null Beeld Camile Schelstraete
Beeld Camile Schelstraete

Gezondheid

Xanne (13) onderging zware operatie in Londen voor haar oncontroleerbare lachbuien

Xanne van Ham (13) uit Terneuzen heeft zo lang ze het zich kan herinnen al lachbuien. Op gepaste, maar soms ook op ongepaste momenten. Ze kan er niets aan doen. Ze worden veroorzaakt door een hamartoom in haar hersenen. Door een revolutionaire behandeling die ze onlangs in Londen kreeg, moet het spontaan lachen over een half jaar verleden tijd zijn. “Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt.”

Op de keukentafel van Xanne van Ham staan nog drie boeketten bloemen. Een mand op het dressoir is volgestouwd met kaarten. “Ik denk dat ik wel honderd kaartjes heb gehad”, zegt Xanne. “En eten, heel veel eten. Vooral chocolade. Die is voorlopig nog niet op.” Het zijn cadeaus die ze heeft gekregen na haar zware operatie in een Londens ziekenhuis.

Vrolijke baby

Aanvankelijk lijkt er niets met haar aan de hand. Xanne is op het oog gewoon een heel vrolijke baby. Zo vaak lacht ze. Ze lacht zo veel, dat ze in het eerste leerjaar opmerkingen krijgt van de juf. “Xanne lachte zonder aanleiding”, vertelt moeder Sheila de Waal. De Terneuzense wordt daarom onderzocht en de dokters stellen vast dat het lachen wordt veroorzaakt door spasme. Dat is nog niet alles. Vanaf het derde leerjaar krijgt Xanne af en toe ‘wegvallers’. “Het is alsof ik een black out krijg. Meestal duren die twee minuten. Daarna kan ik me er niets van herinneren.”

null Beeld Sheila de Waal
Beeld Sheila de Waal

Epilepsie, luidt de diagnose in de Kempenhaeghe-kliniek, het Nederlandse academisch centrum voor epilepsie. Op de MRI-scan zien de dokters bovendien iets vreemds in de hersenen. Het blijkt een hamartoom, een goedaardige weefselafwijking die lijkt op een tumor. Die ontstaat door een overmatige groei van normale cellen. De hamartoom, slechts een paar millimeter groot, veroorzaakt Xanne’s epileptische en spastische aanvallen. Het goede nieuws: de hamartoom is te behandelen. “Maar niet in Nederland”, vertelt Sheila.

Operatie in Londen

Óf er zou worden behandeld, is geen vraag. Zo doorgaan is voor Xanne geen optie. Eind vorig jaar krijgt de familie goed nieuws. Xanne kan worden behandeld in Londen. Op 19 mei vertrekt het gezin met de auto en boot naar Engeland. Xanne slaapt tijdens de oversteek en dat is maar goed ook. “De boottocht was vreselijk”, zegt Sheila. “Het stormde zo hard dat sleepboten ons de haven van Dover in hebben geleid.”

null Beeld Sheila de Waal
Beeld Sheila de Waal

Aangekomen in Maidenhead, vlakbij Londen, moet de familie tien dagen in quarantaine. Op dag acht mogen ze eindelijk naar buiten. “We hebben gewandeld in het park, want het was warm weer. We zijn ook naar de speeltuin geweest”, herinnert Xanne. Daarna vertrekken ze naar Londen, waar ze een appartement in het centrum krijgen. Alsof er niets aan de hand is, volgt Xanne die dagen gewoon online les, tussen de onderzoeken in het ziekenhuis door. “Dat ging heel goed, al was een leraar ook eens vergeten dat ik er was. Maar ik mag door naar volgend jaar en hoef niets in te halen.”

De familie telt intussen de dagen af naar zaterdag 12 juni, de dag van de operatie. Het is zenuwslopend. “Woensdag was spannend, donderdag nog spannender en op vrijdag heb ik niet geslapen”, zegt Sheila. De operatie is dan ook niet zonder risico’s. Via een gaatje in Xanne’s schedel gaat een canule richting de hamartoom. Die wordt met een laser weggebrand. Van 8.00 uur tot 15.30 uur ligt Xanne op de operatiekamer. Sheila: “In de tussentijd hebben we zitten wachten. Ik kon wel terug naar het appartement gaan, maar dat zag ik niet zitten. Ik was heel blij toen de dokter vertelde dat alles goed was.”

Sheila, Xanne ,Tobi en Michel van Ham. Beeld Camile Schelstraete
Sheila, Xanne ,Tobi en Michel van Ham.Beeld Camile Schelstraete

Lachbuien verdwijnen

Wanneer het gezin terug in Terneuzen is, is heel het huis versierd. Familieleden brengen allerlei cadeaus. En met Xanne gaat het goed. De kaalgeschoren plek op haar hoofd verdwijnt al. “Af en toe ben ik snel moe. De lachbuien zijn minder, het is nu meer als giechelen. Na een half jaar moet het helemaal weg zijn. Ik moet nu rustig mijn medicatie afbouwen.”

Het meisje gaat inmiddels ook weer naar school. “Dat is echt heel fijn. Ik ben nog nooit zo graag naar school gegaan als nu. Ik ben heel blij mijn vrienden weer te zien.” Xanne is hoopvol dat de epileptische en spastische aanvallen nooit meer terugkomen. “Ik denk dat het gaat lukken.”

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234