Zilveren plaat van het jaar: Strand Of Oaks

Het zilver in onze lijst met beste platen van het jaar gaat net als het goud naar een manspersoon uit Philadelphia: Tim Showalter, drieëndertig jaar, en met zijn Strand Of Oaks verantwoordelijk voor ‘Heal’, een plaatje waar wij bijna even enthousiast van werden als hijzelf. Bijna.

Tim Showalter «In juni was dat, zeg je? Man, het voelt aan als twintig jaar geleden. Ik heb het gevoel dat ik intussen de hele wereld ben rondgereisd, wat gedeeltelijk uiteraard ook zo is. Ik herinner me nog dat ik toen in Brussel al vierentwintig uur niet had geslapen. Ik heb achteraf nog een aantal interviews laten vertalen – mijn tourmanager woont in Gent – om te zien wat ik allemaal uit mijn botten had geslagen (lacht). Het viel al bij al goed mee. De shows die ik in België heb gespeeld, waren overigens bij mijn favorieten van de hele tour, en dat zeg ik niet gewoon om jou stroop aan de baard te smeren. We hebben in Antwerpen gespeeld, in Trix, en in 4AD in… Diksmolder? Geweldig man, Belgium likes to rock. Diksmolder zag eruit als waar ik ben opgegroeid, zijnde the middle of nowhere: boerderijen, velden, koeien… Ik dacht: ‘Is híér een rockclub?’ Jawel hoor, en wat een rockclub! ’t Is daar afgelegen, maar afgelegen betekent in België nog iets totaal anders dan in Amerika. Als je bij jullie twee uur rijdt, ben je het hele land door, in welke richting ook. In Amerika zit je vaak twee dagen in je busje om van de ene stad naar de andere te geraken.»

HUMO Doe je dat nog, touren in een busje?

Showalter «O ja. En boy, op die manier leer je je groep kennen, de goeie en de slechte kanten. Met de drie mensen in mijn groep heb ik het afgelopen jaar meer tijd doorgebracht dan met wie dan ook van mijn familie de laatste tíén jaar. ’t Is een goed jaar geweest, maar de financiële stap van een busje naar een tourbus is groot. Dan moet je ineens héél veel tickets verkopen. En ik heb een geweldige bestelwagen, ik heb ’m drie jaar nu, ’t is bijna een vijfde groepslid.»

HUMO Heeft-ie een naam?

Showalter «Nee! Zijn we nog niet aan toegekomen, hoe erg is dat? Ik weet dat Neil Young alles namen geeft, van instrumenten over tourbussen tot en met zijn auto’s, maar mij lijkt het gewoon niet te lukken, ik ben er niet zo clever in. Al mijn katten zijn genoemd naar muzikanten en regisseurs, dat is ook al niet bijster origineel, hè. Ik ben allang blij als ik erin slaag om mijn songs van een titel te voorzien. Nu, ’t is een blauw busje, misschien moeten we het Old Blue noemen.»

HUMO Je klinkt nog even enthousiast als een halfjaar geleden. Hoe doe je dat toch?

Showalter «Ik heb het gevoel dat mijn hele leven het afgelopen jaar is veranderd. Door te touren, door te spelen, maar ook door met mensen te praten. Mensen stapten op me af zonder filter, of het nu in Praag was of in San Francisco: ze begonnen vrijuit te praten over hun leven en hoe mijn muziek daarin een plaats had gekregen. No bullshit. Ik vond dat on-waar-schijn-lijk.

»Ik ben op tournee een paar keer mijn stem verloren: niet omdat ik op het podium te hard had geschreeuwd, maar omdat ik veel te veel met de mensen had staan lullen. Maar door met de mensen te praten, werd de plaat plots een smak minder egoïstisch. Want daar zat ik toch een beetje mee. Ik dacht: ‘Tim, zal het een beetje gaan, ja? Je persoonlijke shit op tafel gooien en dan moet nog iemand dat kopen ook? En ernaar luisteren!’ En dan te horen dat mensen er betekenis in hebben gevonden, zoals ik in mijn favoriete platen, that meant the world to me. En weet je wat: mijn fans zijn goeie mensen. Echt, ik meen het. Geen assholes die de nieuwste trends volgen en naar muziek luisteren omdat het in de mode is. Nee: oprechte liefhebbers, eerlijke mensen. Van alle leeftijden en diverse pluimage. Ik herinner me dat ik tijdens één van mijn concerten de zaal inkeek en een 12-jarig kereltje zag staan headbangen, en naast hem een ouwe kerel met een joint in zijn mond, helemaal in hogere sferen. En ik dacht: dit is perfect, this is what I want. Kijk, ik word er emotioneel van, maar ik heb het afgelopen jaar zo veel geleerd over mezelf en mijn plaat: ik kan daar alleen maar dankbaar en nederig van worden.

»Ik ben thuis nu, en dat is na wat me het afgelopen jaar is overkomen best angstaanjagend. Ik ben een eenzaam mens, al mijn gebabbel ten spijt. Ik heb de song ‘Shut In’ niet zomaar geschreven: ik heb de neiging mezelf op te sluiten, en helemaal niks te doen. Ik heb meer vrienden in Amsterdam dan in Philadelphia. Als ik thuis ben, kom ik niet buiten.»

HUMO Weet je eigenlijk waarom ik je bel?

Showalter «Euh, nee, niet echt.»

HUMO Omdat je plaat tweede is geëindigd in onze eindejaarslijst.

Showalter «Are you kidding me? Hoe geweldig is dat! Als ik het al gezegd zou hebben, herhaal ik het nog eens: I love Belgium (lacht).»

HUMO Wie is de eerste geworden, denk je?

Showalter «The War On Drugs? Ik hou van die gasten, maar… naar de hel met ze (lacht hard)! Moesten die nu echt dít jaar hun meesterwerk maken? Twee groepen uit Philadelphia op één en twee: dat is ook wel heel bijzonder.»

HUMO Kennen jullie elkaar goed?

Showalter «Adam en ik? Nee, want hij houdt er dezelfde sociale gewoontes op na: hij komt ook nooit buiten (lacht). Ik heb hem pas dit jaar voor het eerst ontmoet, in Amsterdam nota bene. Ik ben overigens ook pas onderweg te weten gekomen dat hij van Philadelphia is. Ik dacht: ‘Waarom word ik de hele tijd met die dude vergeleken? Goeie plaat, maar zijn muziek lijkt niet op die van mij.’ Nu weet ik waarom (lacht). Ik vind het trouwens niet erg om vergeleken te worden met wie dan ook, zelfs al snap ik er niks van, zolang je me maar niet vergelijkt met… Kijk, ik ben tegenwoordig zo positief ingesteld dat ik niet eens meer weet wat ik slecht vind (lacht).»

HUMO Limp Bizkit?

Showalter «Got me. Zolang je me maar niet met Limp Bizkit vergelijkt (lacht hard).»

HUMO Wie is jouw nummer één van 2014?

Showalter «Ryan Adams, zonder enige twijfel. Het moet in augustus geweest zijn, we waren op tournee, en iemand zei: ‘Ryan Adams heeft een nieuwe plaat uit.’ Ik dacht: ‘Oké, Ryan Adams brengt wel vaker een plaat uit, heel vaak zelfs, hij maakt véél platen.’ Maar ik dacht ook: ‘Geen enkele van die platen is me tegengevallen, ik heb ze allemaal gehoord, dus laat deze ook maar komen. Probably gonna love it.’ Zo achteloos, weet je wel. Ik was gewoon geraakt aan de kwaliteit van Ryan Adams: ’t is allemaal goed, met hier en daar een song die werkelijk Jan en alleman van de sokken blaast. I took him for granted. Maar dan zette ik die nieuwe op, koptelefoon, ergens onderweg in de bus, en ik dacht: ‘Ho, nee, wacht eens even, dit is iets anders. Dit is… amazing!’ Al vijftien fucking jaar luister ik naar die man, en ineens gooit hij me mijn absolute favoriet voor de voeten. Man, wat een fenomenale plaat is dat. Niet zomaar een verzameling songs, maar een pláát! Van de eerste tot de laatste seconde: love it! Ik heb er ook een punt van gemaakt: als ik iemand tegenkom die de plaat nog niet kent, neem ik hem of haar apart, en zet ze twee keer integraal op. En als ze het dan nog niet horen, zet ik ze nog eens op.»

HUMO Ik ben het volmondig met je eens, maar ik heb niet de indruk dat we wereldwijd met zo heel veel zijn.

Showalter «Ik weet het! De recensies zijn over het algemeen maar lauwtjes. Ik snap er niks van. Ik heb al het plan opgevat om al die mensen aan te schrijven: ‘Listen to the fucking record again!’ (lacht)»

HUMO Nog eentje: op je website staat een geweldige liveversie van ‘Alex Chilton’ van The Replacements.

Showalter «Fijn dat je het een goeie versie vindt, want ik was niet helemaal zeker van mijn stuk. Ik had een paar whisky’s binnen, en iemand in de groep zei: ‘Laten we ‘Alex Chilton’ doen’. ‘Jamaar, ik weet niet zeker of ik de tekst ken.’ ‘Perfect! Paul Westerberg zong zijn teksten nooit juist.’ (lacht)»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234