null Beeld

You, the living

De films van de Zweed Roy Andersson zijn eigenlijk niet in woorden te vatten. Het zijn werkstukken die je moet ondergaan, proeven en vooral ook: aanvoelen.

Marc Van Springel

Net als zijn vorige film is 'You, the living' een aaneenschakeling van korte meestal tragikomische taferelen, doorgaans gefilmd vanuit één vast camerapunt en in een bewust kunstmatig aandoend decor. Af en toe keert een personage terug of wordt naar een eerdere scène verwezen, maar veel samenhang of logica valt er verder niet in te ontdekken. Het dichtst wat bij een plotlijn in de buurt komt, zijn de scènes met een meisje dat verliefd is op een rockmuzikant. Enkele leden van een fanfare die hun buren op stang jagen door thuis te oefenen, zien we later ook samen spelen. Voor het overige is het in 'You, the living' één komen en gaan van heel gewone en toch weer excentrieke personages: een moslimkapper die het aan de stok krijgt met een racistische klant, een kleuterjuf die voor haar klasje in snikken uitbarst omdat haar man - een veel oudere tapijtverkoper zo blijkt - haar een sloerie heeft genoemd, een schriel mannetje dat zijn financiële zorgen uiteenzet terwijl hij door een dikke vrouw (de Duitse pinhelm die ze draagt maakt het helemaal àf) wordt bereden. Af en toe vertelt een personage een droom, die we vervolgens ook te zien krijgen, of heft iemand plompverloren een lied aan. Als een soort halfdoden schuifelen ze door en naast elkaar in een omgeving die vaag aan het oude, grauwe Oostblok doet denken en door Andersson in een kil, aquariumgroenig licht wordt gedompeld dat de bevreemdende, dromerige sfeer nog versterkt. U had het ongetwijfeld al begrepen: 'You, the living' is geen spek voor ieders bek - dit is het soort cinema waarin je moet willen meegaan - maar liefhebbers van het werk van Kaurismäki, de maffe Deen Anders Thomas Jensen of zelfs de oude Tati zullen deze absurdistische en zwartkomische, tegelijk sarcastische en vertederende blik op de condition humaine zeker op prijs weten te stellen.

Extra's*1/2: Een feature met beelden van de verschillende sets: telkens zoomt de camera traag uit tot je ziet dat het een - soms met gebruikmaking van zeer ambachtelijke optische effecten in elkaar gestoken - decor is. Een commentaartrack of een docu die meer inzicht biedt in Anderssons toch hoogst eigenzinnige manier van filmmaken kon er helaas niet af.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234