null Beeld

Young@Heart

Northampton, 1982. Bob
Cilman
verzamelt een groepje
oudjes van het bejaardencentrum waar hij werkt rond de piano voor een
wekelijkse zangstonde. Omdat de eerste dirigent niet in de smaak valt bij de
koorleden

Redactie

Hun repertoire bestaat uit de gebruikelijke golden
oldies: Gershwin, Cole Porter, countrydeuntjes. Tot Bob op een dag zijn partituren vergeet en dan
maar uit zijn eigen platencollectie een singletje van 'Let It Be' opdiept. 'Ik
liet het zingen door een Poolse oma die amper Engels begreep. Maar ze zong het
met zoveel overgave dat ze die song een geheel nieuwe dimensie gaf.' Inmiddels
reizen de grijsaards van Young@Heart -
minimumleeftijd: 70 - de wereld rond met covers van 'I Wanna Be Sedated' van
de Ramones, 'Stayin'
Alive' van de Bee Gees en Bob Dylans 'Forever Young'. In 2007 volgden de Britse filmmaker Stephen
Walker
en zijn vrouw Sally George hen voor een documentaire: 'Zelden zoveel cake gegeten!'

Stephen Walker «Het was Sally die me de eerste keer meenam
naar één van hun optredens. Zelf was ik nogal sceptisch, tot Eileen Hall, een vrouw van 93, 'Should I Stay or Should I Go' van The Clash inzette. Plots drong het tot door: dit gaat niet langer over een op de
klippen gelopen relatie, dit gaat over de dood. Bij de laatste 'Should I
stay or should I go?'
kwam er antwoord uit de zaal: 'Stay! Leef!' Heel pakkend vond ik dat.

»En
zo gaat dat bij elk van hun songs: ze gebruiken rock om taboes als de dood, ouderdom,
eenzaamheid en zelfs bejaardenseks aan te kaarten. Als Lenny 'Purple Haze' van Jimi Hendrix brengt, dan
zingt hij niet over drugs maar over dementie. Dat hij zich de helft van de
tekst niet kan herinneren, draagt alleen maar bij tot de song.»

- Bob Cilman stond niet bepaald te wachten op een
documentaire over zijn koor.

Walker «Onze eerste ontmoeting was desastreus. Ik was
naar een optreden gekomen in Londen, samen met Kitty, mijn dochter van 13, in de hoop Bob ervan te overtuigen voor ons te
kiezen. Je moet weten: er lagen niet minder dan tien aanbiedingen op tafel voor
Young@Heart-documentaires. Na de voorstelling ging ik praten met Diane, Bobs agente. Diane draaide zich naar mijn dochter en vroeg: 'En...
wat vond jij van het optreden?' 'Vreselijk!' antwoordde Kitty. 'Ik heb me
steendood verveeld!' Ik dacht dat ik het wel kon schudden, maar Diane was
gecharmeerd: 'Met zo'n eerlijke dochter móéten die mensen wel te vertrouwen
zijn.'»

- De alternatieve titel voor de film luidde
'Rocking at Heaven's Door'. Nog lang niet zo gek bedacht, want niet elk koorlid
haalt de eindtitels.

Walker «Twee van hen zijn tijdens de opnames
overleden. Een enorme klap was dat, en toch zoomt de camera niet in op het
verdriet van de achterblijvende koorleden. Ik háát het als een film me aan het
huilen probeert te krijgen met gesnotter. In plaats daarvan toon ik hoe Patsy na de dood van Joe 'Nothing Compares 2U'
van Sinéad O'Connor zingt. Een mooiere grafrede had
Joe zich niet kunnen wensen.»

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234