null Beeld

Yves Petry wint de Libris Literatuur Prijs

Yves Petry heeft maandag de Libris Literatuur Prijs gewonnen met zijn roman 'De maagd Marino'. Aan de prijs is een bedrag van 50.000 euro verbonden. De jury noemde het boek 'een trefzeker, intrigerend meesterwerk'. In augustus vorig jaar sprak Humo met Petry over zijn meesterwerk. Dat interview kunt u hier lezen.

Tom Pardoen

Verschenen in Humo 3652/35 op 31 augustus 2010.

''Het schijnt niet zo smakelijk te zijn, een penis''
'De maagd Marino': Yves Petry schreef een boek over de kannibaal van Rotenburg

'Het dolle gerucht dat Marino die penis zou hebben gebakken en opgegeten, moet hier nadrukkelijk worden ontkracht. In wat voor een ziek brein die fantasie ook mag zijn opgekomen, het was alleszins niet dat van Marino. Hij heeft het ding later gewoon bij de rest in het graf gelegd, zoals later trouwens door de forensische experts is bevestigd.'

In zijn vijfde roman 'De Maagd Marino' doet Yves Petry kond van een lugubere folie à deux, een morbide-amoureus verbond tussen het titelpersonage en een depressieve literatuurdocent met een slome death wish. Petry vond zijn inspiratie bij het waargebeurde verhaal van Armin Meiwes - nom de plume: Armin Menschenfresser of 'de kannibaal van Rotenburg'.

Die deed zich in 2001 in een geïmproviseerde martelkamer te goed aan de eigenhandig geamputeerde penis van zijn minnaar van één nacht, Bernd Jürgen Brandes. Saillant detail: Brandes had zichzelf vrijwillig aangediend bij Meiwes.

Yves Petry «Toen ik in de krant las over Meiwes - dat moet begin jaren 2000 geweest zijn - heeft me dat erg aangegrepen. Iedereen, veronderstel ik: wie ik ook spreek, allemaal herinneren ze zich de zaak-Meiwes. Kannibalisme is sowieso spektakel, maar wat dit geval zo uniek maakt is de vrijwilligheid van het slachtoffer.

»Dat Meiwes en zijn slachtoffer samen de geamputeerde penis hebben opgegeten, maakt dit verhaal mogelijk nog bijzonderder. Het slachtoffer was dan wel lichtjes verdoofd met pillen en alcohol: hij bleef de hele tijd bij bewustzijn.»

HUMO In uw verhaal gaat het anders. Het enige stukje vlees waar Marino zich te goed aan doet, is een nootje uit de achterbil van Bruno Klaus.

Petry «Omdat de penis me absoluut niet het smakelijkste stukje mensenvlees lijkt, Meiwes heeft dat achteraf naar het schijnt ook bevestigd.

»Mijn boek is héél losjes gebaseerd op het verhaal van Meiwes, het is eigenlijk alleen maar het uitgangspunt. Op de enkele krantenstukjes die ik gelezen heb na weet ik zelfs niet wat er écht gebeurd is. Te veel feitenkennis staat de verbeelding in de weg, en die verbeelding is nodig om literair véél indringender te kunnen schrijven.»

HUMO Ben je dan niet nieuwsgierig naar wat er zich heeft afgespeeld in de kelder en het hoofd van Armin Meiwes?

Petry «Niet eens, nee. Ik denk dat die mensen minder te vertellen hebben over wat zij hebben meegemaakt dan ík in mijn boek. Het slachtoffer zal sowieso niet veel meer vertellen en het zou me niet verbazen dat Armin Meiwes zelf nog altijd niet goed weet wat hij gedaan heeft.»

HUMO Het echte hoofdpersonage in je boek is het slachtoffer: Bruno Klaus, een docent literatuurwetenschappen die in een suïcidale depressie verzeilt. Ze beginnen een destructieve romance die zal ontaarden in de gruwelijke climax.

Petry «Bij Marino merk ik vluchtige gelijkenissen met mezelf, maar ik herken mezelf uiteraard veel meer in Bruno Klaus: hij is literatuurdocent, ik ben literator. We zijn alletwee taalgericht, lezen stapels boeken, zijn af en toe teleurgesteld maar hebben niettemin een duidelijk beeld van wat literatuur kan betekenen voor mens en maatschappij.»

HUMO Al geeft Bruno er wel gedesillusioneerd de brui aan.

Petry (knikt) «Hij stopt met zijn job, hij heeft er genoeg van om de literatuur te propageren. Die degout overvalt mij ook wel 's, ja. Tijdens het schrijven, maar ook na het schrijven en voor ik eraan moet beginnen (lachje).

»Ik heb tweeënhalf jaar aan dit boek gewerkt, periodes van begeestering en momenten van wanhoop wisselen mekaar dan af. Soms denk je inderdaad: 'Ik geef er de brui aan.' En goed betalen doet het ook al niet.»

HUMO Nadat Bruno Klaus zijn job als literatuurdocent heeft opgegeven, smijt hij zich op een nieuwe obsessie: internetporno. Een thema dat ook al opdook in 'Via Capello 23' van Christiaan Weijts.

Petry «Het internet biedt een brede keuze aan euhm... specialisaties die de slaapkamer níét biedt. En dat heeft verregaande gevolgen op de levens van mensen, mensen worden veeleisend. Mannen zijn er ook veel meer mee bezig dan vrouwen, dat maakt het nog problematischer.

»Ik vond die pornoverslaving goed passen bij Bruno Klaus' depressie. Ze gaan - niet altijd, maar wel vaak - hand in hand. Internetporno is afstandelijk, je moet er geen gevoelens in investeren en je moet er de deur niet voor uit.»

Yves Petry over 'De Maagd Marino' (2)

HUMO Halverwege het boekt duikt ene Rik Groot op in het verhaal, een collega van Bruno Klaus en zijn laatste échte vriend. U zet Groot neer als een soort nar die te pas en te onpas opduikt in 'de stomste televisiespelletjes', waar hij een 'hoog debiet aan flauwiteiten' produceert, maar tegelijk 'schalks, erudiet en gevat' is en een intellectueel die neergedaald is uit zijn ivoren toren.

Petry «Een commerciële zet (lacht). Nee, ik vind Rik Torfs een boeiende BV, punt. Ik ken hem niet persoonlijk, het personage Rik Groot is gemodelleerd naar de publieke figuur Rik Torfs. Ik weet niet of hij het boek intussen gelezen heeft, maar hij heeft toegezegd om een feestrede uit te spreken op de boekvoorstelling. Hij zal het dus wel móéten lezen. Ik hoop dat hij het sportief opvat, want het is zeker niet respectloos bedoeld. Ik heb hém de mooiste oneliners in de mond gelegd - en vergeet niet dat hij beschreven wordt door een personage op de rand van een suïcidale depressie.»

HUMO 'De Maagd Marino' schiet nogal spectaculair uit de startblokken, met een huiveringwekkende scène die eigenlijk het eindpunt van het verhaal is: Marino ketent Bruno aan de muur vast en ontmant hem - haast achteloos - met een driehoekig keukenmes. Heeft het je veel moeite gekost om die scène te schrijven?

null Beeld

Petry «Nee, dat ging zelfs redelijk vlot. Maar wel pas nadat ik besloten had om dader én slachtoffer in de derde persoon te beschrijven. Een ingreep van het laatste moment: in eerste instantie werden de gebeurtenissen verteld vanuit het perspectief van Bruno, die tegen de muur vastgeketend hing. Maar hoe beschrijf je een slachtpartij vanuit het standpunt van degene die afgeslacht wordt? Ik had twee opties: ofwel liet ik die scène wegvallen - wat ik bijzonder jammer gevonden zou hebben - ofwel paste ik het vertelperspectief aan.»


HUMO Volgens je uitgeverij wilde je dit verhaal vertellen 'om het onbegrijpelijke aannemelijk te maken'. Maar de lezer ontdekt niet wat de motieven van je personages zijn: waarom gaan ze over tot zulke extreme daden?

Petry «Dat heb ik bewust in het midden gelaten, omdat er volgens mij geen 'waarom' ís. Dat is de reden dat ik me intuïtief aangetrokken voelde tot dit, euhm, evenement: hier bestaat geen verklaring voor.»


HUMO Maar ben je dan wel in je ambitie geslaagd om het onbegrijpelijke aannemelijk te maken?

Petry «Dat hangt van de lezer af. Ik heb zeker niet gezocht naar gemakkelijke psychologische verklaringen. Iedereen kan zelf invullen wat de symbolische functie van een penis is, waarom iemand een erotisch object zou willen opeten. Het ging me niet zozeer om seks en lust op zich.

»Ik beschouw seks en lust als een taal die ergens over gaat. Maar wáárover? Dat is de vraag. En zelfs al is het een verkeerde vraag, voor mij als schrijver is dat een vruchtbaar uitgangspunt.»

HUMO Vlak voor Bruno Klaus naar Marino stapt om gedood te worden, loopt hij langs bij een boekenwinkel waar hij zich druk maakt over de stapel bestsellers die daar centraal uitgestald staat. Hij koopt een exemplaar en kiepert het de vuilnisbak in. Geef je daar uiting aan een persoonlijke frustratie?

Petry «Frustratie, frustratie... Het is niet altijd prettig om vast te stellen dat er zo onevenredig veel aandacht gaat naar een klein aantal bestsellers, terwijl andere, soms heel goede boeken het met heel wat minder moeten stellen. Ook ín de boekhandel.

»Je begint er als literator aan omdat je de canon hebt gelezen, de grote klassiekers. Maar als je dan zelf even aan de slag bent en je kijkt achterom, blijkt dat je in de showbizz bent beland. Verwarrend, op zijn minst.»


HUMO Het is me bekend dat je je kwaad kan maken over het succes van schrijvers als Herman Brusselmans.

Petry «Kwaad niet, maar als schrijver zou ik zoiets niet willen doen. Dat betekent niet dat ik erop neerkijk: ik léés het gewoon niet. En ik schat mijn talent te hoog in voor dat soort werk. In Vlaanderen klinkt dat algauw pretentieus, ja, ik weet het.»


HUMO Kun je je voorstellen dat je je ooit plooit naar de wetten van de showbizz?

Petry «Zeker. Maar ik zou niet weten hoe.»


HUMO Dit boek is toegankelijker dan je vroegere werk.

Petry «En ook beter, vind ik zelf. Dankzij mijn redacteur heb ik de neiging leren beheersen om alles uit te leggen. Ik durf nu te stoppen na een treffend beeld of een mooie gedachte. De intelligente lezer ontdekt ook graag zelf dingen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234