Zin in Zen (5): Kobe Desramaults

Kobe Desramaults, bezieler van sterrenrestaurant In de Wulf, bistro De Vitrine en bakkerij De Superette, staat op een heuveltop in Dranouter, epicentrum van zijn ziel en zaligheid. Hij monstert tevreden het glooiende dal en inhaleert een overweldigend panorama, zo eentje waarvoor men Toscane en nog verdere einders zou opzoeken. Het decor bij de levenskunst van een topchef met trek in zen.


Over zin

Kobe Desramaults «Eerlijk? Voor Mira geboren werd, had ik amper bij de zin van het leven stilgestaan. Dat kwam simpelweg niet in me op; ik deed gewoon altijd maar voort en voort en voort. De komst van Mira heeft alles veranderd; als vader bekijk je alles vanuit een heel ander perspectief. Ik herinner me dat mensen destijds voorspelden dat een kind mijn leven zou veranderen en dat ik dacht: dat zal wel. Maar toen ik bijvoorbeeld in Humo het interview met de advocaat van Kim De Gelder las, voelde ik mijn bloed koken – veel intenser dan toen ik het nieuws van zijn raid indertijd hoorde.

»Het grote verschil vind ik de verantwoordelijkheid. Ik heb me wel voorgenomen om geen overbeschermende ouder te zijn, ik wil haar een bepaalde vrijheid geven. Zij moet ook kunnen beleven wat ik hier in Dranouter als kind allemaal heb meegemaakt. Mijn grootste verantwoordelijkheid is dat ik er alles aan ga doen om haar op het juiste spoor te zetten, zo snel mogelijk. Ik wil haar mogelijkheden aanreiken, zodat ze kan ontdekken waar ze zich in thuis voelt. Dat heeft bij mij lang geduurd, ik hoop dat het haar sneller lukt. En dat het niet koken wordt (lachje).

»Maar ik wil ook niet te veel piekeren over de toekomst, ik wil genieten van doen wat me gelukkig maakt. Op het eind van ons verlof in Griekenland voelde ik een groot verlangen om in mijn keuken te staan. Zolang ik dat heb, zit alles goed. Als ik na twee weken thuiskom en géén goesting heb om te koken, moet het maar snel gedaan zijn.»


Over zen

Desramaults «Op de meest onverwachte momenten en plaatsen overvalt het me vanzelf, hier in Dranouter. Telkens weer als ik van Gent kom en het Heuvelland binnenrijd, daalt het gevoel thuis te komen over me neer. Meestal kies ik voor de route langs de Kemmelberg – amper een omweg als ik in Ieper van de autostrade rijd. Als het weer ook maar een beetje meezit, draai ik de autoraampjes open en kan ik meteen een gevoel van comfort koesteren. De thuishaven, zeker?

»Als ik hier rondloop, van of naar mijn restaurant rijd of bij mij thuis door het raam kijk, zie ik onvermijdelijk het decor van mijn kindertijd. Overal kleven herinneringen aan, overal kan ik verhalen over vertellen: over aanvaringen met boeren en fietstochten met maten, kattenkwaad allerhande, spelen tussen de koeien en sigaretten roken tussen de maïs. ’t Was hier fantastisch opgroeien, in een geweldige vrijheid.

»’t Is me te doen om het gevoel van vrijheid dat ik hier proef, in de lucht en de ruimte. Dat er helemaal niks is, behalve een prachtige stilte, als ik ’s morgens in mijn tuin een koffietje drink of als ik ’s nachts In de Wulf sluit. In de stad krijg ik te veel impulsen. Ik kan daar wel van genieten, maar maximaal voor drie dagen. In een stad word je ook voortdurend geconfronteerd met andere mensen, terwijl ik me toch liefst een beetje afsluit. Ik ben niet bepaald megasociaal. Mijn biotoop is de keuken van In De Wulf. Daar ben ik thuis.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234