Youri Tielemans, goudhaantje van Anderlecht: 'Ik sta veel liever op een voetbalveld dan in een discotheek'

Blijft-ie of blijft-ie niet? Het wordt komende zomer de vraag van vele miljoenen, maar Youri Tielemans (19) laat er zijn slaap niet voor – daar zorgt zeer binnenkort iemand anders wel voor, want zijn vriendin is hoogzwanger. Donderdag speelt hij mogelijk zijn laatste Europese thuisduel met Anderlecht tegen Zenit Sint-Petersburg, daarna volgt een slopende titelstrijd.

'Het zou dit jaar weleens prijs kunnen zijn'

HUMO Je bent ondertussen bezig aan je vierde volledige seizoen bij de hoofdmacht van Anderlecht. Straf, voor iemand die nog 20 moet worden.

Youri Tielemans «Zoiets gebeurt niet vaak, maar ik heb er heel hard voor gewerkt. Toen ik in de ploeg kwam, was er op mijn positie niet veel keuze. Doordat Sacha Kljestan geblesseerd uitviel, kwam ik al op de eerste speeldag van de bank. Dat was een beetje geluk, ja, maar anderzijds vond ik het normaal dat ik mijn kans kreeg. Ik voelde dat ik het niveau aankon in oefenwedstrijden en op training, waarom dan niet in een echte wedstrijd? Meneer Kindermans (technisch directeur jeugd van Anderlecht, red.) had zelf gezegd dat ze me in de jeugdopleiding niets meer konden bijbrengen. Pas achteraf besef je: eigenlijk is dat niet normaal (lacht).»

HUMO Hij noemde je ‘onze nieuwe Kompany’.

Tielemans «Die eerste week stond ik op de voorpagina van alle kranten. Dan moet je proberen met beide benen op de grond te blijven. Niet evident, zeker niet als je nog zo jong bent. Gelukkig heb ik altijd de juiste mensen rond mij gehad. Ze zeiden nooit: ‘Jij bent de beste, doe voort zoals je bezig bent.’ Wel: ‘Dát en dát moet beter.’»

HUMO Je vond jezelf als 16-jarige anders wel klaar voor het grote werk.

Tielemans «Ja, maar ik voelde me niet de beste. Vandaag nog altijd niet, trouwens. Zo steek ik niet in mekaar. Het belangrijkste is dat ik mijn best doe en goed speel. Mijn leeftijd speelt daarbij geen rol. Dat ik de jongste Belg ooit in de Champions League ben, vervult me wel met trots, maar belangrijk is het niet.»

HUMO Je komt zelfverzekerd over. Ben je het ook?

Tielemans «Soms wel, soms wat minder. Ik heb vertrouwen in mezelf. Volgens mij zie je dat ook op het veld: ik durf mijn mond open te doen als het moet. Voor het overige ben ik vooral een kalme jongen. Maar geen twijfelaar, nee: als je twijfelt, komt het niet meer goed.»

HUMO De grens tussen zelfverzekerdheid en arrogantie is flinterdun.

Tielemans «Zeker. Zoals ik al zei: ik hou mijn benen op de grond. Maar soms móét je zelfverzekerd zijn, zeker in het voetbal. Vaak neem je een beslissing in een fractie van een seconde. Als het niet de juiste beslissing is, moet je ook de schouders hebben om te incasseren.»

HUMO Die schouders had je al snel nodig. John van den Brom, destijds je trainer, hield je verantwoordelijk voor een paar tegendoelpunten en zette je uit de ploeg.

Tielemans «Dat was een moeilijk moment, ja. Op training liep het lekker en ik werkte hard in de fitnesszaal, maar op het veld waren er een paar tegengoals voor mijn rekening. Iedereen maakt fouten, ook iemand van 30, maar als je zo jong debuteert, wordt er meteen veel van je verwacht. Je hebt veel minder recht op fouten. Bovendien is het makkelijker een jonge gast in de tribune te zetten dan een oudere speler. Maar goed, het was de beslissing van de trainer en ook al begreep ik ze niet, ik moest ze accepteren. Twee weken later werd Van den Brom ontslagen. Dat heeft zeker een rol gespeeld in mijn verdere ontwikkeling: Besnik Hasi nam het daarna over en hij maakte van mij meteen weer een titularis. En na goede play-offs zijn we toch nog kampioen geworden (in 2014, red.).»

HUMO De twee seizoenen erna won Anderlecht geen platte prijs. Over jou werd gezegd dat je ter plaatse trappelde.

Tielemans «Mijn debuutjaar was goed. Mijn tweede jaar ook nog, maar dat verliep in stilte. Vorig seizoen was in mijn ogen het minste. Een dipje: laat ik het daarop houden. Zoiets gebeurt, maar ik ben altijd op mijn kwaliteiten blijven vertrouwen. Tijdens de play-offs ben ik weer uit die dip geraakt.»

HUMO En je huidige seizoen?

Tielemans «Ik ben zeer goed begonnen, en daarna heb ik geprobeerd een constante in mijn spel aan te houden. Dat lukt vrij aardig.»

'Als je zo jong debuteert, wordt er meteen veel van je verwacht. Je hebt veel minder recht op fouten'

HUMO René Weiler is een harde coach.

Tielemans «Maar hij is ook rechtvaardig. Ik heb geen probleem met hem: zijn beslissingen zijn bijna allemaal terecht. Hij lag onder vuur in de media toen de resultaten wat minder waren. Er werd geschreven dat hij iets tegen mij zou hebben gezegd – dat ik te veel met de rug naar het doel van de tegenstander speelde – maar daar weet ik niets van. Ik ga ervan uit dat ik het goed doe (lacht).»

HUMO Het beste bewijs: Roberto Martínez haalde je bij de Rode Duivels. Hij is gek op jou.

Tielemans (lacht) «Ik denk dat ik goed genoeg was om hem gek te maken. Nee, even serieus: ik héb dit seizoen ook goed gespeeld. En toen ik bij de nationale selectie kwam, heb ik laten zien dat ik kan inspringen als het nodig is.»

'Als je zo jong debuteert, wordt er meteen veel van je verwacht. Je hebt veel minder recht op fouten'

HUMO Nadat jullie met Anderlecht begin oktober met 0-1 gingen winnen op Standard, nam hij je erbij voor de interlands tegen Bosnië-Herzegovina en Gibraltar. Was je verrast?

Tielemans «Op dat moment wel, ja. We stonden voor twee belangrijke EK-kwalificatiewedstrijden met de U21. Op de eerste dag spraken de nieuwe bondscoach en technisch directeur Chris Van Puyvelde ons toe over het belang van die kwalificatie: het was tien jaar geleden dat België zich nog had geplaatst. Na dat gesprek nam de bondscoach mij apart. Hij zei me dat ik in de A-ploeg zou komen omdat er een paar geblesseerden waren. Op dat moment was het nog niet duidelijk of ik met de U21 zou spelen of niet. Uiteindelijk ben ik bij de A-ploeg gebleven.

»Eigenlijk was het mijn tweede eerste keer: onder Marc Wilmots was ik er in 2015 al eens bij geweest in Bordeaux, voor een oefenduel tegen Frankrijk, en daarna voor het kwalificatieduel tegen Wales. Ik zat twee keer op de bank, maar ik ben toen niet ingevallen.»

HUMO Tegen Nederland en Estland in november was je er opnieuw bij en kreeg je je eerste speelminuten. Heeft Martínez je uitgelegd waarom hij jou absoluut wil?

Tielemans «Hij heeft me vooral uitgelegd wat hij van mij verwacht: dat ik nóg meer bij het spel betrokken ben, nóg meer aan de bal kom. Dat ik soms, zonder dat ik me daarvan bewust ben, van de bal wegloop om ruimte te maken voor anderen. Terwijl hij vindt: ‘Ga zélf naar de bal. Eis hem nóg meer op.’»

HUMO Waarin moet je zelf nog beter worden?

Tielemans «Ik zou nog meer moeten kunnen lopen. Met mijn statistieken gaat het wel al de goede kant op. Dit seizoen is mijn meest productieve: ik heb nu al meer gescoord dan de voorbije jaren.»

HUMO Ook opvallend: je bent nooit geblesseerd.

Tielemans (klopt af op tafel) «Ik probeer me zo goed mogelijk te verzorgen. Ik heb weleens een enkelblessure gehad, maar spierblessures? Nee, dat niet. Ook bij de jeugd had ik er vrijwel nooit last van. En als ik al eens een blessure opliep, genas die altijd snel. Ik heb een vrij sterk lichaam, dankzij de judolessen uit mijn jeugd. Daar heb ik mijn lichaam optimaal leren gebruiken. Vooral in de duels komt me dat van pas. Hoe ik mijn voeten moet zetten, hoe ik moet vallen: details, maar wel belangrijke details.»

HUMO Je deed aan judo, je voetbalde én je speelde basketbal. Hoe combineerde je dat allemaal?

Tielemans «Daarvoor moet ik m’n ouders danken. Zij brachten me overal naartoe. En altijd op tijd (lacht).

»Judo was mijn eerste sport. Mijn ouders hadden een vrij bekende club in Molenbeek. Ze huurden een zaal, legden er matten en gaven les. Zo zijn mijn zus en ik erin gerold: we waren er altijd bij. Aan de Europese en Belgische kampioenschappen heb ik nooit deelgenomen omdat die vaak plaatsvonden op zaterdagmiddag, en dan voetbalde ik. Maar mijn zus is wel Belgisch kampioene geweest.

»Soms gaf ik samen met m’n ouders ook les. Dat ben ik blijven doen tot ik mijn eerste profcontract kreeg bij Anderlecht. Toen moest ik wel stoppen.»

'Weiler is hard, maar rechtvaardig. Zijn beslissingen zijn bijna allemaal terecht.'

HUMO Training krijgen van je beide ouders: da’s bijzonder.

Tielemans «Ik heb het altijd normaal gevonden. Op de mat beschouwde ik hen niet als mijn ouders, maar als mijn trainers.»

HUMO Ze hebben allebei een zwarte gordel, jij een blauwe. Krijg je ze al tegen de mat?

Tielemans (schatert het uit) «Zij zijn ondertussen wat ouder geworden: het zou abnormaal zijn als ik niet won, zelfs al heb ik vier jaar niet meer gejudood. Die zwarte gordel móét je hebben om training te mogen geven. Hij zegt vooral iets over de technieken waarover je examen hebt afgelegd.»

HUMO Iemand die iets slechts in de zin heeft met jou, kijkt toch maar beter uit.

Tielemans (lacht) «Dan heb je niet veel aan judo. Op straat kun je maar beter een goede bokser zijn. Judo leert je jezelf te verdedigen, niet om aan te vallen.»

HUMO Wanneer kwam het voetbal op het voorplan?

Tielemans «Eigenlijk was ik altijd en overal basketbal aan het spelen. Thuis in de tuin stond een ring, geen voetbaldoel. Ik was 4 toen ik bij een club ging en ik heb daar gespeeld tot mijn 8ste. Niet zo lang dus: het voetbal nam steeds meer plaats in.»

HUMO Je ouders sloten je aan bij Anderlecht. Waarom?

Tielemans «Sint-Pieters-Leeuw, waar we woonden, is vlakbij. Als kleuter ging ik naar De Groene School, recht tegenover het trainingscentrum van Anderlecht. In mijn klas zat Nathan de Medina, een goede vriend die nu bij Oud-Heverlee Leuven speelt. Hij was al aangesloten bij Anderlecht en vroeg me of ik mee wilde. Dat mocht van mijn ouders. Ik deed mee aan een test en slaagde ervoor. Pas achteraf begon ik te beseffen wat voor een grote club Anderlecht is. Ik begreep dat ik er meer zou kunnen bereiken dan in het judo of het basketbal.»

'Martínez vindt dat ik de bal nóg meer moet opeisen in plaats van ruimte te maken voor anderen.'


Volley zoals Zidane

HUMO Wat is je vroegste voetbalherinnering?

Tielemans «De volley van Zinédine Zidane in de Champions Leaguefinale tegen AC Milan, in 2002.»

HUMO Was dat niet tegen Bayer Leverkusen?

Tielemans «Euh, ja, Leverkusen. Waarom zeg ik dat nu? Dezelfde clubkleuren waarschijnlijk. Ik zat voor de televisie toen een fragment uit die wedstrijd voorbijkwam. ‘Wauw,’ dacht ik, ‘dat probeer ik ook!’ ’t Is niet gelukt (lacht). Mijn eerste WK dat ik tot het einde heb gevolgd op tv, was dat van 2006 in Duitsland, het laatste toernooi van Zidane.»

HUMO Met de beruchte kopstoot in de finale tegen Italië, waarna hij werd uitgesloten.

Tielemans «Tja… (zwijgt) In mijn ogen is hij de beste voetballer aller tijden. Die uitsluiting raakte mij diep omdat hij na dat WK is gestopt, zowel als speler van Real Madrid als van de Franse nationale ploeg. Ik weet nog dat ik dacht: ‘Waarom moet het zo eindigen?’ Het jammere is dat iedereen door die kopstoot bijna is vergeten hoe goed hij wel was tijdens dat WK, vooral in de wedstrijd tegen Brazilië. Je zag alléén maar Zidane – allee, ik toch. Ik zal niet beweren dat hij het allemaal alleen deed: zijn ploegmaats hebben ongelofelijk hard voor hem gelopen. Maar dat zou ik ook doen als iemand in mijn ploeg zó goed is: lopen en zwijgen.»

HUMO Hing er een poster van hem in je kamer?

Tielemans «Nee, er hebben nooit posters in mijn kamer gehangen. Geen idee waarom. Misschien hadden we geen punaises thuis? (schaterlacht)»

HUMO Je hele jeugd draaide om sport.

Tielemans «Altijd. Mijn vader was leraar lichamelijke opvoeding, maar daar herinner ik me niet veel van. Hij werd daarna schooldirecteur en zo heb ik hem altijd gekend. Mijn ma is lerares plastische opvoeding – schilderen en zo – in dezelfde school. Daar hebben ze elkaar leren kennen.»

HUMO Heb je iets van haar artistieke talent geërfd?

Tielemans «Helemaal niet. Spijtig, want ze tekent zeer goed. Er hing vroeger bij ons thuis wel werk van haar op. Mijn ma wist van aanpakken: thuis was zij het die de muren verfde.»

HUMO Twee leerkrachten als ouders, daar hoeft geen tekeningetje bij: school was belangrijk thuis.

Tielemans «Absoluut. Als ik geen goede punten had, mocht ik niet gaan voetballen. Maar erg vaak is dat niet voorgevallen. Eén keer maar, denk ik.»

HUMO Ging je graag naar school?

Tielemans «Er waren wel een paar vakken die ik heel graag deed, vooral LO (schaterlacht). Ik had veel vrienden in de klas: daarom was ik er graag. Natuurlijk wist ik toen nog niet dat ik profvoetballer zou worden. Het was een droom, zoals iedereen er wel één heeft. Maar naarmate ik ouder werd, begon ik beter te beseffen dat die carrière er misschien toch in zat. Dus hoe sneller ik mijn diploma had, hoe sneller ik me helemaal op het voetbal kon focussen.»

'Ik heb veel te danken aan de judolessen uit mijn jeugd: hoe ik mijn voeten moet zetten, hoe ik moet vallen'

HUMO Toen je op je 16de verjaardag je eerste contract tekende bij Anderlecht, had je nog twee jaar school voor de boeg.

Tielemans «Twee móéilijke jaren. Maar ik heb veel steun gekregen, zowel van mijn begeleider Peter Smeets als van de leerkrachten.»

HUMO Klopt het dat je moeder toen tegen Van den Brom is gaan zeggen dat de school op de eerste plaats kwam?

Tielemans «Niet tegen Van den Brom, want ze heeft hem nooit ontmoet. Tegen meneer Van Holsbeeck (de sportief manager van Anderlecht, red.) heeft ze dat wel gezegd, tijdens een etentje met haar en mijn pa. Meneer Van Holsbeeck wilde hun uitleggen wat ze met mij van plan waren. Maar het maakte voor haar niet uit of ik profvoetballer was of niet. ‘Eerst school, daarna doe je wat je wil,’ zei ze me.»

HUMO Van je ma kon je niet winnen.

Tielemans «Niemand kan van zijn ma winnen! Ik kan het heel goed vinden met mijn ouders. Natuurlijk heb ik moeilijke momenten gekend, zoals iedereen: dat is normaal. Maar ik voel dat ik veel sneller dan anderen volwassen ben geworden. Door al vroeg te moeten omgaan met kritiek, maar ook door met oudere kerels de kleedkamer te delen. Ze hadden niet alleen een andere mentaliteit, maar vaak ook kinderen. Zo word je zelf rijper.»

HUMO Heb je iets gemist?

Tielemans «Nee, absoluut niet. Ik heb voor dit leven gekozen: ik sta veel liever op een voetbalveld dan in een discotheek.»


Romelu en co.

HUMO In 2010 – jij was 13 – liep op Eén de docureeks ‘De school van Lukaku’, waarin we zagen hoe het aanstormende talent Romelu Lukaku school en topvoetbal combineerde.

Tielemans «Dat was op het Sint-Guido-Instituut. Ik zat toen op een andere school, maar later ben ik ook naar ginder verhuisd.

»Je zat met twee, drie voetballers in zo’n klas en dat schiep een band. Door je andere medeleerlingen werd je weleens raar bekeken, omdat je af en toe een les miste. Wij haalden die achteraf wel in, maar dat begrepen zij niet altijd.»

HUMO Keek je op naar Romelu?

Tielemans «Hij was een voorbeeld. In het oude trainingscentrum van Anderlecht in Neerpede was er een gang waar alle kleedkamers van de jeugd op uitkwamen. Daar zagen we elkaar, heel kort, maar genoeg om te weten wie de ander was. Op dat moment realiseer je je nog niet: het kan mij ook overkomen. Maar drie jaar later was het mijn beurt.»

HUMO Hoeveel Brusselaar schuilt er in jou?

Tielemans «Ik liep school in het Sint-Jan Berchmanscollege, midden in de stad. Mijn ouders gaven les in de Franstalige school aan de overkant, waar mijn vader nu directeur is en mijn ma nog altijd lerares. Elke ochtend zetten ze mij en mijn zus af, en ’s avonds gingen we met het openbaar vervoer terug naar huis. Ik zat in het vierde leerjaar en mijn zus was drie jaar ouder, maar we waren behoorlijk zelfstandig. Als kleine jongen was ik al vrij stevig gebouwd: ik heb nooit echt nare ervaringen gehad in de metro.»

HUMO Je mama is Congolese, maar ze werd in Brussel geboren.

Tielemans «Ze is hier geboren, maar als klein meisje meteen weer naar Congo vertrokken, waar ze ook is opgevoed. Later is ze naar België teruggekeerd om haar studie voort te zetten. Haar vader is inmiddels gestorven, maar wat er van mijn oma is geworden, weet ik niet.»

'Een kind vraagt aandacht, dat weet ik, maar die kleine zal zelf toch ook af en toe rust nodig hebben, zeker?'

HUMO Houden je Congolese roots je bezig?

Tielemans «Tuurlijk. Ik vóél me ook een beetje een Congolees. Wegens mijn huidskleur, maar ook omdat ik bij Anderlecht met Congolese vrienden ben opgegroeid. Toen ik klein was, stelde ik vaak vragen over Congo aan mijn ma, maar ik heb nooit de drang gevoeld om naar daar te gaan. Ik ken er niemand, en mijn mama heeft er ook geen familie meer.»

HUMO Nooit problemen ondervonden vanwege je huidskleur?

Tielemans «Nee. Ook niet op het voetbalveld. Racisme is vreselijk, maar wij maken deel uit van een nieuwe generatie: iedereen weet ondertussen dat er verschillende kleuren zijn.»

HUMO Kort na de aanslagen in Brussel bracht je een bezoek aan een gemeenschapshuis in Molenbeek. Waarom deed je dat?

Tielemans «Ik ben peter van de Constant Vanden Stock Foundation (een initiatief waarmee Anderlecht goede doelen steunt, red.). Daar hebben ze het initiatief genomen om de jongeren van Molenbeek een hart onder de riem te steken. We wilden benadrukken dat zij de toekomst van Brussel en België zijn. Er heerste kort na de aanslagen erg veel racisme, terwijl er in Molenbeek ook mooie dingen gebeuren. Dat wilden we in de verf zetten.»

HUMO Had je vrienden of familie onder de slachtoffers?

Tielemans «Nee, maar het heeft me erg aangegrepen. De dag ervoor was ik op precies hetzelfde tijdstip in de luchthaven – we vlogen met de nationale U21 naar Malta – en Peter, mijn begeleider, is er alleen maar aan ontsnapt omdat hij die bewuste ochtend te laat was.»

'Racisme is vreselijk, maar wij maken deel uit van een nieuwe generatie: iedereen weet intussen dat er verschillende kleuren zijn.'


Weer kampioen

HUMO Hoe ziet je nabije toekomst eruit?

Tielemans «Ik bekijk het van dag tot dag. Ik weet nog niet of ik bij Anderlecht blijf of vertrek. Er is natuurlijk interesse, maar er moeten ook concrete voorstellen komen, én de club heeft een prijs in haar hoofd.»

HUMO Ben je het ermee eens dat je volgende zomer aan een nieuwe stap in je carrière toe bent?

Tielemans «Ik hoop het. Ik heb natuurlijk ambitie, dat steek ik niet weg. Ik probeer elke dag beter te worden, om hogerop te raken. Meer kan ik nu niet zeggen: het seizoen duurt nog lang. Daarna zal ik zelf wel aanvoelen of ik klaar ben voor een nieuwe stap of niet. Als ik me nog niet klaar voel, dan blijf ik. Ik heb nog tijd.»

HUMO Misschien wordt het Europa Leagueduel tegen Zenit Sint-Petersburg je laatste Europese wedstrijd met Anderlecht in het Vanden Stockstadion.

Tielemans «Denk je? Ik hoop van niet. Maar het zou kunnen: Zenit is een erg goede ploeg, met veel ervaring.»

HUMO Als je straks geen landskampioen wordt met Anderlecht, vertrek je met één prijs in vier jaar tijd. Da’s pover.

Tielemans «Ik vóél dat het dit jaar weleens zou kunnen gebeuren. We werken er elke dag hard voor. We hebben één kans op de zes, toch?»

HUMO Uitgerekend in de play-offs moet je vriendin bevallen van jullie eerste kindje.

Tielemans «Ze bevalt normaal gezien begin maart, een paar weken vóór de play-offs. Bovendien is mijn privéleven redelijk georganiseerd. Ik zal er klaar voor zijn.»

HUMO Ben je niet bang dat het prille vaderschap je focus zal verstoren?

Tielemans «Helemaal niet. Ik kan goed het onderscheid maken tussen mijn privéleven en het voetbal. Ik weet: zodra ik op het veld sta, moet ik aan niets anders denken. En thuis denk ik aan mijn familie. Een kind vraagt aandacht, dat weet ik, maar die kleine zal zelf toch ook af en toe rust nodig hebben, zeker? (lacht)»

HUMO Heb je altijd al een jonge papa willen zijn?

Tielemans «Daar ben ik nooit bewust mee bezig geweest, maar het is nu zo gelopen: ik vind het wel tof. Mijn vriendin en ik zijn ondertussen vrij lang samen: we voelden dat we er klaar voor waren (lacht).»

HUMO Zoals je je ooit klaar voelde voor de A-kern.

Tielemans «Voilà. Misschien ben ik nu een beetje te zelfverzekerd: je weet nooit wat er allemaal op je afkomt met een kindje. Maar ik denk dat het wel goed komt. Ik hoop het alleszins.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234