Young Marble Giants - Colossal Youth

Het minste dat je over Kurt Cobain kan zeggen, is dat hij smaak had. In het lijstje met zijn tien favoriete platen, dat hij in 1992 prijsgaf aan Melody Maker, staan niet alleen de beste Pixies-, Wipers- en Vaselines-cd's, maar ook 'Colossal Youth' van de Young Marble Giants uit 1980. En die plaat is nu heruitgebracht.

Wat Cobain zo aansprak in het trio uit Cardiff is geen groot raadsel. Alison Statton (zang, toen 21) en de broers Phil (bas, 19) en Stuart Moxham (songschrijver, gitarist, 25) hadden het lef om in volle nasleep van de punk een extreem stille, ingetogen plaat vol scherpe contrasten op te nemen. Statton zong koel en achteloos over alledaagse emoties - hartzeer, onrust, verveling: 'Trying to cakewalk but it's too boring / Coming to life at four in the morning / You think you're alive / But then you're just yawning' (uit 'Cakewalking'). Het getiktak van de drumcomputer steekt fel af tegen het warme do-it-yourself -geluid (de vijftien tracks werden in amper vijf dagen opgenomen en afgemixt). In het dromerige 'N.I.T.A.' en het spooky Sinksenfoor-by-night-instrumentaaltje 'Wind in the Rigging' bespeelt Stuart zijn goedkope orgeltje alsof hij gedachteloos in de verte staat te staren. Songs starten en eindigen abrupt, de bas klinkt stiekem funky, de gitaar spuwt afgemeten, korte frases uit, en de ritmes understated noemen is een understatement. 'Constantly Changing' bezwijkt nét niet onder de ingehouden spanning. Het scherpe 'Include Me Out' en 'Music for Evenings' kregen venijnige, afgekloven rockriffjes mee, en in de dreigende, afwachtende gitaren van 'Credit in the Straight World' (ooit op de te-coveren-lijst van Nirvana) zitten de kiemen van Fugazi's 'Waiting Room'. De witregels blijken net zo belangrijk als de woorden of de akkoorden zelf: ze maken van 'Searching for Mr. Right' en 'Brand-New-Life' regelrechte undergroundklassiekers.

Mocht u ons vanavond dwingen tien platen te kiezen waarmee we het komende decennium in ons uppie op een onbewoond eiland zouden moeten doorbrengen, dan ging 'Colossal Youth' resoluut mee de koffer in. We zouden 'm opleggen wanneer we behoefte hadden aan grijs; wanneer we heimwee hadden naar zondagmiddagen in piepkleine voorkamertjes, met posters van Nico en Devo aan de muur, thee uit een fluitketel, en een plank vol boeken die we af en toe eens liefdevol over de rug konden strelen, om dan maar weer naar het raam te lopen en wat naar de druilerige regen te staren. Het gevoel van The Softies en de vroege Belle & Sebastian, zeg maar, maar nergens klinkt het zo uitgepuurd als in YMG's minimalistische art-pop.

Dat het bij deze éne plaat zou blijven, lag voor de hand: op 'Colossal Youth' staat geen noot te veel, de meeste songs halen niet eens de drie minuten. Less is hier niet zozeer more dan wel precies voldoende: een perfect, op zichzelf staand universumpje, waarin alles al gezegd is. 'Colossal Youth' klinkt alsof het buiten de tijd staat, en dat zal over vijftig of honderd jaar nog precies zo zijn.

Consumenteninfo: deze re-release bevat een extra cd met de 'Testcard E.P.' - zes tracks geïnspireerd op testbeeldgeluid - de geweldige single 'Final Day', een compilatietrack en de integrale cd 'Salad Days' met outtakes, demo's en onuitgegeven werk uit 1979: samen 26 extra redenen om nú naar de platenwinkel te spurten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234