‘Nu pas valt me op: iedereen liegt over hoeveel ze drinken’ Beeld Jeroen Los / Humo
‘Nu pas valt me op: iedereen liegt over hoeveel ze drinken’Beeld Jeroen Los / Humo

Leven zonder alcoholzes geheelonthouders prediken de drooglegging

Zes geheelonthouders over waarom zij de alcohol afzworen: ‘Het enige waarmee ik nog bezig was, was het volgende glas’

De zon brandt, terrasstoeltjes staan in de aanslag en op kraaknette festivalweides worden de laatste biertonnen verfrist met kraantjeswater. Ja, een kakelverse zomer staat voor de deur, en daar moeten we op klinken, proosten, tsjingen, dansen, zuipen. Of niet? Steeds meer mensen kiezen, ondanks een zekere vertrouwdheid met de roes, voor een leven zónder alcohol. En voelen zich daar meer dan prima bij. Zet u, schenk u iets lekkers in, en ontdek onder auspiciën van zes ervaringsdeskundigen de geneugten van de geheelonthouderij. Schol!

Vincent Van Peer

EVI HANSSEN: ‘GEEN STRAFKAMP’

De patroonheilige der geheelonthouders heet Evi Hanssen (43). Zij zwengelde het debat aan toen ze twee jaar geleden de tapkraan dichtdraaide en het boek ‘Sinds ik niet meer drink’ schreef. Ook voor haar kwam dat als een verrassing.

HUMO Wat als ik tegen 20-jarige Evi had gezegd dat ze ooit zou stoppen met drinken?

EVI HANSSEN (lacht) «Dan had zij je vierkant uitgelachen. Met mijn beste vriendin had ik zelfs een afspraak: ‘Laat ons nooit té veel drinken. Want dan worden we alcoholieker en moeten we ermee stoppen.’ Dat was onze grootste angst.»

HUMO Je staat tweeënhalf jaar droog: je houdt dat goed vol.

HANSSEN «Jij drinkt wél, hè? Anders had je niet het woord volhouden gebruikt (lacht). Ik houd niks vol. Niks moet: het leven is geen strafkamp. Ik wilde het alleen een jaar proberen, en toen kreeg ik – zoals mensen die één keer voor een marathon trainen en daarna blijven lopen – de smaak te pakken. De voordelen bleken immens veel groter dan ik had verwacht: ik heb meer energie, meer creativiteit, meer zelfvertrouwen en meer daadkracht. Ik vind het leven gemakkelijker.»

HUMO ‘Ik bezwoer dat ik nooit zo’n saaie trut zou worden die op feestjes alleen spa rood bestelt,’ zei je eens. Dacht je daarom nooit eerder aan stoppen: omdat het not done was?

HANSSEN «Ik krijg nog altijd commentaar als ik niet drink. We leven in een maatschappij waarin alcohol niet alleen normaal is, maar zelfs wordt aangemoedigd. Ouders zullen hun kinderen op hun zestiende niet snel een eerste joint, een grammetje coke of een pil aanbieden. Maar wel een glas alcohol. Terwijl alcohol een harddrug is, hè. Méér dan wiet of ecstasy. Als alcohol vandaag zou worden uitgevonden, dan ben ik er zeker van dat het illegaal zou zijn. Alleen willen wij dat niet horen. Je denkt dat alcohol onschadelijk is, omdat wij ermee opgroeien, omdat onze ouders drinken, onze vrienden drinken en wij drinken. Daarom kan het confronterend zijn om iemand tegen te komen die níét drinkt: als je nuchter op een feestje rondloopt, ben je een spiegel voor degenen die wél straalbezopen zijn. In het begin had ik de neiging om het feit dat ik niet dronk zelf in het belachelijke te trekken, al was het maar om niet saai te worden bevonden.»

HUMO ‘Soberschaamte’ noemde jij het.

HANSSEN «Op de set van de musical ‘Mamma mia!’ stond ik op het podium met allemaal twintigers, en ik kon het niet laten om hen te verzekeren: ‘Normaal gezien drink ik wel, hoor! Hoho, je zou mij eens bezig moeten zien!’ (lacht) Intussen heb ik dat niet meer. Ik ga heel graag nuchter dansen. Mijn moves met mijn armen zijn er sterk op vooruitgegaan, omdat ik niet meer gehinderd word door een glas wijn. En ik dans nog altijd op de tafels, het enige verschil is dat ik er niet meer af val.

»Pas op, je zult mij nooit horen beweren dat alcohol niet werkt. Alcohol werkt uitstekend. Het maakt een saai feestje leuk. Als ik nu op een saai feestje ben, dan ga ik naar huis.»

HUMO Ben je op zo’n feestje begonnen met andermans glazen te tellen?

HANSSEN «Dat deed ik maar héél even, in de beginperiode. Het was alsof ik liefdesverdriet had, zoals wanneer het gedaan is met je lief en je gelukkige koppeltjes over straat ziet lopen. ‘Wacht maar,’ denk je dan. ‘Het zal niet blijven duren!’ (lacht)

»Wat me toen is opgevallen: iedereen liegt over hoeveel ze drinken. ‘Maar twee glazen wijn vanavond!’ Oké, maar dan ben je die gin-tonic bij de aperitief en die tripel voor je neus wel vergeten. Ik was ook zo, hoor. Volgens de volkswijsheid zitten er vijf glazen wijn in een fles, maar eigenlijk zijn het er zes. Wij kappen gewoon graag dóór.»

Evi Hanssen: ‘Alcohol wérkt, uitstekend zelfs: het maakt een
saai feestje leuk. Als ik nu op een saai feestje ben, dan ga ik naar huis. Beeld RV
Evi Hanssen: ‘Alcohol wérkt, uitstekend zelfs: het maakt eensaai feestje leuk. Als ik nu op een saai feestje ben, dan ga ik naar huis.Beeld RV

HUMO Met alcohol leg je een sluier over je problemen. Neem jij je leven nu sneller in de hand?

HANSSEN «Ik heb nooit gedronken om mijn problemen te verzuipen, wel integendeel: ik dronk voor de vreugde, om het leven te vieren! (Denkt na) Wel is het zo dat je je op moeilijke momenten niet meer kunt verdoven. Toen de jeugdvriend van mijn verloofde onverwacht stierf, werd er meteen een glas gedronken ‘op zijn gezondheid’. Ik deed niet mee. Daar voelde ik mij schuldig over, maar dat is natuurlijk absurd: of ik nu alcohol dronk of niet, die lieve man zou er niet minder dood om zijn geweest.

»Mijn mama kondigde een jaar geleden aan dat ze ongeneeslijk ziek was. Uitgezaaide borstkanker: een kwestie van weken of maanden – al zijn we intussen gelukkig al een jaar verder. De eerste neiging was om toch nog samen het leven te vieren met een glas champagne. Maar ik heb dat niet gedaan. Als ik het nu moeilijk heb – het leven is nuchter soms geen pretje – dan moet ik daarmee aan de slag. Dat is goed.»

HUMO Schuiven we op richting anti-alcohol, zoals we ook stilaan anti-vlees worden?

HANSSEN «O nee! Ik hou niet van anti’s. Ik heb niets tegen alcohol, of tegen drugs in het algemeen: dat zou hypocriet zijn. Mensen moeten dat voor zichzelf beslissen. Wat ik wél wil zien, is dat er eerlijk wordt gewezen op de nadelen van alcohol, zoals er gewezen wordt op de nadelen van al de rest. Het enige wat ik vroeger leerde, is dat je niet te veel mag drinken, want dan krijg je een kater. Maar dat één glas alcohol al een enorme invloed heeft op je fysieke en mentale weerbaarheid, dat wordt niet gezegd. Dat het je lever en je bloed aantast, het verband tussen alcohol en kanker: dat wordt doodgezwegen. Nee, dat moet je vertéllen! Maar niet verbieden. Als iemand dat vroeger bij mij had geprobeerd, dan was ik óók gewoon in het dichtstbijzijnde wijnvat gedoken.»

BART DE WEVER: ‘DODELIJKE COCKTAIL’

De Antwerpse burgemeester (51) was ooit een zelfverklaarde kroegtijger die tot in de vroege uurtjes zijn corpus verrijkte met Leffe. Nu is hij meer dan tien jaar nuchter en loopt hij marathons als waren het toertjes rond het Stadspark. Een oorzakelijk verband dringt – drinkt? – zich op.

HUMO Op 19 november 2011 dronk u uw laatste glas. Dat was op doktersbevel, in het kader van uw veelbesproken afslankkuur.

BART DE WEVER «Zo is het inderdaad begonnen. Ik moest in december starten met mijn dieet, dus ik achtte het raadzaam om al vroeger afscheid te nemen van alcohol: ik droeg toen nogal wat gewicht mee, ziet u, en één horde tegelijk was al uitdaging genoeg.

»Het was aanvankelijk een tijdelijke maatregel, maar toen ik weer mocht drinken, besloot ik om dat niet te doen. Ik ben namelijk een pathologische gulzigaard: zodra je mij één glas geeft, grijp ik gegarandeerd ook een tweede. Dan was het gewoon veel gemakkelijker om het eerste glas te blijven weigeren. Intussen is het een absolute zekerheid: ik zal nooit in mijn leven nog alcohol drinken.»

HUMO Herinnert u zich de avond van 19 november nog? U hebt toen behoorlijk feestelijk afscheid genomen van de fles.

DE WEVER «Zoals de ironie het wil, had ik door de jaren een redelijk exquise wijnkelder aangelegd, met enkele honderden flessen van een zeker niveau. Bij wijze van afscheid heb ik daar toch maar enkele Barolo’s uitgehaald en soldaat gemaakt. In mijn vroegere hoedanigheid – we spreken over meer dan 140 kilo – kon ik behóórlijk wat verzetten, hoor. En de rest van die arme flessen wordt nu systematisch weggeschonken bij etentjes.»

HUMO Die wijnkelder is geen verlokking recht onder uw voeten?

DE WEVER «Nee, want ik heb nooit een drankverslaving gehad. Alleen een eetverslaving. Toegegeven, toen de dokter mij vroeg om een lijstje te maken van wat ik op één week tijd dronk, zei hij: ‘Formeel is dat alcoholisme.’ Díé categorie! Maar de fysieke dan wel mentale drang naar alcohol, waarmee ik verslaving toch associeer, heb ik nooit gevoeld.»

HUMO Een mens schrikt er niet van dat in de politiek heel wat gezopen wordt. Hebt u weleens collega’s op Michel Daerdeniaanse wijze in het parlement zien verschijnen?

DE WEVER «Daar zeg ik liever niets over. (Zwijgt) Waardoor u weet dat het antwoord ja is. Maar het is zo: alcohol is altijd aanwezig in de politiek. Het is een risicoberoep voor wie verslavingsgevoelig is. De stress, de werkdruk, de onophoudelijke stroom drankjes die je overal worden aangeboden: een dodelijke – welja – cocktail.

»Nu gaat het er almaar soberder aan toe, maar in mijn eerste onderhandelingen heb ik weleens moeten vaststellen: ‘Collega, u bent dronken.’ Zéér vervelend vond ik dat, en zelf heb ik zoiets nooit gedaan. Maar als ik nog maar de helft moet geloven van de verhalen van de generatie vóór mij... (blaast)»

Bart De Wever: ‘Tijdens onderhandelingen heb ik weleens moeten vaststellen: ‘Collega, u bent dronken.’ Zéér vervelend.’
 Beeld Klaas De Scheirder
Bart De Wever: ‘Tijdens onderhandelingen heb ik weleens moeten vaststellen: ‘Collega, u bent dronken.’ Zéér vervelend.’Beeld Klaas De Scheirder

HUMO Alcoholisme noemde u op Instagram ‘een kwaal waaraan ik collega’s jammer genoeg volledig heb zien ten onder gaan’.

DE WEVER «Niet één, niet twee, maar verscheidene collega’s. Soms volstrékt ten onder, hè. Mensen die zichzelf volledig verloren, en aan de zelfkant van de maatschappij zijn geëindigd. Alcohol is een bijzonder harde drug. De remissiecijfers zijn verschríkkelijk. Ik ken niemand die verslaafd is geweest aan alcohol en er écht is doorgekomen.»

HUMO Therapeute Myriam Bruyninckx, die een boek over alcoholisme heeft geschreven, zei: ‘Het is een collectieve verslaving. Wie stopt met roken, krijgt felicitaties. Wie stopt met drinken, moet zich verantwoorden.’ U hebt dat ook ondervonden.

DE WEVER «Zeer vaak gehoord: ‘Een pintje voor de voorzitter? Ah, een coupe champagne dan? Het is een speciale gebeurtenis hè!’ Alsof je tegen een vegetariër zou zeggen: ‘Het is Kerstmis, eet nu toch wat kalkoen.’ Het heeft twee jaar geduurd voor de wereld doorhad dat ik echt niet meer zou drinken.

»Ik wil niemand bekeren. Schrijf dat zeker op: ik gun iedereen z’n glas. Niet iedereen is zo’n gulzigaard als ik en er zijn meer dan genoeg mensen die het kunnen houden bij een glaasje wijn per dag. Maar voor anderen wil ik zeggen: een leven zonder alcohol is een leven waarin alle rode lichten – fysiek en mentaal – plots op groen springen. Alsof je van vierde provinciale plots in de Champions League belandt. Ik ben er een totaal andere persoon door geworden. Daarom kan ik mij niet voorstellen dat ik ooit zo zot zou zijn om weer te gaan drinken.»

HUMO Mist u ze soms, die avonden vol Leffe en Duvel in uw stamcafé De Ketel?

DE WEVER «Ik denk er nog weleens aan. (Mijmert) Ze hadden daar Leffe van het vat... Maar goed, er is een tijd voor alles. Ik ben geen teenager meer, hè.»

HUMO U vindt dat u zonder alcohol een betere vader bent.

DE WEVER «Wanneer we vroeger naar het strand gingen, maakte ik me al snel uit de voeten, op zoek naar een strandbar om neer te ploffen met sangria en borrelnootjes. Dan kwam ik niet meer recht. Nu zou ik een schepje vastpakken en méé zandkastelen bouwen. Ook al omdat ik dat nu fysiek kán. Morbide obesitas en overmatig alcoholverbruik is niet bepaald een combinatie waar je energiek van wordt. (Wuift weg) Néé, ik heb sinds mijn drooglegging nooit meer omgekeken.»

HUMO Stel: u mag voor de rest van uw leven zonder enige nadelige gevolgen ofwel onbeperkt alcohol, ofwel onbeperkt frituureten binnenspelen. Wat kiest u?

DE WEVER «Dan kies ik wijn. Als ik íéts mis van het hele gebeuren, dan wel om een fles uit de kelder te halen, ze op temperatuur te laten komen, ze te decanteren en degusteren... Dat is me véél meer waard dan frituureten: dat smaakt achteraf bekeken toch alleen maar naar vet.»

Kamal Kharmach: ‘De beste verhalen ontstaan als iedereen dronken is. Jammer: ik heb nooit the full experience gehad.’ Beeld © VRT
Kamal Kharmach: ‘De beste verhalen ontstaan als iedereen dronken is. Jammer: ik heb nooit the full experience gehad.’Beeld © VRT

KAMAL KHARMACH: ‘CANTUS MET CHOCOMELK’

Borgerhouts grootste comedian Kamal Kharmach (30) is de enige in dit lijstje die als moslim en ‘allround gezonde’ jongen nooit een druppel alcohol heeft aangeraakt. Maar hij groeide wel op in een maatschappij – en een vriendenkring – die in het gouden gerstenat gemarineerd was.

KAMAL KHARMACH «In mijn studententijd ben ik zelfs in een presidium terechtgekomen! Het is handig om iemand die niet drinkt in een presidium te hebben, want dat is altijd de verantwoordelijkste: uit plat opportunisme hebben ze mij er dan maar bijgehaald (lacht). Ik moest aan de cantussen meedoen én een overgangsritueel ondergaan. Een soort zachte doop, maar wel zonder alcohol, dat was de afspraak. Ken je de camembert? Dat is wanneer je de vuile sok van je voorganger over een glas moet trekken, om zo de inhoud lekker gefilterd op te slurpen. Bij mij was dat alleen geen wodka of tequila, maar Schweppes Agrum of chocomelk. Véél cantussen gevierd met chocomelk.»

HUMO En hoe smaakt dat, chocomelk door een vuile sok?

KHARMACH «Mijn voorganger in het presidium was gelukkig een heel proper meisje, met een uitzonderlijk propere sok.»

HUMO Dronken al je vrienden?

KHARMACH «Ik had in die tijd twee vriendengroepen: de groep uit het jezuïetencollege, waarvan de meesten dronken, en de Marokkaanse vrienden, van wie niemand dronk. Met die groep gingen we niet feesten: we gingen gewoon iets eten en waren al om tien uur thuis (lacht).

»Ik ben opgegroeid in witte scholen, en nu werk ik in een ‘witte’ branche. Als moslim sta je dan soms voor vraagstukken à la: als er vrienden langskomen, moet je dan alcohol serveren? Restaurants in Engeland hebben daar iets op gevonden: zij serveren uit principe geen alcohol, maar staan hun klanten wel toe om zelf iets van thuis mee te nemen. Vind ik prima! Want wie ben ik om te zeggen wat gezond is? Met mijn BMI heb ik geen recht van spreken.»

HUMO Ging je graag mee feesten?

KHARMACH «Tuurlijk! De dag nadien kreeg ik altijd telefoon: ‘Hoe zijn we thuisgeraakt? Heb ik nog iets uitgestoken?’ (Droog) Ik zei altijd dat ze héél veel geld van mij hadden geleend.

»Ik ging wel vaak vroeger naar huis. Onvermijdelijk sprak iedereen vroeg of laat op een golflengte die ik niet meer begreep. Dansen op ‘Les lacs du Connemara’ op een natte vloer vol glasscherven? Die hepatitis mochten ze hebben. Jammer, want net dán ontstaan de beste verhalen, heb ik gemerkt. ‘Allee Kamal, je hebt wat gemist!’ Dan denk ik: serieus? Ik heb gisteren drie uur Britney Spears mee staan kwelen, en dan nog wordt mij het moment suprême ontzegd? (lacht) Ik heb nooit the full experience gehad, dat voel ik.»

HUMO Ben je weleens nieuwsgierig naar dronkenschap?

KHARMACH «Zeker en vast, altijd geweest. Maar dan denk ik aan mijn door allerlei vettigheid volledig verruïneerde lever: het is maar best dat ik daar niet óók nog alcohol op heb zitten te kappen. Valt iets voor te zeggen, hè?»

Jitske Van de Veire: ‘Nadat ik gestopt was, voelde mijn lichaam plots veel lichter aan. Wat het ook wás: ik ben veel afgevallen.’
 Beeld Thomas Sweertvaegher
Jitske Van de Veire: ‘Nadat ik gestopt was, voelde mijn lichaam plots veel lichter aan. Wat het ook wás: ik ben veel afgevallen.’Beeld Thomas Sweertvaegher

JITSKE VAN DE VEIRE: ‘COMAZUIPEN’

Nuchtere roerganger van de jonge generatie: Jitske Van de Veire (28) evolueerde van wispelturig feestbeest naar standvastige eigenaar van drie kapsalons.

JITSKE VAN DE VEIRE «Ik besefte dat ik tijdens de lockdown te veel dronk, terwijl mijn nieuwe lief helemaal níét dronk. Raar vond ik dat, ik wilde het bij wijze van experiment ook weleens een weekje proberen. Maar dat weekje is een maand geworden, en die maand een jaar. En nu zit ik hier!

»Vroeger consumeerde ik vooral alcohol om te functioneren in bepaalde sociale situaties. Ik was het grootste feestbeest dat er rondliep, heel uitbundig, maar ik moest wel alcohol hebben om die drukte aan te kunnen.»

HUMO Jij bent de jongste persoon in deze reeks. Kijkt jouw generatie anders naar alcohol dan de vorige?

VAN DE VEIRE «Ik denk het wel. Ik ken véél mensen die twee maanden per jaar stoppen met drinken. Terwijl dat gezellige wijntje bij het avondeten dan weer eerder een verouderde traditie lijkt. En toch: wij zijn opgegroeid met MTV-programma’s als ‘Geordie Shore’ en ‘Are You the One?’, waarin van comazuipen bijna een levensroeping werd gemaakt. Ik kan van mezelf gerust zeggen dat ik daar vatbaar voor was.»

HUMO Wisten je ouders dat je stevig dronk?

VAN DE VEIRE «O ja. Na een avondje op café kwam ik altijd op een onmenselijk uur thuis. Dan stond ik, mezelf overeind houdend aan de deurklink, wat te keuvelen met mijn moeder terwijl zij zich klaarmaakte voor haar vroege shift (lachje). Ik ben opgegroeid in een omgeving zonder taboes: mijn ouders waren op de hoogte van alles wat ik uitstak.»

HUMO Alcohol kan een manier zijn om jezelf te verdoven: deed je dat soms in de periode rond je 19de, toen je leed aan een zware depressie?

VAN DE VEIRE (schouderophalend) «Ik denk dat wel. In die tijd dronk ik véél. Dat ging niet over slokken, maar over sloten. Dat was: vijf dagen aan een stuk keihard feesten, twee dagen rusten. Daar word je sowieso niet gelukkig van. Ik was telkens een mentaal wrak nadat ik me de pleuris had gedronken. En sinds ik vorig jaar het drinken voor bekeken heb gehouden, ben ik veel frisser in mijn hoofd. Ik heb niet meer die ups en downs, die voortdurende zelftwijfel.»

HUMO Ben je bekend met hangxiety?

VAN DE VEIRE «Een wablieft?»

HUMO Een fenomeen naar de woorden hangover en anxiety, waarbij je je na een avondje stevig doorzakken de volgende dag onbestemd schuldig voelt, ook al heb je niet per se iets geweldig lomps uitgestoken.

VAN DE VEIRE «O ja! Véél last van. Dat dramatische blue monday-gevoel: ‘Wat doe ik hier eigenlijk?’ Na een nachtje feesten zag het leven er de volgende dag altijd net iets uitzichtlozer uit.»

HUMO Je liefde voor je lichaam kreeg ook telkens een deuk.

VAN DE VEIRE «Zeker. Ik voelde me vies en vuil. Dat was niet alléén door alcohol – ik zat niet goed in mijn vel – maar ik kreeg wel hoofdpijn, buikpijn, diarree... Plastisch uitgelegd, maar je begrijpt dat ik me daardoor niet meteen aantrekkelijk voelde.

»Al snel nadat ik gestopt was, voelde mijn lichaam plots veel lichter aan. Wat ook zo wás: ik ben veel afgevallen. Ik kan intussen rustiger naar mijn lijf kijken. Nu denk ik: goed, dit is het. Er zijn nog momenten dat ik het wat moeilijker heb, maar ik heb geen nood meer om mij te verstoppen achter een pintje of achter mascara. Ik ben ook figuurlijk nuchterder geworden.»

HUMO Je klinkt gelukkig.

VAN DE VEIRE «Ik ben de gelukkigste versie van mezelf. Dat klinkt nogal tjingel-tjangel, hè? ‘Ik heb mezelf gevonden!’ Maar het is waar: de rust is over me neergedaald. Ik vrees dat ik volwassen ben geworden.»

Dan Karaty: ‘Voor de camera’s was ik oké, daarna zette ik het in mijn hotelkamer op een zuipen. Vijfentwintig jaar lang.’ Beeld ANP Kippa
Dan Karaty: ‘Voor de camera’s was ik oké, daarna zette ik het in mijn hotelkamer op een zuipen. Vijfentwintig jaar lang.’Beeld ANP Kippa

DAN KARATY: ‘NOOIT MET MATE’

Dan Karaty (45), opperjurylid in ‘Belgium’s Got Talent’ en ‘So You Think You Can Dance’, koos niet om te stoppen met alcohol vanwege de zomerkilo’s, maar omdat het point of no return in zicht kwam. Vijfentwintig jaar lang leverde hij een eenzijdig gevecht tegen de fles – hij de boksbal, alcohol de Freddy De Kerpel – maar sinds vorig jaar is hij weer helemaal fris.

DAN KARATY «Ik begon in de middelbare school te drinken, in een feestsetting, en tóén al ging ik door tot ik een black-out kreeg. Dat zette de toon voor de rest van mijn leven. Het was nooit met mate, ik dronk zoveel als ik kon.»

HUMO En toch stond je bekend als een op-en-top professional. Had niemand bij ‘Belgium’s Got Talent’ of ‘So You Think You Can Dance’ iets in de gaten?

KARATY «Niemand (lachje). Alleen mijn vrouw wist het. Voor de rest werkte ik me kapot om het verborgen te houden. Als we bij ‘So You Think You Can Dance’ een opname afrondden, bleef ik niet hangen. Zolang de camera’s aan stonden en ik in de huid kon kruipen van het personage Dan-Karaty-het-jurylid, was ik oké. Dat kon ik, het masker stond op. Maar als de camera’s uit gingen en mijn collega’s een normale babbel wilden... Dát kon ik niet aan. Ik maakte me uit de voeten, ging naar mijn hotelkamer en drónk. Mijn geheim: het maakte niet uit hoeveel ik dronk of tot hoe laat, om zes uur ’s ochtends stond ik op en ging ik naar de gym. Om alles eruit te zweten. Anderhalf uur lang, tot ik er niet meer rood of pafferig uitzag. Elke keer.»

HUMO Gek hoe iemand die zo gedisciplineerd is dan toch zo de controle verliest.

KARATY «Daarom kon ik zo lang niet toegeven dat ik een probleem had! Hoe kon ik, met míjn wil, vastberadenheid en doorzettingsvermogen, nu niet heer en meester zijn over de alcohol?»

HUMO En toen kwam dus corona. Geen hotelkamers meer, alleen de naakte muren van je eigen huis.

KARATY (knikt) «Corona nam alles weg wat ik gebruikte om me te verstoppen. Alle excuses ook. Als mijn vrouw me vroeger op mijn probleem aansprak, antwoordde ik: ‘Wat zeg je nu? Kijk naar alles wat ik verwezenlijk! Kijk hoeveel ik verdien! Zou ik dit kunnen doen als ik een alcoholicus was?’

»Maar van de ene dag op de andere was ik thuis. Niet Dan-de-man, maar simpelweg Dan de echtgenoot en vader. Ik keek in de spiegel en zag mezelf voor het eerst zoals ik echt was: ik wálgde. Jammer genoeg ging ik daardoor niet minder drinken, maar méér. Ik wilde er niet aan denken, ik verzoop mijn gevoelens. Toen escaleerde het. Het enige waarmee ik bezig was, was het volgende glas. Ik kon niet meer functioneren. En toen besefte ik: ik kan het níét zelf. Ik heb hulp nodig. Ik heb ’t aan mijn vrouw gezegd, en ik ben naar de rehab gegaan.»

HUMO Hoe waren die eerste dagen?

KARATY «Leuk is anders (lachje). Je moet je uitkleden, ze keren je binnenstebuiten... Alsof je de gevangenis binnengaat. Vernederend. Je ziet er op je slechtst uit en je bent ervan overtuigd dat iedereen je als een stuk vuil bekijkt. Terwijl die mensen je gewoon willen helpen, natuurlijk. Op de koop toe vond ik dat ik mijn vrouw en kinderen in de steek had gelaten, ook al was mijn opname het beste wat ik ooit voor hen heb gedaan.

»Na die eerste dagen veranderde er iets: mijn hoofd begon voor het eerst in jaren op te klaren. Ik was eindelijk nog eens nuchter! Ik had éérlijke gesprekken met mensen: dat was een eeuwigheid geleden. Toen smolten die gevoelens van de eerste dagen als sneeuw voor de zon. Op de vijfde dag wist ik: dit is het beste wat mij ooit is overkomen. De omslag was totaal: het ging van ‘mijn leven is voorbij’ naar ‘mijn leven begint nu pas’. Ik ontdekte opnieuw mijn echte ik, die zich zolang onder een bad alcohol verstopt had. En weet je wat? I still liked that guy. Opeens vond ik het fantastisch om te praten, om me niet te schamen, om te zéggen hoe ik me voelde ’s ochtends.»

HUMO Hoe voelde je je deze ochtend?

KARATY (grijnst) «Oh, man, als een kind met kerst. Ik ben vrij van zorgen, banaliteiten raken m’n kouwe kleren niet meer, en ik kijk voor het eerst in m’n volwassen leven uit naar de mensen die op mijn pad komen. Ik keek vanochtend uit naar dit gesprek, kun je nagaan!»

HUMO Kom je nog terug naar België?

KARATY «Ik weet het niet, man, ik hoop het! Ze hebben een seizoen van ‘Belgium’s Got Talent’ gedraaid zonder me, wat ik heel jammer vond. Ik heb het gemist. Doe anders een goed woordje voor me? Het gaat echt góéd nu.»

Cathérine Kools: ‘Als je niet meer drinkt, móét je wel aan jezelf werken, omdat je alle vluchtroutes hebt afgesloten.’
 Beeld Instagram
Cathérine Kools: ‘Als je niet meer drinkt, móét je wel aan jezelf werken, omdat je alle vluchtroutes hebt afgesloten.’Beeld Instagram

CATHÉRINE KOOLS: ‘EINDELIJK AAN ZEE’

Actrice Cathérine Kools (40) heeft het uitgerekend: op het moment dat ik haar spreek, drinkt ze al 826 dagen geen alcohol meer. Tegen de tijd dat haar boek ‘Absolute aanrader alcoholvrij’ verschijnt, dreigt ze de kaap van de duizend te bereiken. Smaakt naar meer.

CATHERINE KOOLS «Ik kom van de rock-’n-roll – ik ben een actrice die altijd in Antwerpen heeft gewoond, en daar enthousiast de horeca sponsorde – en ik heb alles wel gezien. Maar nu wilde ik ook weleens een leven zónder alcohol meemaken. Op 13 maart 2020, één dag voor de eerste lockdown, ben ik gestopt. Een mooie datum: de dag dat de wereld veranderde, en ik dus ook.»

HUMO Je begon te merken dat alcohol je tegenhield.

KOOLS «Al sinds mijn rol in ‘Wittekerke’ droom ik ervan om aan zee te wonen. Maar het kwam er niet van. Het bleef verre toekomstmuziek, ik stelde het alsmaar uit. En zie: nadat ik met drinken was gestopt, heeft het maar één jaar geduurd voor ik mijn appartement in Antwerpen had verruild voor een stekje in Oostende met uitzicht op de golven. Ik ben ervan overtuigd: dat had ik nóóit gedaan als ik nog dronk. Waarom? Ik twijfel minder, slaag erin om tegen mezelf te zeggen: ‘Je bent goed genoeg, je kúnt dit.’ Over dat ándere stemmetje, dat veelal het tegenovergestelde verkondigt, heb ik meer controle gekregen. Zalig, toch? Ik zit op dit eigenste moment naar de branding te kijken. En naar de naakte mensen, maar die liggen gelukkig ver genoeg.»

HUMO Zijn alcoholvrije drankjes nog altijd een beetje zoals de vleesvervangers van vroeger, of zitten er al lekkere dingen tussen die het echte spul benaderen?

KOOLS «Amai, daar zit zoveel lekkers tussen! Ongelofelijk hoe dat in de lift zit: ook in België worden er heerlijke alcoholvrije rums en gins gemaakt. Ik probeer álles. Kombucha vind ik geweldig. Of een ijskoude limonade met echte citroen en een beetje ahornsiroop. Maar mijn lievelingsdrankje is een dark ’n stormy-mocktail. Hmm!»

HUMO Je bent jezelf op een andere manier aan het ontdekken nu, hè?

KOOLS «Zeker! De problemen die ik vroeger wegmoffelde – ‘Het was een lastige dag, kom, we gaan iets drinken’ – kijk ik nu recht in de ogen. Ik stel me de vraag: wat vind ik écht leuk in het leven? In het begin was dat oppervlakkig: gaan wandelen, een bad nemen... Maar nu kijk ik ook wat dieper. Hoe komt het eigenlijk dat ik in elkaar zit zoals ik in elkaar zit? Ik ben 40 jaar, met een heel leven achter de rug. Ik herken patronen bij mezelf die er zijn ingesleten door gewoontes, door dingen die ik vroeger hebt meegemaakt. Maar daar werk ik aan. Zonder alcohol móét je wel, omdat je alle vluchtroutes hebt afgesloten.

»Stel je eens voor dat iedereen dat zou proberen? Dat mensen opeens voelen: ‘Dit is wie ik écht ben! En dit is wat mij écht goed doet!’ Zoveel stress en spanning die wegvalt. Onderliggende frustraties en onderdrukte trauma’s komen bloot te liggen. En als die dingen eenmaal aangepakt zijn, kun je veel efficiënter streven naar geluk. Daarom wilde ik er een boek over schrijven: om die openbaring – want het is niets minder dan dat – aan anderen door te geven. Ik hoop dat dat inspirerend kan zijn.»

HUMO Mogen we daar het glas op heffen?

KOOLS «Voor mij een dark ’n stormy, graag!»

Dankzij Humo steekt er geen andere onzin in je broek. Download nu de app van Humo en ontdek de interessantste verhalen, grappigste cartoons en scherpste meningen. Klik hier.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234