null Beeld

Youth Lagoon - Wondrous Bughouse

In het kippenvel dat zich dezer dagen op regelmatige basis op onze kuiten aftekent, vallen braillegewijs wonderlijke boeken te lezen. Iets Dickens-achtig, wellicht: zich verslikken in tristesse, maar mét happy end. De verantwoordelijkheid wordt opgeëist door Youth Lagoon, dat met ‘Wondrous Bughouse’ net zijn tweede en totnogtoe beste langspeler heeft afgeleverd.

Frederick Vandromme

Schrijf op: Youth Lagoon is een ontdekking. Eén waarvoor u zich niet veel moeite hoeft te getroosten: ‘Wondrous Bughouse’ doet namelijk niet moeilijk, het is geen groeiplaat, het lokt je niet binnen met dure beloftes. De songs zijn zweverig, ijl en kwetsbaar, de productie doeltreffend, to the point en kloekborstig: een combinatie waar verwondering én daadkracht uit spreekt. Breekbaar, maar niet te bang om met blote knieën op het asfalt te ravotten.

U zult het eerst verdwalen in ‘Mute’, dat aanvankelijk vaagweg bekend voorkomt en vanaf circa anderhalve minuut zo mooi wordt dat uw aambeien ervan gaan kloppen. Het is de beste song van de plaat en meteen ook één van de beste van het jaar. ‘Dropla’ is de single, een lijzige maar feilloze oefening in dromerige nineties-cool. Klinkt onschuldig maar mept hard door.

En we haasten ons van de ene song naar de andere: ‘Attic Doctor’ is springerige spielerei maar blijft bij, en ‘The Bath’ laat horen hoe Sigur Rós zou klinken als ze niet in IJsland woonden maar gewoon in Idaho, zoals u en wij. Er zijn korte dipjes: ‘Sleep Paralysis’ is mooi maar wat stuurloos, opener ‘Through Mind and Back’ schept sfeer, maar is geen echte song - al dienen beide in de praktijk vooral als rustmoment in afwachting van het volgende hoogtepunt.

Dan het biografische hoofdstuk: Youth Lagoon klinkt als het product van vijf op acid rondtollende anciens maar blijkt het pseudoniem van slechts één man: Trevor Powers. Die mens moet nog 24 worden, ziet eruit alsof hij in de zomer als augurkenplukker aan de kost komt, maar staat nu al voor een tweesprong: hierna kan hij eigenlijk alleen nog maar teleurstellen óf een hele grote worden. Aan wiens hol heeft ú de voorbije winter weer zitten krabben?

Soms is het simpel: iedereen die in groepen als Flaming Lips, Deerhunter, Tame Impala, Grandaddy, Beach House, Arcade Fire en/of de oude Mercury Rev ooit een tussen de toonladders verstopte zielsverwant vermoedde, al wie ooit schreiend ten hemel zwoer voortaan enkel nog naar muziek te luisteren als die de kracht bezat zijn of haar leven van richting te veranderen – al die mensen mogen zich ‘Wondrous Bughouse’ blind aanschaffen.

We wonen binnen spuugafstand van de Leuvense Vismarkt en hebben altijd kleingeld in onze broekzakken zitten: kom ons opzoeken wanneer u uw kluiten terugwil. Youth Lagoon is een ontdekking. Nu nog wel. Herinner u het moment dat u Arcade Fire voor het eerst hoorde en u met gebalde vuisten dacht: ‘Later wordt dit een grote groep.’ Dit is weer zo’n moment. Nu. Soms is straks te laat.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234