je ook doet met die profs, altijd is er kritiek.

Bomans (lacht) «Altijd is er iemand ontevreden, da’s waar. Je kunt nooit goed doen en je kunt ook alleen maar verliezen. Als je wint, dan hebben de coureurs het gedaan, verlies je, dan ligt het aan de coach. Ik doe die job nog altijd heel graag en ik wil hem ook nog een hele tijd doen, maar mocht de bond me volgende week zeggen dat het genoeg is geweest, dan zou ik daarmee kunnen leven, denk ik.

»Ik zou er wél een probleem mee hebben mochten ze mij de juniors afpakken. Daar zit mijn hart toch meer in.»

HUMO Wat houdt je job eigenlijk in? Koers kijken en dan – zoals wij op café – beslissen wie goed is en wie niet?

Bomans (lachje) «Dat is wat de meeste mensen denken, vrees ik.»

HUMO Volgens je vrouw zijn werkdagen van twaalf uur geen uitzondering voor jou. Hoe vul jij die dagen?

Bomans «Met de juniors rijden we zeker vijftien eendags- of rittenwedstrijden per jaar, en dan hebben we ook nog eens stages. Ik heb wel mecaniciens en verzorgers mee, maar alle voorbereiding en nazorg doe ik zelf. Van de papieren rompslomp tot de was. Ik doe de boodschappen voor de bevoorrading, ik vul de camionette, ik maak de sporttassen klaar, ik beheer het magazijn… En dan ga ik natuurlijk nog naar wedstrijden kijken. Alle belangrijke jeugdwedstrijden en – als er niks speciaals is bij de jeugd – ook die van de profs. Stel dat er op de dag van Luik-Bastenaken-Luik een grote juniorenkoers wordt gereden, dan ga ik naar die laatste. De profs hebben wel graag dat ik kom, maar ik krijg ze toch nooit te zien.»

HUMO Dat hebben profs je in het verleden al eens verweten – vooral de niet-geselecteerde profs: ‘We zien hem nooit.’

Bomans «Maar ook als ik er ben, zien ze me niet. Voor de start en na de aankomst is het bus uit en bus weer in. Dan bel ik liever eens met hen.»

HUMO Ook dat is een kritiek: ‘We horen hem nooit.’

Bomans «Om mij te horen, moet je wel je gsm opnemen (lachje). Vanaf juni is het geen enkel probleem om coureurs aan de lijn te krijgen: de selectie komt in zicht en dan nemen ze allemaal op. Maar je moet ze eens in maart of april proberen te bereiken (lachje). Ik snap dat ook wel: die gasten zijn dan volop met hun koersen bezig, hun hoofd staat er niet naar, maar dan moeten ze me achteraf niet verwijten dat ik nooit eens bel.

»Weet je: de dinsdag na Luik-Bastenaken-Luik organiseer ik nu al enkele jaren een vergadering voor alle kandidaat-geselecteerden. Daar kunnen ze allerlei suggesties doen voor het WK over het materiaal, de planning, het hotel en zo. Een inspraakmoment. Meestal is daar een man of vijftien op aanwezig. Wel: de renners die achteraf het hardst roepen over een gebrek aan communicatie, dat zijn de mannen die ik op die vergadering nooit zie.»

HUMO Je hebt het imago van een door en door brave vent, maar naar het schijnt moeten renners toch opletten met kritiek in de pers. Eén keer kan, twee keer ook, maar na de derde keer trek je een streep door hun naam.

Bomans (knikt) «Teleurstelling uiten of een bedenking maken, daar kan ik tegen, maar ongefundeerde kritiek of een persoonlijke aanval, dat pik ik niet. Eén renner, een jongen die ik al bijna altijd heb geselecteerd, heeft één keer in de kranten iets gezegd dat voor mij niet door de beugel kon en één keer iets tegen mij persoonlijk. Ik heb hem toen gewaarschuwd: ‘Je hebt nu de grens bereikt.’»

HUMO En?

Bomans «Hij is er opnieuw bij (lacht). En neen, je hoeft niet naar een naam te vissen.»

HUMO Jij stopt naar het schijnt ook veel tijd in ‘het klassement-Bomans’: een eigen rangschikking.

Bomans «Ja. Elke wedstrijd bij de nieuwelingen, junioren en profs heb ik een waarde toegekend. Die waarde wordt bepaald door het gewicht van de koers: van UCI tot interclub; door het aantal deelnemers: een koers met honderd starters levert meer punten op dan een koers met vijftig starters; door de lastigheidsgraad: aantal kilometers, aantal klimkilometers; en nog een paar parameters. En daar komen dan klassementen uit.

»Ik heb een computerprogramma laten maken dat die gegevens automatisch verwerkt, maar de namen van de renners – van elke kleine koers de eerste vijftien Belgen, van elke grote koers de eerste twintig – voer ik nog altijd handmatig in. Die zou ik ook gewoon kunnen laten binnenlopen, maar ik vind het beter zo. Nu sta ik bij elke naam even stil, neem ik de informatie veel beter in me op.»

'Ik ben zelfs radicaal tegen het nemen van vitamines zonder duidelijke medische reden'

HUMO Is die rangschikking bepalend voor jouw selectie?

Bomans «Neen. Al zou je dit jaar bij de juniors denken van wel, want de zes die meegaan, zijn ook de beste zes in mijn klassement, maar dat is toeval. Bij de profs gebeurt dat nooit, want knechten komen niet in de top negen van mijn klassement voor.»

HUMO Waarvoor gebruik je die klassementen dan?

Bomans «Ze geven mij houvast. Je kunt de indruk hebben dat iemand minder goed aan het rijden is, maar ik kan met één klik van de muis controleren of die indruk klopt.»

HUMO Wie staat er op één in je rangschikking bij de profs?

Bomans «Greg Van Avermaet. Maar Edward Theuns is tweede, en die zit niet eens in de selectie.»

HUMO Waarom niet?

Bomans «Als ik hem had meegenomen, dan zou het toch als knecht geweest zijn. Dan had ik die jongen moeten vragen om vanaf kilometer nul op kop te rijden en dat doe ik niet bij renners met zoveel talent. En al zeker niet als ze zo jong zijn. Ik vind dat niet goed voor hen. Om exact dezelfde reden heb ik vorig jaar Jasper Stuyven thuisgelaten en heb ik nu Jürgen Roelandts niet geselecteerd.»

HUMO Was Stuyven erbij geweest als hij zich niet geblesseerd had?

Bomans «Ja. Ik had al een hele tijd acht namen op papier. Voor die laatste plek ging het tussen vijf coureurs: Stuyven, Roelandts, Jens Debusschere, Jens Keukeleire en Ben Hermans. Na zijn sprintzege in de Vuelta had Jasper een streepje voor op de rest.»

'Als Van Avermaet wil winnen, zal hij moeten wegrijden van het peloton. Op dit parcours is dat niet zo evident'

HUMO Van Avermaet is kopman, Boonen en Gilbert zijn dat ook. Waar staan zij in je rangschikking?

Bomans «Euh, in de top negen.»

HUMO Waarom is Van Avermaet niet je enige kopman?

Bomans «Waarom zou je op één paard wedden als je er meer goeie in de stal hebt? Je moet ook het parcours bekijken. Als Van Avermaet wil winnen, zal hij negen op de tien kansen moeten wegrijden van het peloton. Op dit parcours is dat niet zo evident. Bovendien bepaal ik pas de tactiek nadat de renners het parcours hebben verkend. Ik kan wel denken van een bepaalde strook dat het de goeie plek is om weg te rijden, maar ik heb makkelijk praten, want ik ben daar met de auto over gereden. De coureurs moeten het zelf voelen. Zij weten: hier kan ik het, hier niet.»


Basisinstinct

HUMO De wielerliefhebber die geen diehard Tom Boonen-fan is, zal zich toch afvragen waarom hij kopman is. Winnen doet hij niet meer in belangrijke wedstrijden.

Bomans «Die fout mag je als bondscoach nooit maken: selecteren op basis van wat een renner eerder in het seizoen heeft bewezen. Hoe zijn ze nu aan het rijden: dát is wat telt. Het is niet omdat je een pracht van een voorjaar hebt gehad, dat je als beloning mee mag naar het WK. Zo werkt het niet.»

HUMO Gaat Jürgen Roelandts ook daarom niet mee?

Bomans «Inderdaad. Jürgen was de laatste tijd niet super. Ik ken Jürgen al van bij de juniors en ik heb veel bewondering voor hem, maar ik heb hem vorig jaar al gezegd dat ik vind dat hij het geweer van schouder moet veranderen. Hij is een te goede renner om knecht te spelen voor André Greipel. Nu rijdt hij in die trein voor Greipel en als de voorjaarklassiekers eraan komen, moet hij plots de knop omdraaien en kopman spelen. Maar dat lukt niet. Jürgen was altijd een winnaar, een sprinter zelfs, maar hij is het aan het verleren om finales te rijden en af te maken. Dat instinct bot af. Ik vind dat hij nu nog twee jaar zijn eigen kans moet gaan. Lukt dat niet, dan kan hij nog altijd gaan knechten. Maar hij moet het nu proberen, of anders is het te laat. Begrijp me niet verkeerd: dat is geen kritiek op Marc Sergeant. Mocht ik in zijn schoenen staan, ik gebruikte Jürgen op krek dezelfde manier. Maar Jürgen moet aan zichzelf denken.»

HUMO Kan André Greipel het WK winnen?

Bomans «Zeker.»

HUMO Toen de niet-selectie van Roelandts en Debusschere bekend raakte, tweette Greipel: ‘Jammer. Het zijn twee héél loyale renners.’ Is ook dat één van de redenen om Roelandts thuis te laten? Omdat je vreest dat hij té loyaal zou zijn aan Greipel?

Bomans «Zeker niet.»

HUMO Drie jaar geleden stond in Humo de handleiding ‘Hoe win ik het WK Wielrennen?’ Jouw voorganger José De Cauwer zei toen: ‘Stel dat Greipel favoriet is, dan zou ik niet te veel Lotto’s meenemen.’

Bomans «Zo heb ik nooit geredeneerd. Nooit.»

HUMO Dat is dan misschien naïef van je.

Bomans «Dan is het ook naïef van mij om Jens Keukeleire mee te nemen, want Michael Matthews vind ik een grotere favoriet dan Greipel. En dan is het nog veel naïever om vier renners van Quick.Step te selecteren, want die zouden voor Mark Cavendish kunnen rijden, én voor Niki Terpstra, in mijn ogen misschien wel de gevaarlijkste klant. Echt, als je zo begint te redeneren, moet je niemand selecteren.»

HUMO Laten we het eens omdraaien: selecteer je vier renners van Quick.Step omdat je dan zeker bent dat je toch één sterk blok hebt?

Bomans «Dat die elkaar alleszins niet gaan tegenwerken, klopt, maar zelfs daar hou ik geen rekening mee. Op het moment van de waarheid zullen Iljo Keisse, Nikolas Maes en Stijn Vandenbergh er normaal gesproken toch niet meer bij zijn. Ik heb drie man nodig om in het begin van de koers te werken, jongens die zich leegrijden voor de ploeg, en dat zijn zij. Bij Lotto zijn de knechten met dat profiel buitenlanders à la Marcel Sieberg en Greg Henderson – of ze zijn nog heel jong.

»Boonen heeft niet eens inspraak gehad in de keuze van die renners, en Gilbert en Van Avermaet ook niet. Vroeger mocht de kopman één renner voorstellen, maar sinds we geen uitgesproken favorieten meer hebben en we bijna altijd met twee of drie kopmannen rijden, ben ik daarvan afgestapt. Stel dat ik dat nu toch had gedaan, dan zat ik met drie renners die de hele dag bij hun kopman bleven. Dan heb je geen ploeg meer. Als ik die jongens zelf kies, luisteren ze toch iets beter (lachje).»

'Het is niet omdat je een pracht van een voorjaar hebt gehad, dat je als beloning mee mag naar het WK. Zo werkt het niet'

HUMO Hugo Camps vroeg zich in een column af of jij misschien in dienst bent van Quick.Step.

Bomans «Daar word ik echt misselijk van. Omdat ik ooit voor de ploeg van Patrick Lefevere heb gereden, ben ik zogezegd zijn vriendje. Maar voor Patrick Lefevere ben ik dan weer het vriendje van Lotto, want Lotto sponsort de Belgische wielerploeg. Ik ben dat geleuter zo moe. Weet je wanneer ik Lefevere voor het laatst heb gehoord? In de Ronde van België, net voor de European Games in april. Weet je wat hij toen zei? ‘Komt ge weer renners van ons afpakken, ja?’ Ik dacht bij mezelf: ‘Jongen, ik zal uw renners ne keer thuis laten van een WK, ge zult dan wel anders klappen.’ (lacht) Ik heb niks gezegd, omdat hij zich toen koest heeft gehouden in de media, maar ooit heb ik wel van mijn oren gemaakt, toen hij suggereerde dat mijn selectie toch ‘verdacht’ was. Toen heb ik gezegd dat het gedaan moest zijn met die spelletjes van hem, dat ik het beu was. Het zijn de managers die altijd maar beginnen over het ploegbelang. Zij zorgen voor al die verdachtmakingen. De pers neemt dat gretig over en het publiek gelooft het. Terwijl ik in die tien jaar dat ik bondscoach ben niet één renner in mijn selectie heb gehad die tegen de ploeg heeft gereden. Integendeel: die jongens willen echt voor elkaar rijden. Het nationale gevoel bij renners is véél groter dan geschreven wordt. Net zoals voetballers zijn die trots dat ze voor hun land mogen rijden. Ze zeggen het niet vaak, maar ik zie het elk jaar opnieuw. Die gasten zijn blij dat ze erbij mogen zijn.

»De eerste dag dat ze samenkomen, is het nog een tikje onwennig – veel van die jongens koersen een heel seizoen tégen elkaar – maar hoe langer ze samen zijn, hoe luider er aan tafel wordt gelachen. Weet je dat de renners er zelf om hebben gevraagd om een dag eerder te verzamelen voor het WK? Precies daarom: om meer tijd te hebben om naar elkaar toe te groeien, om dat groepsgevoel te creëren. Ze weten allemaal dat je die koers maar op één manier kunt winnen: door als ploeg te rijden.»


De net-nietgeneratie

HUMO Ook Boonen en Gilbert komen goed overeen. Helpt dat?

Bomans «Wel, het zijn niet echt vrienden, maar aangezien ze nooit echt in elkaars vaarwater komen, leggen ze elkaar nooit iets in de weg. Er is wederzijds respect.»

HUMO Gilbert en Van Avermaet, dat ligt iets moeilijker.

Bomans «Vorig jaar heeft Gilbert in Ponferrada wel de sprint aangetrokken voor Van Avermaet, zoals we hadden afgesproken. Hij heeft toen alles gegeven.»

HUMO Maar achteraf, toen Van Avermaet vijfde was geworden, heeft hij wel gezegd: ‘Ik was beter mijn eigen kans gegaan.’

Bomans (haalt schouders op) «Dat zijn coureurs, hè.»

HUMO Is het op tien WK’s al één keer gebeurd dat één van de drie, vier strategieën die jij met je renners had uitgestippeld, perfect werd uitgevoerd?

Bomans «Neen, zelfs niet toen Gilbert in Valkenburg won. Dat we hem aan de voet van de Cauberg zouden afzetten, dat was gepland, maar voordien was er al van alles en nog wat fout gelopen, we hadden ontsnappingen gemist en zo. Die tactiek, dat is een leidraad, meer niet. Een plannetje van a tot z uitvoeren lukt in de koers bijna nooit. Dus is het – op die overwinning van Gilbert na – ook vaak ‘net niet’ geweest.»

HUMO Het is de specialiteit geworden van deze generatie Belgen: net niet.

Bomans «Veelwinnaars als een Valverde, of een Boonen en een Gilbert in hun beste dagen, zitten er inderdaad niet meer bij, maar waar vind je die wel nog? Haast elke ploeg heeft verschillende kopmannen die elk hun wedstrijdje meepikken. Dat we er niet op elk WK stonden, had soms ook met het parcours te maken.»

HUMO Het parcours wordt dit jaar Vlaams genoemd. Terecht volgens jou?

Bomans «Ja. Het zijn rondes van 16 kilometer: 12 kilometer vlak en rechtdoor, maar in de laatste 4 kilometer zitten vier hellingen kort na elkaar – smalle baantjes en zelfs een kasseistrook. Het peloton zal daar in een lint worden getrokken en het wordt een gevecht om vooraan te zitten. Dat is wel typisch voor ‘onze’ koersen.»

HUMO En toch hebben we zelfs op dit parcours geen uitgesproken favoriet. Je kunt toch niet ontkennen dat het Belgische wielrennen er de laatste jaren niet op is vooruitgegaan?

Bomans «Neen, maar het is ook niet rampzalig. Als je met Van Avermaet, Boonen en Gilbert aan de start verschijnt, mag je best ambitie hebben.»

HUMO Jij hebt de generatie die nu bijna aan het eind van zijn carrière zit, begeleid van bij de jeugd. Durf jij zeggen dat het Belgische wielrennen de zaken de voorbije jaren niet goed heeft aangepakt?

Bomans «‘Niet goed’ vind ik te sterk, maar er zijn zaken die beter hadden gekund.»

HUMO Dan sla je ook mea culpa, want als bondscoach van de junioren was jij al die tijd medeverantwoordelijk.

Bomans «Nu zou ik iets kunnen zeggen, maar ik ga het niet doen.»

HUMO Het gaat niet goed met het Belgische wielrennen en de bondscoach durft niet te zeggen waar het op staat?

Bomans (zucht) «We zouden onze renners nog veel gerichter moeten opleiden. Vooral de sprinters, de klimmers en de tijdrijders. Er gebeurt al iets, maar nog niet genoeg. Ik wou dat we daarin verder stonden.»

HUMO Is het een kwestie van budget?

Bomans «Deels wel, maar er zijn ook ploegen die niet graag hun jongeren afstaan voor een stage of wedstrijden met de nationale ploeg. Tja, dan houdt het op, hè?»

HUMO De ploegen zelf denken niet meer aan opleiding.

Bomans «Sommige ploegen denken inderdaad vooral aan winnen. Het ergste van al: dat begint al bij de nieuwelingen. Ik zie nu al in kermiskoersen dat jonge gastjes zich inhouden omdat er een ploegmaat van hen voorop rijdt. En doen ze het niet, dan schreeuwt een ploegleider wel dat ze het moeten doen. Ik vind dat vreselijk. Hoe denk je dat die gasten ooit gaan leren koersen? Als ze jong zijn, moeten ze leren hoe ze het afmaken, hoe ze finales rijden.

»Toen ik als bondscoach begon, moest ik mijn jongens nog vaak afremmen. Gilbert was bijvoorbeeld té wild, té gretig. Nu heb je dat soort renners nog altijd, maar ik heb nog nooit zo vaak moeten zeggen: ‘Doe eens iets, durf eens iets!’»


De klucht-Mertens

HUMO Vragen je jonge renners soms iets over doping?

Bomans «Neen, nooit. Maar ze weten wel wat mijn standpunt is: ik ben zelfs radicaal tegen het nemen van vitamines zonder duidelijke medische reden. Sommige jongens denken dat ze zonder die pilletjes minder hard koersen. En daar begint het mee, natuurlijk. Dus zeg ik ze klaar en duidelijk wat ik daarvan vind.»

HUMO En dat is?

Bomans «Bullshit. Je hebt al die dingen niet nodig.»

HUMO Jij bent genoemd in de affaire-Chris Mertens, de dokter die ervan verdacht werd ozontherapie te hebben gegeven aan renners en andere sporters, maar die ondertussen is vrijgesproken.

Bomans «Ik werd vernoemd in een cowboyverhaal dat in 2012 is opgedoken, in de recente niet. Dat was trouwens geen affaire, dat was een klucht.»

HUMO Waarom heb je dat toen niet gezegd?

Bomans «Er werd geschreven dat ik met een busje profs én juniors voor een WK bij hem was geweest. Dat heb ik niet gedaan, dat zweer ik. Toen niet en ook op andere momenten niet. Ik heb zelfs nooit een renner naar hem doorverwezen. Dat heb ik toen ook meteen gezegd.»

HUMO Jij ging wel bij dokter Mertens op visite.

Bomans «Als privépersoon, na de dood van zijn vader, die onze ploegdokter was bij Lotto.»

HUMO Carl Hoefkens en Karel Geeraerts, de twee voetballers die in de zaak werden genoemd, hebben het meteen voor hun dokter opgenomen. Jij hebt gedaan wat de rest van de wielerwereld deed: zwijgen.

Bomans «Waarom had ik iets moeten zeggen? Ik ben nooit genoemd in het gerechtelijk dossier.»

HUMO Jij hebt in volle epotijdperk gekoerst. Worstel je nog met dat verleden of heb je het een plaats kunnen geven?

Bomans (verstijft) «Die periode is afgesloten, daar kom ik niet meer op terug.»

HUMO Je wilt er niet over praten?

Bomans «Neen.»

HUMO Waarom niet?

Bomans (denkt lang na) «Omdat het geen zin heeft om eerlijk te zijn. Ik heb gekoerst in de jaren 90. Als je beweert dat je toen nooit iets hebt genomen, gelooft niemand je.»

HUMO Het is ook weinig geloofwaardig. Maar als je effectief clean hebt gereden, moet dat ongeloof pijn doen.

Bomans «Je vroeg me of ik dat verleden een plaats heb kunnen geven. Het antwoord is: ja. En ik heb dat zelfs makkelijk kunnen doen, want ik heb nooit aan die toestanden meegedaan. Ik heb alleen maar hard gewerkt. Ik weet dat mensen niet geloven dat dat toen kon, maar in mijn positie – die van knecht – kon het wél.»

HUMO Je was bij de jeugd een winnaar, bij de profs niet meer. Je hebt altijd gezegd dat het een gevolg was van je zware valpartijen, omdat je toen bang was geworden en begon te twijfelen. Was het ook omdat jij clean reed en veel anderen niet?

Bomans «Dat zal ik nooit weten, maar het zou een rol gespeeld kunnen hebben. Ik weet maar één ding zeker: ik had veel liever nu gekoerst dan toen. Het gaat er nu veel eerlijker aan toe.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234