Woelig 2019: Jill Peeters, weervrouw wordt klimaatactiviste

Met haar hemelsbrede glimlach bracht ze negentien jaar lang de zon in de Vlaamse huiskamers, maar vanaf 1 januari zal de trouwe kijker van het VTM-weerbericht het moeten stellen zonder de donders charmante Jill Peeters.

'Iemand moet een brug slaan tussen Greta Thunberg en de CEO's en politici. Misschien kan ik dat wel zijn ''

'Weervrouw wordt klimaatactiviste'

HUMO Mevrouw Peeters, wat voor weer wordt het morgen?

JILL PEETERS «Ben je speciaal naar hier gekomen om dat te vragen? (lachje) Ik weet niet wanneer dit interview verschijnt, maar als je op veilig wilt spelen, is één antwoord altijd goed: ‘Een beetje zoals vandaag.’ Het weer verschilt weinig van dag tot dag. De kunst is om te voorspellen waarin de kleine verschillen zullen zitten. In de loop der jaren is het wel een stuk moeilijker geworden, want het klimaat is op hol geslagen. De straalstroom – de snelweg van lucht op grote hoogte die ons weer aanstuurt – doet heel raar. De weersystemen staan op hun kop. Als het warm wordt, kan het zéér warm worden, zelfs 40 graden in België. En als het koud wordt, kan het meteen zéér koud worden. Als het lang regent, kan het blíjven regenen en krijg je overstromingen. De klassieke modellen die we gebruiken om het weer te voorspellen, zijn gebaseerd op het klimaat zoals we dat vroeger hebben gekend, maar dit is een nieuwe wereld.»

HUMO U spreekt vol vuur over het weer. Waarom kapt u ermee als weervrouw?

Peeters «De bal is begin dit jaar aan het rollen gegaan. Ik maakte kans om hoofd communicatie en outreach te worden bij het weerdepartement van de Verenigde Naties, een absolute topjob. Tot dat moment had ik er eigenlijk nooit aan gedacht te stoppen als weervrouw, maar toen heb ik voor het eerst die oefening gemaakt. De conclusie heeft mezelf ook verbaasd: ja, ik ben bereid mijn baan op te geven voor iets anders. De job bij de VN heb ik uiteindelijk niet aangenomen, maar het zaadje was geplant.

»Weervrouw worden was mijn kinderdroom, vanaf mijn 7de al. Ik tuurde naar de wolken en ik schreef gedichtjes voor Armand Pien. Voor mij had het weerbericht iets magisch. Op maandag zei de weerman: ‘Morgen zal het sneeuwen.’ En op dinsdag snééuwde het, verdorie. In mijn ogen bediende Armand Pien het weer. Dat wilde ik ook kunnen: het mooie weer maken. Ik moest en zou weervrouw worden.»

HUMO Is die droom vervlogen?

Peeters «Begrijp me niet verkeerd: ik ben nog steeds gepassioneerd door het weer. Maar na twintig jaar mijn kinderdroom te hebben beleefd, is het tijd voor mijn dromen als volwassene. Trouwens, weervrouw ben je niet voor altijd. De media veranderen, en ik ook. Nu zie ik er misschien nog goed uit, maar dat zal niet blijven duren. Dan stop ik er beter nu al mee, niet?»

HUMO Wat gaat u doen in januari, uw eerste maand als werkloze?

Peeters (opgewekt) «Niets. Mijn agenda is zo goed als leeg. Mensen denken dat ik iets te verbergen heb, een gigantisch project of zo, maar ik weet echt niet wat ik ga doen. En dat is oké. Al vermoed ik dat ik in februari wel tegen een muur zal oplopen.

»Het spreekt voor zich dat ik het klimaat niet zal loslaten. De voorbije vijftien jaar heb ik mijn werk als weervrouw gecombineerd met studies over de verstoring van het klimaat. Veel vrije tijd en vakantie heb ik niet gehad. Het is tijd om uit de ratrace te stappen: ik zet een stapje achteruit en zie wel wat er op me afkomt. Ik ga véél lezen en véél studeren.»

HUMO Om in de politiek te stappen? Open VLD heeft al ostentatief aan uw mouw getrokken.

Peeters «Dat klopt, en ik heb het aanbod ernstig overwogen. Maar ik denk niet dat de hardheid van de politiek iets voor mij is. En ik wil geen politieke positie innemen in het gepolariseerde klimaatdebat.

»Vandaag vragen bibliotheken en verenigingen als Natuurpunt me om de haverklap om lezingen over het weer en het klimaat te geven, maar dat doe ik liever niet meer. De mensen die daarop afkomen, zijn tóch al overtuigd dat er een probleem is. Wie mij interesseren, zijn de boze witte mannen in kostuums, de CEO’s en politici die de beslissingen nemen. We hebben nood aan iemand die een brug slaat tussen hen en Greta Thunberg. Of ik dat ben? Er zijn mensen die me zeggen dat ik dat wel kan, ja. Weersvoorspellers worden nog vertrouwd door het grote publiek. Veel meer dan wetenschappers kan ik op een heldere manier oplossingen aanbrengen.»

HUMO U hebt zich in Vlaanderen lang eenzaam gevoeld met uw bezorgdheid over het klimaat.

Peeters «Eigenlijk ben ik opgeleid als non-believer. Mijn proffen zeiden dat de opwarming van de aarde cyclisch was. Door elke dag met mijn neus in de weerkaarten te zitten, voelde ik dat er iets niet pluis was. Maar veel urgentie was er vijftien jaar geleden inderdaad niet. Ik hoor het de eindredacteurs van het nieuws nog zeggen: ‘Daar is ze weer met haar verhaaltje over het klimaat.’ Ik heb nachten wakker gelegen over de toekomst van de planeet en die van mijn kinderen.

»In 2009 had ik veel hoop voor de klimaatconferentie in Kopenhagen, maar die is met een sisser afgelopen. Ik was toen op een feestje van mijn schoonbroer. Ik ben naar de wc gelopen, ik heb me er opgesloten en ben beginnen te huilen. Ontroostbaar was ik. Ik had toen ook te veel gedronken, ik wilde het allemaal vergeten. Alleen die avond, voor alle duidelijkheid (lacht).

»Daarom was de klimaattop van Parijs in 2015 zo’n opluchting. Eindelijk erkenning! Eindelijk oplossingen! Ik heb mijn kinderen met tranen in de ogen een dikke knuffel gegeven. ‘Oef, het komt toch nog goed.’ Sinds Parijs slaap ik merkelijk beter – ik overdrijf niet.»

HUMO Eenzaam bent u niet meer. Weer of geen weer, in 2019 hebben duizenden Belgische scholieren wekelijks de straten bezet voor het klimaat.

Peeters «Ik ben hun heel dankbaar. Zij hebben van het klimaat een thema gemaakt voor aan de keukentafel. Kinderen praten er thuis over met hun ouders en grootouders. Van mijn dochters hoor ik dat het zelfs tijdens de les godsdienst besproken wordt. Ze praten bijvoorbeeld over de haat tegen Greta en Anuna. Het stemt me hoopvol dat het debat op gang is getrokken.»

HUMO Krijgt u net als de klimaatspijbelaars veel haatberichten?

Peeters (zucht) «Dikwijls. Ik vind dat verschrikkelijk. Ik heb de fout gemaakt om na de aankondiging van mijn afscheid de reacties op sociale media te lezen. ‘Nu kun je het geld van de klimaatlobby opdoen aan vliegreisjes.’ (lachje) Zulke verwijten hoor ik vaak. Er zat weinig anders op dan mijn Twitter-account af te sluiten.

»Het is frustrerend. Ik wil mijn mening pas geven als die grondig wetenschappelijk onderbouwd is. Het probleem is dat wetenschap nu als ‘zomaar een opinie’ wordt afgedaan, zoals Trump doet. Wetenschappers zouden dogmatici zijn. (Op dreef) Hallo? Wij zeggen dat de verstoring van het klimaat een feit is, en dat die wordt veroorzaakt door de mens. Dat is geen dogma. Dat is zoals een bal omhooggooien en je afvragen waarom die op de grond valt. Dat is de zwaartekracht, punt. Je kúnt daar toch niet over discussiëren?»

HUMO U ging tijdens uw carrière bij VTM al verder dan het weerbericht brengen. U was mee de bezieler van een project om een Keniaanse stam van drinkwater te voorzien.

Peeters «Dat was zonder twijfel hét hoogtepunt van de voorbije negentien jaar. De El Molo is de kleinste stam van Afrika, aan de oevers van het Turkana-meer. Maar het water van dat meer zat tjokvol fluor, waardoor die mensen doodziek werden. Met ons project konden we hen en hun kinderen redden. Nu, ze lachten mij daar vierkant uit toen ik vertelde dat ik weervrouw was. ‘Het weer, dat kun je toch niet voorspellen?’ Ik moest wel een tovenares zijn (lacht). Zoals Armand Pien, ja.

»Die reizen waren héél heftig. Ik heb mama’s zien vechten om drinkbaar water voor hun kinderen. Als mijn dochters thuis dan zeiden dat ze het eten niet lekker vonden, werd ik gek (lacht). Daar in Kenia had ik voor het eerst het gevoel dat ik écht iets kon betekenen voor andere mensen. Nu kan dat misschien voor de planeet. (Kijkt op horloge) Maar goed, ik moet het weerbericht verder voorbereiden en daarna naar de styling.»

HUMO Zult u dit niet missen? De spanning, de spotlights?

Peeters «Vraag me dat over een halfjaar nog eens. Als weervrouw bouw je een bijzondere band op met het publiek. Eigenlijk is het een ruil: ik geef mezelf en mijn weersvoorspellingen, en ik krijg een ontzettend warm gevoel terug. Ik praat tegen een camera, maar op straat voel ik een band met heel wat Vlamingen, die mij aanspreken alsof ze me kennen.

»(Denkt na) Ik weet eigenlijk niet of ik opnieuw weervrouw wil worden. Het is niet altijd een cadeau. Op restaurant zitten is niet meer evident: mensen maken foto’s van mij zonder het te vragen. Ik ben nooit helemáál op mijn gemak. Ik was vroeger spontaner en socialer, nu merk ik dat ik me een beetje verstop.

»Wat ik wél ga missen, is de kapper bij VTM. Vanaf januari moet ik zélf naar de coiffeur (lacht). Waar moet ik in godsnaam heen?»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234