Zeg maar 'ja' tegen het leven: Yes-man Danny Wallace

Op maandag 5/1 start op Eén de reportagereeks 'Ja Jan': daarin zegt Jan Van Looveren 'ja' op alle voorstellen die z'n richting uitkomen, een ideetje dat gepikt is van de film 'Yes Man', die eigenlijk gebaseerd is op het gelijknamige boek van de Britse komiek Danny Wallace. Humo's Jan Hertoghs sprak in 2005 al met Wallace: herlees het interview hieronder.

Van alle Nederlandse literatuur moet dit toch het boek zijn met de allerkortste titel,' zegt auteur Danny Wallace. En hij kan gelijk hebben, want zijn boek heet kortweg 'JA' met in de ondertitel 'De wonderbaarlijke ervaringen van Danny Wallace na zijn besluit om op alles JA te zeggen.' Het is een amusant maar tamelijk uitgesponnen boek: blijkbaar hebben kroegmaten voorgesteld om er ook wat suffe cafégesprekken in op te nemen en zo te zien heeft Danny Wallace daarop ook "jà" gezegd. Maar verder geen kwaad woord over het opzet van deze 28-jarige Britse schrijver/tv-presentator. De man met het ananashoofd heeft een niet te stuiten drang om zich in allerlei dwaze én menslievende avonturen te storten en dat jaartje ja-zeggen is maar één van zijn vele projecten: hij heeft zopas een eigen koninkrijk gesticht en kan wereldwijd ook rekenen op twaalfduizend 'volgelingen' die elke vrijdag Een Goede Daad verrichten! Humo sprak met een hoogst aimabele mafketel.

Danny Wallace «Ik heb een jaar lang geen nee gezegd. Zelfs tegen die leurende jongelui in de winkelstraten die met zo'n clipboard én een goed doel op je afstevenen heb ik opgewekt ja gezegd. Op die manier heb ik zéker drie walvissen gered én minstens vijf eenzame grootmoedertjes geadopteerd à rato van vijf pond per granny. Die venters keken wel raar op van mijn reactie, want de meeste mensen duiken diep in hun jas als ze die gasten op zich zien afkomen.»

HUMO De bedelaars in Londen zullen ook raar hebben opgekeken. Voor elke handopsteker had je kleingeld klaar en als die pasmunt op was, ging je in een winkel iets kopen om opnieuw munten te hebben voor de bedelaars. Wat trouwens tot je eerste avontuur leidde. Je kocht The Sun met toevallig een kraslot erin en je won 25.000 pond (= 36.650 euro)!

Wallace «Ja, maar dat opperste geluk heeft maar één minuut geduurd. Want in de kleine lettertjes stond dat je MAXIMUM DRIE van de negen vakjes mocht wegkrassen. Dus, mijn eerste drie vakjes waren identiek en gaven me die superwinst, maar omdat je normaal àlle zilveren vakjes wegkrast, ging ik ermee door en dat heeft me die 25.OOO pond doen verliezen, één minuut nadat ik ze gewonnen had! Het was klote van The Sun, die clausule stond er in piepkleine lettertjes, ze was geschreven door een mier!»

HUMO Met dat ja-zeggen ging je ook in op spam-mail. Je bestelde boeken, cursussen, medicamenten, en een stuk of zes nieuwe kredietkaarten waarmee je dan ook weer allerlei zotte uitgaven ging doen. Dat moet handenvol geld gekost hebben. Dat kan je alleen maar doen als je weet dat er een boek aankomt dat allicht geld gaat opbrengen.

Wallace «Dat boek had ik inderdaad in mijn achterhoofd, maar zo ben ik zeker niet begonnen. Ik zat in een lamme, tamme periode van mijn leven en ineens kwam ik op een Londense bus een volslagen vreemde tegen, een Indiër die me zei: "Zeg vaker ja. Want zij die altijd nee zeggen, zullen nooit passie kennen in hun leven. " En dat zinnetje heeft me compleet overrompeld. En zo is alles aan het rollen gegaan, en naarmate ik alsmaar in gekkere situaties verzeilde, sprak die stem in mij: je bent een idioot, Danny, als je hier geen boek van maakt (lacht)

HUMO Soms ben je als een dwaas tewerk gegaan. Je kreeg mails van Nigeriaanse "ministers" en andere oplichters die jou in hun "schatkistoperaties" wilden betrekken, en daar zei je ook ja op. Je stelde een argeloos vertrouwen in die bedriegers.

Wallace «In het boek stel ik mezelf voor als iemand die erin trapt, kwestie van het spannend te houden. Ik wist natuurlijk dat ik met oplichters te maken had, maar door ze op hun terrein te gaan zoeken, kwam ik toch in heel vermakelijke avonturen terecht. Jij als Belg zal weten dat Albert Heijn een Hollandse supermarkt is, maar ik ben die mijnheer Heijn in Amsterdam gaan zoeken omdat ik de superpot van de Skylow International Lottery had gewonnen en hij mij twintig miljoen dollar ging overhandigen. Niet dus. Maar ik heb wel een leuke dag gehad in crazy Amsterdam. Every cloud has a silver lining!»

HUMO Je hebt je ook als kandidaat opgegeven in allerlei competities en audities. Onder andere bij een reclamebureau dat op zoek was naar de "meest Duits uitziende man van Groot-Brittannië". Is dat wat geworden?

Wallace «No! Nein! En achteraf kan je je natuurlijk afvragen, waarom nemen ze niet gewoon een Duitser? Of hebben Engelse reclamebureau's nog altijd schrik dat de moffen steeds met teveel volk ineens afkomen?»

HUMO Je hebt ook een cursus gekocht 'Vlaams in achtentwintig dagen'. Dat zal je me nu moeten laten horen.

Wallace «Ai! Even nadenken... Straks! Bij RTL 5! Oh, is dat Hollands? Sorry, ik heb die cursus maar één dag volgehouden. Maar anderzijds heb ik wél het diploma van verpleegkundige behaald (nadat hij 400 dollar op een rekening gestort had, jh). Dat certificaat van de Universiteit van Rochville, USA, kunnen ze me niet meer afpakken! En ik ben ook een dominee van de Amerikaanse Universele Kerk des Levens. Kosten: 119 dollar. Lach niet, zo'n predikantenbordje achter de voorruit heeft me al parkeerboetes bespaard en ik mag intussen ook zeggen dat ik binnenkort mijn ambt écht ga uitoefenen. In mei 2006 zal ik immers mijn eerste huwelijk inzegenen, iets waarvoor ik gevraagd ben door mijn vriend Wag en zijn verloofde! Voor alle zekerheid kijkt het koppel nu wel de Britse wetgeving na om te zien of mijn inzegening hun huwelijk écht wettigt.»


His Shocking Castagnettes

HUMO Je hebt ook vreselijke ja's gedaan. Als presentator van een tv-programma over alternatieve lifestyles interview je een Zenmeester. Het gesprek is "te kabbelend" en van de regisseur moet je "wat leven in de brouwerij brengen", en dan ga je met een tandenstoker in de arm van die man prikken om te zien of Zenmeesters ten allen tijde kalm en beheerst blijven!

Wallace «Mijn welgemeende excuses! Dat was vreselijk, vreselijk genant! Het was mijn eerste tv-job en ik heb me laten opnaaien in dat milieu, je kent toch hun motto: er moet iéts gebeuren of de mensen zappen weg. Sorry about that. Ik zal het nooit of nooit meer doen. Maar de rotzakken onder mijn vrienden vonden het wel fijn: hé Danny, eindelijk nog eens een mythe doorprikt, en van die zever (grijnst).»

HUMO In het begin van het boek was je een couch potato die nog amper uit zijn tv-zetel kwam. Je had altijd wel een excuus om niet uit te gaan als men het je vroeg, je zei veel meer "nee" dan "ja". In dat opzicht is ja-zeggen-tegen-het-leven moeilijk en uitdagend. Je moet de deur uit, je moet contacten leggen, je moet schroom en wantrouwen overwinnen. Als ik het in één slogan mag samenvatten: "No = comforting. Yes = confronting!"

Wallace «Hm, goeie slogan! En "ja" is inderdaad "confronting". Want het is pas als je naar buiten komt en onder de mensen komt, dat alles kleur en smaak gaat krijgen. Je moet drempels over, je moet naar dat personeelfeestje gaan dat er stom uitziet, je moet die collega aanspreken die je nooit aangesproken hebt, je moet de dingen doen die je een klein beetje afschrikken en zo ga je van alles meemaken. En de eerste les is: gedaan met de smoezen! Als een vage kennis of collega je uitnodigt voor een feestje in een stad of een café waar je nog nooit geweest bent, zoek dan niet koortsachtig naar een excuus, maar zeg volmondig: ja, ik kom met alle plezier! En dan ga je wat beleven!

»Je moet er dus iets voor doén om je leven een andere wending te geven. Positive thinking is niet genoeg, je moet ook de stap zetten naar positive doing. Iedereen kan wel neuriënd door het huis lopen en alles van the bright side of life bekijken, maar daarmee kom je je voordeur nog niet uit.

»Onlangs ben ik naar een rockband gaan kijken alleen omdat de naam mij aanstond. Ze heetten General Onion and His Shocking Castagnettes, en ik was blij dat ik 'ja' gezegd had tegen die naam want ik heb me goed geamuseerd die avond. Stel je dus voor dat ik de 'Nee-man' was geweest. Dan had hier een boek gelegen over een gast die 380 bladzijden in zijn flat zit en tosti's verorbert!»

Yes-man Danny Wallace (2)

De Ja-man van Barcelona

HUMO Het lijkt me ook wel vermoeiend, dat heel de tijd ja zeggen tegen het leven.

Wallace «Het is niet omdat ik dat een jaar heb volgehouden, dat iedereen dat moet doen. Het gaat er ook niet om dat je je uitput in allerlei activiteiten. Het gaat er gewoon om, wat vang je aan met je leven? Volg je het pad dat je al jaren volgt en waar je uit gewoonte niet van afwijkt? Of sla je een zijweg in en geef je jezelf de kans om op plaatsen en in kringen te komen waar je nooit eerder geweest bent? Want dat is nu net fascinerend!»

HUMO In je boek schrijf je: een bus of een metro die niet komt opdagen, is een kans die je moet grijpen.

Wallace «Ja. Omdat daar iets gebeurt wat je dagelijkse routine overhoop haalt. In plaats van te sakkeren in de lange rij met wachtenden kan je denken, ik geef er een positieve draai aan, en je kan bijvoorbeeld te voet gaan. Mij is dat een paar keer overkomen in Londen, de metro lag een uur stil, en dan heb ik die vijf kilometer stappend afgelegd en dat was een ontdekkingstocht. Het was alsof de straten en pleinen mij verwelkomden, eindelijk heb je oog voor ons! Het was net of die grijze stad van alledag ineens licht en schoonheid kreeg, heel aangenaam.»

HUMO Het mooiste hoofdstuk vond ik je ontmoeting met de Spaanse 'yesman' Marco. Zijn devies is: Ja op alles! Si a todo!

Wallace «Pracht van een vent! Ik ben hem gaan bezoeken in Barcelona en iedereen kent hem daar, niet van de media, want die schijnen 'm niet op te pikken, maar puur omdat hij tegen alles en iedereen ja zegt en dus ook veel vrienden heeft. Het is een echte local hero, met de allures van een stripheld! Als hij door die smalle straatjes loopt, dan fluit hij zo'n schril 'kenwijsje' en dan gaan letterlijk de vensters open, he is back in town! En hij kon langs de regenpijp op gevels klimmen, the guy is magic, hij is een mix van musketier en Superman! En dat ik hem heb leren kennen, kwam door allerlei toevalligheden; ik werd als het ware naar hem gedréven.»

HUMO Dat is opvallend. Zowel jij als die Spaanse Yes-man schijnen 'gedragen' te worden door het toeval.

Wallace «Ja, dat is opmerkelijk. Het is alsof dat ja-zeggen een gunstige rugwind veroorzaakt. In het begin lijkt het alsof je toevallig op al die opmerkelijke plaatsen en bij al die bijzondere mensen terecht komt, maar op de duur zeg je: dit is geen toeval meer hoe dat alles me komt aanwaaien. Ik kan het moeilijk verklaren, maar als je je leven uit zijn dagelijkse routine haalt, en je het toeval een belangrijke rol laat spelen, dan blijken er allerlei verrassende puzzelstukken op hun plaats te vallen. Zoals met dat kraslot. Je wil al die bedelaars wat kleingeld geven, je koopt een krant om nog wat kleingeld te hebben en ineens wenkt er 25.000 pond, dat is toch prachtig. Kortom, hoe minder je je leven controleert, hoe meer het échte leven op je afkomt. Dat heb ik sterk ervaren.»


Komisch lijdensverhaal

HUMO Als Yes-man stond je heel open tegenover wildvreemden: als ze je aanspraken op straat (of in e-mails) dan ging je mee in wat ze vroegen. Dat veronderstelt een schier onbeperkt vertrouwen in de mens en ook geen schrik van het onbekende.

Wallace «Ja. Maar wat is het alternatief? Alleen maar met dezelfde mensen omgaan en uitgaan, dat is veilig, maar tegelijk ook saai en voorspelbaar. Veel mensen zijn zo gewend aan die suizende sleur van elke dag dat ze het comfortabel vinden en dat ze angst hebben om eruit te stappen. Het komt er op aan die angst te overwinnen. En mensen zouden moeten beseffen dat die angst maar luttele minuten duurt en dat die verdwijnt vanaf het ogenblik dat je effectief met iemand praat. En zelfs als iemand vervelend bleek te zijn, dan nog had ik de binnenpret: hé, zie mij! Ik praat met een vervelende pipo, wie doet me dat na?! Maar veel vaker kwam ik bij boeiende mensen en straffe verhalen terecht.»

HUMO Het deed me denken aan de jaren dat ik gelift heb. Via al die onbekende autobestuurders kom je ook in allerlei onverwachte verhalen terecht. In Duitsland ben ik ooit meegenomen door iemand die met bravoure vertelde dat hij privé-piloot van Hitler was geweest.

Wallace «Dat is het helemaal! En vind zo maar eens iemand in je eigen vriendenkring! Hoewel... stel dat het die ene Duitser is die bij elke lifter een ander straf verhaal vertelt. Ik was de eerste Duitser op de Noordpool! Ik was de eerste Duitser op de maan! (hilariteit)»

HUMO Ben je nu niet het slachtoffer van je vrienden en kennissen die je willen pakken op al dat ja-zeggen?

Wallace «Oh natuurlijk! Ik kan geen pub binnenkomen of ik hoor ze al vragen, "Can I have a pint, Danny?" En dan zeg ik : "No!" En dat is heerlijk om af en toe nee te zeggen. Maar je moet er zuinig op zijn!»

HUMO Je Yes-boek heeft intussen zo'n furore gemaakt dat Warner Bros. er een film van gaat maken.

Wallace «Ja,en Jack Black (o.a. te zien in 'School of Rock') zal de hoofdrol spelen. Wanneer de film klaar gaat zijn, weten ze alleen in Hollywood. Laat ons zeggen dat hij zeker in 2028 in de cinema komt.»

HUMO Wat sprak Warner Bros. aan dat ze het in de bioscoop willen uitbrengen?

Wallace «Dat idee dat een kleine switch van je ingesteldheid je hele leven kan veranderen. En ook dat het hoofdpersonage daardoor in allerlei hilarische en soms pijnlijke situaties verzeilt. Het zal dus een soort komisch lijdensverhaal worden, dat hebben ze nog niet gehad in Hollywood.»


Kom tot mij

HUMO Wat denk je van dat Yes-succes? Denk je dat we nu in een yes-time leven, dat mensen meer openstaan voor de wereld?

Wallace «Ik denk het wel. Ik voel het toch aan dat het cynisme in de maatschappij verminderd is. En cynisme is toch nee zeggen, je rug naar de maatschappij keren, en nog weinig goeds van de wereld verwachten. Ik zie veel openheid naar de wereld, toch zeker bij jonge mensen. Ze lijken me minder egocentrisch en ook minder op cocooning ingesteld. Maar het kan natuurlijk zijn dat ik geen correcte indruk heb vanwege al de Joinees waarmee ik in contact kom; want dat zijn allemaal mensen met een positieve ingesteldheid.»

HUMO Eventjes uitleggen. Je hebt in 2002 de oproep "Join Me" in het wilde weg op een website gezet. Je wilde een Club Zonder Naam en Zonder Doel stichten en dat is intussen uitgegroeid tot een community van 12.000 leden (Joinees) die elke vrijdag een Kleine Goede Daad verrichten.

Wallace «Correct! En die club bepaalt mijn indruk natuurlijk. Als ik een jaar werkloos was, dan zou ik misschien denken dat de wereld één grote gevoelloze materialistische bende is! Hoe dan ook, ik zie de toekomst positief. De respons op die Join Me-oproep heeft me geleerd dat mensen op zoiets zaten te wachten: zo'n collectief van vriendelijke mensen met een flinke zin voor humor. En dat laatste is belangrijk, want je moet er wel de lol van inzien om op een vrijdag bijvoorbeeld een pint te betalen aan een wildvreemde of een doos pralines uit te delen op straat.

»Vreemd genoeg krijg ik ik bij dit menslievende initiatief tegenwind van godsdienstige mensen! "Hoe dùrf je?", zo spreken ze me aan, "mensen rondom je te verenigen die goed doen en die dat niet in de naam van Jezus doen?!" En dan kijk ik ze niet begrijpend aan: "Dus jullie hebben liever dat die twaalfduizend géén goede daden verrichten omdat ze dat niet in Jezus naam doen?!" En dan kijken ze verveeld. En dan zeg ik: "Oké, ik vergeef het jullie. Omdat Jezus Dat Ook Zou Gedaan Hebben! " En dan worden ze rood en dik en dan ontploffen ze (lacht). Maar het is wààr, de godsvrezenden zijn mijn enige tegenstanders totnogtoe. Alsof zij alleen het merk Naastenliefde mogen verspreiden! Zo van, hé makker, wij hebben daar al 2000 jaar een patent op (lacht)! Anderzijds moet ik ook zeggen dat er al heel wat Engelse dominees zijn die voor Join Me hebben opgeroepen vanaf de kansel.

»Hoe dan ook, Jezus en Join Me, dat gaat om één of andere reden niet samen. Ik was op een radioshow in Texas en die presentator zag de humor van mijn ideeën en hij stelde me toen de vraag: " Wel, Danny, je hebt nu die cult opgestart. Wil dat misschien zeggen dat je de nieuwe Jezus bent." En ik had mijn antwoord klaar natuurlijk: " Hey! Ik zeg helemaal niét dat ik de nieuwe Jezus ben. Ik zeg alleen dat er een flinke kans is dat ik het ben!" And booom, dat radiostation bedolven onder de kwaaie telefoons natuurlijk!»

HUMO Je hebt ook Belgische Joinees.

Wallace «Ja, en tamelijk veel. Dat komt door mijn optreden in De Laatste Show. Ik had toen een oproep gedaan: Beste Belgen, we spreken morgen om zes uur af op de Grote Markt! En ik had niemand verwacht, maar ineens stond er twintig man bij mij en mijn bordje. Ik had niks voorbereid, geen speech of zo en dus zijn we maar een pint gaan drinken, en dat was een supergezellige avond. Het plezierige daaraan is dat die individuen mekaar de avond tevoren nog niét kennen en dat die random strangers mekaar 24 uren later toch gevonden hebben. I love that kind of stuff! En intussen is de Belgische Join Me-club al aangegroeid tot driehonderd leden.»

HUMO Tony Blair en prins Charles zijn ook leden?

Wallace «Niet echt. Ze hebben in een brief hun sympathie vertolkt, maar nergens zag ik een belofte van elke vrijdag een goeie daad te doen. Wie wel een écht lid is, is Gareth van The Office. Ergens in een Texaanse gevangenis is er ook een celmaat die elke vrijdag zijn kleine goede daad is beginnen stellen, en hij mailde mij dat hij al acht "volgelingen" had!

»Terwijl Join Me eigenlijk ontstaan is uit een halve namiddag verveling! Ik mag er echt niet aan denken tot wat het intussen allemaal geleid heeft. In al die landen zijn clubjes van Joinees ontstaan, mensen hebben mekaar leren kennen omdat ze ineens een soulmate vonden, er zijn koppels uit ontstaan, er zijn al baby's uit voortgekomen, dus ja, die ene namiddag heeft al een hoop levens veranderd. De sfeer op die Joinee-meetings is zoals bij een klasreünie met dit verschil dat al die mensen nooit in mekaars klas hebben gezeten, maar dat ze wel hetzelfde gevoel voor humor en kindness delen.

»Mensen schrijven me ook: ik loop nu vrolijker over straat, ik heb geen schrik meer van onbekenden. Of, ik heb mijn initiële verlegenheid overwonnen, ik kijk nu anders tegen onbekenden aan, ik durf ze makkelijker vertrouwen. En dat is heel wat in deze tijd waar veel mensen al aan een overval denken als er een vreemde op hen toestapt.»


De 'Dave Gorman'-wereldtournee

HUMO Had je als kind al die drang tot het uitvoeren van gekke plannen?

Wallace «Dat zat er vroeg in, ja. Toen ik veertien was, schreef ik wekelijks een lezersbrief naar de krant, helemaal in de stijl van De Verzuurde Bejaarde die voor niets een goed woord over heeft, zeker niet als het ging over jongelui of video games, en toen er steunbrieven begonnen te komen van andere bejaarden heb ik mij geout als Jonge Mens en Urenlange Video Gamer. Onze buurman heb ik ook zoiets gelapt. Toen hij zijn beklag maakte over het voetballen tegen zijn garagepoort, heb ik hem in een officieel schrijven van de Nationale Hooikoortscommissie laten weten dat de "pollen-uitstoot van zijn tuin vér boven het nationale gemiddelde lag" en dat hij zijn bloembakken moest terugschroeven van veertien naar vier, maar spijtig genoeg kwam hij erachter dat ik die Commissie was en hij is toen gaan dreigen bij mijn ouders. Maar die vonden het best, die konden zo'n practical joke wel pruimen. Zelf deden ze ook onverwachte dingen. Mijn moeder had ergens de ambassadeur van de Fidji-eilanden ontmoet en ze had hem gevraagd een boterham te komen eten bij ons thuis en hup, ik kwam van school en er stond een lange limousine voor de deur! Voortreffelijke ouders heb ik. Mijn moeder is de goedheid zelve, dat staat in alle encyclopedieën, en mijn vader is geen haar slechter.»

HUMO Van wie heb je het dat je zo makkelijk contact legt met wildvreemden, zoals vaak gebeurt in je Yes-boek?

Wallace «Van het feit dat ik een enig kind ben en dat mijn ouders op vakantie gingen in wildvreemde landen als Frankrijk en Spanje. Daar woonden alleen maar wildvreemde kinderen en als ik met ze wilde spelen, dan moest ik met ze praten!»

HUMO In 2000 was er het boek en de tv-show "Are You Dave Gorman?" Op basis van een kroegweddenschap met je kotgenoot Dave Gorman ben je wereldwijd 54 Dave Gormans gaan zoeken. Dat was ook zo'n dwaas idee dat een instant succes werd. Er waren zelfs vijf mensen die hun naam veranderd hebben om jullie terwille te zijn.

Wallace «Ja, die zoektocht was zowat mijn eerste grote project. Dat was geweldig, 4O.OOO kilometer reizen alleen maar om naamgenoten te vinden. In Israël dachten we dat we er vijf in één klap vonden, maar het bleek dezelfde man te zijn die vijf keer in het telefoonboek stond, als ondernemer, als huisbaas, als particulier enz. Het was op de koop toe een heel grappige Dave Gorman, hij was negentig jaar, hij kwam met zijn hoofd niet boven het autostuur uit en zijn Engels had hij gehaald uit ouwe speelfilmen, you are eaxctly my cup of tea!

»In upstate New York kwamen we bij een Dave G. die ons het huis van Bill Clinton wilde laten zien en toen kwamen we midden in een verschrikkelijke tornado terecht. Stel dat we daar waren omgekomen tussen de vallende bomen en de rondvliegende rotsen, dan had de CIA wel een kluif aan ons gehad. Twee Dave Gormans die in dezelfde auto omkwamen, die mekaar nooit eerder gezien hadden, en die toch vlakbij het huis van Bill Clinton waren? Dat moet een samenzwering wezen! Het plezierige aan zo'n zoektocht is dat je allerlei wild uiteenlopende verhalen toch onder één noemer kan brengen. Ik doe niet liever dan dat: een gek uitgangspunt verzinnen en dan zien waar ik terecht kom.»


Mijn Eigen Koninkrijk

HUMO Dave Gorman, Join me en nu Yes Man, al die maffe projecten draaien op een boek uit.

Wallace «Hola! Ik doe best wel rare dingen die niét op een boek uitdraaien. Zo heb ik ooit een aartsflauwe en aan alle kanten rammelende grap naar een stel kranten, radiostations én bekende Britse komieken gestuurd, gewoon om te zien wat ervan kwam. En dan had ik de grootste lol om al die beleefde replieken te lezen. En wat ik niet voor mogelijk had gehouden, dieworst joke ever heeft toch een krant en een radioprogramma gehaald!

»Een ander idee was de jumelage van dorpen. Je kent dat wel, dorp in Engeland is verzusterd met dorp in Duitsland, Nederland, België enzovoort. Mijn idee was om al die jumelages in kaart te brengen en te proberen een reis te maken hoppend van de ene zustergemeente naar de andere.»

HUMO Ik had twintig jaar geleden een gelijkaardig idee!

Wallace «Hey, cool! Dat is nog eens toeval! En is er van jouw idee wat gekomen?»

HUMO Nee. Mijn carrière als ideeënman is niet echt van de grond gekomen. Zo had ik ook het plan opgevat om mezelf per luchtpost te versturen. Ik was me al gaan aanbieden bij de Internationale Unie van Posterijen (met de slogan: Je Kan Alles Met De Post Versturen!) maar ze zagen die stunt niet zitten. En wat staat er vijf jaar geleden in de krant? "Man verstuurt zichzelf met de post!" Zijn foto is de wereld rond gegaan! Ook al in 1985 had ik het idee om 's morgens een krantenartikel op broodzakken te drukken. Werd ook afgeketst, maar wat zie ik enkele jaren geleden in de krant? "Braziliaanse broodfabriek drukt nieuws op broodzakken!"

Wallace «Man! Je was je tijd vooruit! Hoe jammer toch. Want dat is gewoon fantastisch om een idee werkelijkheid te zien worden. Dat iets uit je hoofd een wending kan geven aan de realiteit, dat is zo schitterend om mee te maken. Maar je hebt gelijk, je moet wel ergens een partner of een medestander vinden die zegt, let's do it!»

HUMO Op dat gebied krijg je nu wel carte blanche. Je presenteert voor de BBC het programma "How to start your own country", en daarin kan je helemaal loos gaan. Ik zag hoe je je eigen geld en postzegels aanmaakte.

Wallace «Dat was nog midden in de serie. Intussen heb ik mijn eigen koninkrijk (The Kingdom of Lovely) met vijftigduizend inwoners die zichzelf tot onderdanen hebben uitgeroepen. Mijn ouders heb ik inmiddels verheven tot Koninklijke Familie. En vereerd dat ze waren! Mijn moeder is nu Queen Mum! Haar verjaardag -28 juni- is een nationale feestdag. A propos, de Vlaamse televisie wil ook een reeks gaan maken gebaseerd op datzelfde idee. En voor de koning zouden ze een "bekende komiek" willen inzetten

HUMO Mag ik vragen waar je Koninklijk Paleis zich bevindt?

Wallace «In mijn appartement. Ik heb ook een paar honderd ambassades. Dat zijn mensen die in hun huis een "plaats" vrijhouden voor het geval ik op bezoek kom. Het hoeft zelfs geen woonkamer te zijn, het mag ook een garage, een zetel of een stoel zijn. En in die ambassades geldt natuurlijk volledige tax freedom (lacht)!»

HUMO Met andere woorden: je probeert zo lang mogelijk je kinderlijke verwondering en je jongejongens enthousiasme te bewaren.

Wallace «Ja! Ik merk gewoon dat ik meer plezier heb en meer van het leven geniet als ik op die manier tegen de dingen aankijk. En dat heb ik zeker van mijn moeder. Weet je, ik had uit verveling en om haar te plagen eens een papier op haar jas gekleefd: "Ik ben een oud wijs vrouwtje uit het verre Zwitserland!" Wat wààr is, want ze komt uit Zwitserland, en ik zie haar 's middags nog thuis komen, helemaal blij en verguld, want al de mensen op straat "hadden toch zo vriendelijk geknikt naar haar". En toen deze koele kikker haar erop wees dat er iéts op haar jas hing, toen kon ze d'r gelijk om lachen, want "ze had zo'n fijne dag gehad". Zie je, zij heeft haar kinderlijk enthousiasme al haar héle leven lang bewaard!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234